6.Bölüm

Bölüm Şarkısı:Çağan Şengül/Bitti Masal "Aşk her zaman mutlu etmez. Ben seninle mutsuz olacağımı bilmeme rağmen seni sevmeyi seçtim." Şirketten çıkıp eve dönerken keyifle Hazan'ı aradım. "Rapunzelim nerdesin? Alışverişin bittiyse gel sana yemek ısmarlayayım. Yengemin o bizden iğreniyormuş gibi bakan suratını görmeden keyifli bir akşam yemeği yemek istiyorum. " dedim. "Böceğim, uzun süre sonra ilk defa böyle mutlu geliyor sesin. Keyfini kaçırmak istemezdim ama ben eve geldim ve küçük bir problemimiz var." "Benim mutluluğum da buraya kadarmış işte. Ne oldu? Sen iyisin değil mi?" "Yok, yok. Merak etme. Benle ilgisi yok. Nedense Serpil bugün bana hiç sataşmıyor. Ama tüm acısını Buse'den çıkardı. Sürekli ona layık bir çocuk olmadığını söyleyip durdu. Eğer Malkoçlarla ilişkileri bozulursa acısını ondan çıkaracağını söyledi." Dün akşam yaptığımız konuşma etkili olmuş gibiydi. Hazan'a bulaşmamasına sevinememiştim bile. Buse'yle güçlü bir bağım olmasa da insanları iyi tanırdım. Buse zararsız, kendi halinde, iyi kalpli bir kızdı. Cemiyet hayatına takıntılı bir anneyle büyümüştü. Onun istediği kalıplarda yaşadığı sürece sorun yoktu. Fakat ne zaman kendi istediğine göre yaşamaya kalksa annesinin gazabına uğruyordu. Benim aksine amcamı çok seviyordu. Benim babamı öldüren adam kızına iyi bir babalık yapıyordu. "Aptal kadın. Bir gün bildiğim tüm dövüş tekniklerini onun üzerinde uygulayabilirim. Derdi neymiş yine? Kız sırf onlar istiyor diye evlenecek. Daha ne yapsın?" "Bugün cemiyet toplantısına gitmiş galiba. Ben ismini tam anlamadım ama önemli bir ailenin kızının doğum günü varmış. Berkin ve Buse'yi de davet etmişler. Buse gitmek istemiyor. Serpil de ona sönük biri olduğunu, Aycan Hanım karşısında onu utandırdığını falan söyledi." dedi. Serpil Buse'yi sadece kendi istediği gibi birisi olduğunda seviyordu. Bir iki ay içinde Buse'yi bir de benim üzeceğimi düşününce ofladım. Kendi intikamım için suçsuz bir kızın hayatı mahvolucaktı. "Buse'ye git ve bizim de onunla doğum günü kutlamasına geleceğimizi söyle. Bütün gece annesinin söylenmelerini dinlemek istemiyorsa kabul etsin. Biraz kalır başka yere geçeriz. Annesinin dilinden kurtılmak için zaten kabul eder. Sen de hazırlanmaya başla. 10 dakikaya evde olurum." deyip telefonu yüzüne kapadım. Eğer kapatmazsam Buse'yle konuşamayacağını söyleyip bana karşı çıkardı. Ayrıca telefonda konuştuğum süre boyunca mezarlık dönüşü gördüğüm araba yine arkamdaydı. Üstelik bu sefer aramızda hiç mesafe yoktu. Panik ya da korkmuş değildim. Sinirliydim. Çantamdaki silahı sol elime aldım. Ani bir frenle bana çarpacağımı düşünerek durdum. Beklediğim gibi olmadı. İyi bir manevrayla şerit değiştirip yola devam etti. Arkamdaki diğer arabaların korna sesiyle sinirim on katına çıktı. Arabayı çalıştırıp güvenlik işleri için çalıştığım kişiye bir gelişme olup olmadığını sorduğum bir mesaj attım. Depo hırsızları da eve saldıranlar da henüz bulunmamıştı. Üstüne neden olduğunu anlamadığım şekilde takip ediliyordum. ...... Bahçeye giriş yaparken kulübe ve bahçedeki koruma sayısının arttırıldığını gördüm. Umarım bunlar diğerleri gibi mantıksızca davranmayacak, eğitimli insanlardır. Yoksa daha büyük bir saldırıda bu kez kurtulamayabilirdik. Eve girdiğimde salonda Serpil salonda oturup telefonla konuşuyordu. Beni görünce kapattı. Varlığımdan rahatsız olmuş olacak ki Sezen ablaya seslenip kahvesini odasında içmeye devam edeceğini söyledi. Onu görmezden gelip yukarı çıktım. Kendi odama geçmeden Hazan'ın kapısını çaldım. Cevap gelmeyince içeri girdim. Oda boştu. Büyük ihtimalle banyodaydı. Ona seslenip makyaj masasındaki sandalyeyi çekip oturdum. "Saçımı yapıyorum Umay'ım bir şey söyleyeyeceksen banyoya gel."dedi. "Yok. Buse ne dedi diye sormaya gelmiştim ama sen hazırlandığına göre kabul etmiş. Ben de gidip hazırlanayım. Kolay gelsin sana." diye seslendim. Tam sandalyeden kalkmıştım ki Hazan'ın yatağının yanında yumak olmuş saçları gördüm. Yolduğu saçları oraya atmıştı. Burda yaşadıkları onun hastalığını tetiklemiş olmalıydı. Bart…