4. Bölüm

Yepyeni bir bölüm... Umarım severek olursunuz🙏🌿 Seyyyy... Bir de rica etsem yorum yapıp oy verirseniz cooookkk makbule geçer🥰♥️ Keyifli okumalar🌿🌿🌿🌿 İnci'den Gözlerimi yine hastane odasında açtım. Bu kez öncekinden kazandığım tecrübe ile sakince kendime gelmeye çalıştım. Bayılmıştım... En son hatırladığım şey sıcak bir elin belimi kavrayışı, 'Tuttum seni' deyişi ve o kokusu... Kimdi acaba? Annem, yatağımın yanına sandalyesini çekmiş uyukluyordu. Saat kaç oldu? Ne kadar zamandır baygınım? Odanın içindeki duvarda gözlerim saat aradı ama yoktu. Bir an önce kol saati takma alışkanlığı edinmem lazım! Doğruldum yatağın içinde. Kıpırdanmama annem uyandı. "İnci! Kızım, uyandın sonunda, şükürler olsun." "İyiyim anne." "Çok şükür kızım. Doktorun çok ilgilendi sağolsun." "Sağolsun" Annemin şükürlerine, minnetlerine eşlik etmeliydim yoksa konuşulmazdı annemle. O, önce dilindekileri dökecekti dudaklarından, sonra kulakları dinlemeye hazır hale geliyordu. "Anne, ne zamandır burdayım ben? İpek nasıl, var mı bir gelişme?" "Maşallah kızım, tüm sabahlamalarının acısını çıkardın. Neredeyse 24 saat uyudun. Saat 3 oldu. (15.00)" "İpek? Uyandı dimi?" "Uyandı kızım, uyandı." Annem'in bana takılmalarından anlamalıydım. Keyfi yerindeydi, gülüyordu. "Gerçekten mi? Anne, nasıl balım? İyi dimi? Odaya almışlardır, haydi gidip görelim." Koluma baktım, sadece sağ elimin üzerinde serum iğnesi vardı, serumu çıkarmışlardı. Benim için kolaylık oldu, hemen yataktan kalktım. "Dur kız dur! Allah'ın delisi. Acele etme, ablan gelsin de gidersiniz." "Sen? Senle gidelim anne? "Ben odaya çıkınca giderim kızım. Doktorun bana yasak koydu." Sesi sitem doluydu. "Nasıl ya? Çıkmadı mı yoğun bakımdan? Uyandı dedin?" "Uyandı, uyandı da az kendine gelsin dedi doktor. İkinizin de doktoru aynı zaten. Bir sıkıntısı yok kuzumun, çok şükür." "Ohhh... Valla rahatladım. İpek iyi, iyi olacak. Çok şükür Allah'ım." Kendi kendime seri bir şekilde konuşurken annem; "Ay delirdin sen İnci. Hem valla hem de billa delirdin sen! Otur şuraya, başımı döndürme! Düşüp kalıcan yine." Gülüyordum... İçim içime sığmıyordu... Odanın içinde ileri geri yürüyordum. Durdum aniden! Annem? Doktor niye yasak koysun anneme? Yine mi hastalandı yoksa? Kalbi? "Doktor sana niye yasak koydu annem? "Offf... Doktor Yavuz... Maşallah adam hepimizi elden geçirdi. Sen bayılınca da ablana kızmış, aç kalmış bu kız, diye. Sınav sınav diye tutturdun, ayakta duramıyorsun işte. Safinaz oldun başımıza." Annemin benzetmeleri... "Hıhı... Temel Reis'im olmadan boğazımdan lokma geçmiyor." "Aaaaa! Arsıza bak sen! Bir bayılıp ayıldın, dilin uzadı senin. Kafanı da çarpmadın İnci. Seruma mı bir şey kattılar acaba?" Sesinde son söylediğine inanan bir ton vardı. Gerçekten mi? Seruma bana zarar verecek bir şey kattıklarını gerçekten düşünüyordu annem şuan. "Anne, ciddi olamazsın. İyiyim ben. Hem kim tuttu beni?" "Yanımızdan geçen genç bir çocuktu. Seni odaya kadar kucağında taşıdı." "Kucağında mı?" Buz kestim! Hayatımda ilk kez, yabancı bir erkekle bu kadar yakın temas haline girmiştim ve ben baygındım! Sonra, o sıcak elini tekrar hissettim belimde. Buz gibi kaskatı kesilen bedenim gevşemeye başladı. "Ay merak etme İnci. Bizim yanımızda kim ne yapabilir sana. Çocuk yardım etti sadece." Kendine gel İnci! Tanımadığın adamın dokunuşunu hayal ediyorsun farkındasın dimi? "Bişi demedim anne. Sen onu bunu bırak da söyle bakim, doktor niye yasak koydu sana?" "Amaaan, doktor değil mi işte hepsi aynı. Pireyi deve yapıyorlar. Ekt mi EKG mi ne..." "EKG anne." Her hatalı sözcüğü düzeltme hastalığım... Evet, oldukça sinir bozucu ama kendime engel olamadığım bir şey bu. "Heh.. işte ondan yaptılar. Kalbimin atışı bozulmuş yine. Otur dinlen dediler. Efsun'la doktor bir oldu, torunumu göstermiyorlar bana." "Hmmm. O zaman yapacak bir şey yok Sultan'ım. Sen dinlen, ben bi koşu gidip geleyim." "Kız otur şuraya. Düşüp kalacan şimdi bi yerlerde. " Kapıyı açtığımda babam ve ablamla burun buruna geldim. "İnci, nereye böyle gözünü açar açmaz?" Diye sert şe…