Bölüm 15

​Asi kampının merkezindeki devasa çadır, fildişi sarayın yıkıntılarından kurtarılan kadim sancaklarla donatılmıştı. Çadırın tam ortasındaki fildişi masanın üzerinde, Zynara’nın ve çevre boyutların akış hatlarını gösteren üç boyutlu, mor ışıklı bir harita parıldıyordu. ​Çadırın içi, fildişi sarayın eski generalleri, kıdemli savaşçılar ve stratejistlerle doluydu. Havada asılı kalan o ağır barut, deri ve metal kokusu, kapıdan içeri giren Eira’nın adımlarıyla birlikte yerini derin bir saygı sessizliğine bıraktı. ​Eira, omuzlarındaki gece mavisi pelerinini hafifçe savurarak masanın başköşesine doğru yürüdü. Kael ve Aron, onun iki yanında adeta sarsılmaz iki koruyucu kule gibi yerlerini aldılar. Aralarındaki o nehir kıyısından kalma şahsi gerilim, çadırın mor ışığı altında yerini saf bir askeri ciddiyete bırakmıştı. Yine de Eira, ruh bağından sızan o Kael’in dingin ama tehlikeli nabzını her an içinde hissediyordu. ​General Gideon, haritadaki belirli bir noktayı işaret ederek söze başladı. "Efendim, Samael’in ordusu fildişi sarayın etrafındaki ana ikmal hatlarını tamamen kontrol altında tutuyor. Kuzeydeki 'Kara Kristal Geçidi' , gölge ordusunun tüm bineklerini, silahlarını ve en önemlisi o lanetli kara iksir tanklarını taşıdığı ana damar. Eğer burayı vuramazsak, fildişi saraya yapacağımız herhangi bir saldırı doğrudan intihar olur." ​Aron, hırçın bir adımlarla öne çıkıp mızrağını haritanın üzerine sertçe vurdu. "Geçidin etrafında Samael’in en seçkin muhafız birliği nöbet tutuyor. Doğrudan bir saldırı bizi açığa çıkarır. Benim önerim, fırtına süvarilerimle doğu yamacından ani bir pusu atmak. Onları gafil avlayabiliriz." ​"Bu bir intihar planı, Aron," dedi Kael. Sesi o kadar cool, mesafeli ve kibirliydi ki, çadırdaki diğer generaller bile bir an nefesini tuttu. Kael, kollarını göğsünde bağlamış, iki renkli gözünü haritadaki o mor hatlara dikmişti. "Samael’in avcıları doğu yamacındaki statik elektriği önceden sezer. Süvarilerin daha geçide inemeden gökyüzünde o Kanatlı Tazılar tarafından avlanır." ​Aron, kaşlarını çatıp asabi bir şekilde Kael’in üzerine yürüdü. "O zaman senin dahi planın ne, Komutan? Buraya saklanıp Xanthia’nın gümüş şerbetini içmeye devam etmek mi?" ​Kael zerre istifini bozmadı, sadece göz ucuyla Eira’ya baktı. Aralarındaki bağ sayesinde, Eira onun zihnindeki o kusursuz savaş planının ana hatlarını anlık olarak seziyordu. Kael öne doğru bir adım attı ve elini haritanın tam merkezindeki enerji hattına koydu. ​"Doğrudan vurmayacağız," dedi Kael, sesi çadırda bir otorite sadası gibi yayılarak. "Samael’in ikmal hattı, Zynara’nın kendi doğal akım dalgalarıyla besleniyor. Eğer 'Kara Kristal Geçidi'nin altındaki kadim mühür odasını bulup, oradaki akımı gümüş ışıkla bükersek... ikmal hattı kendi kendini imha eder. Ne süvarilerini feda etmene gerek kalır Aron, ne de kampa erken bir pusu davet etmiş oluruz." ​Generaller aralarında fısıldaşmaya başladı. Plan kusursuzdu ama çok büyük bir açık vardı. Gideon araya girdi. "Komutan Kael haklı... Ancak o mühür odasını açabilecek ve o akımı bükecek kadar güçlü bir Vaela ışığı yüzyıllardır bu topraklarda uyanmadı. Bunu kim yapacak?" ​Bütün gözler aynı anda masanın başındaki Eira’ya döndü. ​Eira, masanın üzerindeki mor ışıklı haritaya baktı. İçindeki o Samael parçası, geçidin adını duyduğunda tekinsiz bir şekilde kıpırdanmıştı; orası karanlığın en yoğun olduğu yerlerden biriydi. Ama o, Tapınak’taki aynayı paramparça eden o gümüş kırbacın gücünü hâlâ ellerinde hissediyordu. Korkunun onu yönetmesine izin vermeyecekti. ​Eira öne doğru çıktı, ellerini haritaya yasladı. Şakaklarındaki mor damarlar asil bir kararlılıkla parıldıyordu. ​"Ben yapacağım," dedi Eira, sesi iki adamın ve tüm generallerin zihninde sarsılmaz bir kraliçe emri gibi yankılanarak. "Kael’in planı doğru. Aron’un süvarileri geçidin girişinde sahte bir pusu görüntüsü yaratıp muhafızların dikkatini dağıtacak. Onlar dışarıda savaşırken, Kael ve ben alt dehlizlerden mühür odasına sızacağız." ​Aron, kız kardeşinin bu planına karşı…