9.🪞

Selaam uzun bir aradan süreden sonra ben ve bölüm 🫰 Kapağı değiştirdim 🫶 Beklemenize değen uzunluğa sahip bir bölüm 🩷 Emirhan'ın ZORBA olarak geçtiğini ve yaptıklarının kötü olması gerektiğini unutmayın. Tatlı bir zorba yazmıyorum yaptıkları yüzünden sürünecek bir zorba yazıyorum 🙃 Sizden istediğim !!özellikle TAKİP ETMENİZ.!! OY VERMENİZ. YORUM YAPMANIZ. 🪞 Hayat son günlerde benimle çok pis dalga geçiyordu. Çünkü günümde iyi diye nitelendirebileceğim tek şeyin Emirhan'ın hayalarını tekmelemem olmasının başka mantıklı açıklaması yoktu. Elde var bir. Kalan sıfır . Yasemin ve Laçin beni tüm gün ölmeden öldürmüş, diri diri mezara koymuştu. Saçlarım bile bana yaşattıkları işkenceyi kanıtlamak istercesine bir günde kırk tel beyazlamayı başarmıştı. Başım ve onlara yalan söyleyen vicdanımsa çok pis ağrıyor, yetmezmiş gibi acı acı sızlıyordu. Yalanın varlığı bile fiziki bir gerçeklikmiş gibi omuzlarımı çökertmişti. Onlar on üç yaşımdaki saklı kutum hariç tanıştığımız ilk günden beri benim yanımda durmuştu. Benim onları tanıdığım gibi onlarda beni çok iyi şekilde tanıyordu. Doğal olarak kabullenemiyorlardı. İkisi de tabiricaizse etrafı ayağa kaldırmış, ağzıma bir güzel sıçmışlardı bu yüzden. Bana inanmıyorlardı. Ve malesef ki... Okuldaki herkesse artık benim varlığımdan ürkütücü şekilde haberdardı. Sınıfımda, daha önce toplasam on kez yüzüme bakmış sınıf arkadaşlarım gün boyu bana bakarak arkamdan fısıldaşmıştı. Öğretmenlerimiz ile eğer aşırı paronaya yapmıyorsam bana çok garip bakıyorlardı. Kanıtlayamazdım ama fotoğrafımın çekildiğini de hissediyordum. Sonuçta sene başından beri patlak veren en büyük olaylardan biri, benim gibi daha önce adı sanı duyulmamış birinin kralların yanında belirmesiydi. Herkes bana derimin altını görmek istiyormuş gibi çekinmeden dik dik bakıyordu. Şu an, bahçedeki ördeklerin yanına giderken bile okul çıkışı olmasına rağmen kalan birkaç öğrencinin beni izlediğini hissediyordum. Ve bu izleyenlerin arasında gün boyu bakışlarındaki nefreti saklama gereği duymadan beni süzen kızlarında olduğunu emindim. Omuz atmış, arkamdan fısıldaşmış ve aşşağılama dolu gözlerle süzmüş, gülmüşlerdi. Büyük ihtimalle lağım faresi olduğumu düşünüyorlardı. Bu yüzden kızlar tuvaletine değinmek istemiyorum. Onları görmezden gelmek nasıl on üç yaşımı öldürüp, yuva kurduğu saklı kutuyu yıpratıyorsa da bir şekilde başarmıştım. Gün boyutsal kendime aynı yalanı fısıldayıp durmuş, herkesin böyle davranmasını bünyeme adapte etmeye çalışmıştım. Doğaldı. Çünkü açlardı. Dedikoduya, kaosa ve onları eğlendirecek her türlü şeye. Her türlü şey kategorisine giren bir nesne de bendim artık. Onların dillerinde ve dedikodularındaki yeni eğlenceydim. Taa, da. Kasım Güryel. Laçin ve Yasemin benim aksime böyle davrananları gördükçe pençelerini çıkartıp ileri atılmaktan geri durmamıştı. Yiyor ama yederimiyorlardı. Beşinci teneffüste kalabalıktan kaçmak için beni sürükledikleri, bir yandan da sinirle bağırdıkları esnada az daha bir grup kızla kavgaya tutuşuyorduk. Onları tutan da, yakalarından sınıfa fırlatıp atan da gene bendim. Bana çok ama çok kızgınlardı. Ve ikisinin de gözlerinde o kadar ağır bir kırgınlık vardı ki kelimelerim dilimden dökülmeden boğazıma batıyordu. Emirhan'ın yanında yaptığım boy gösterisini de yutmamış, aksine, bu onlara imkân vermiş gibi daha çok delirmişlerdi. Maküllerdi de. Sonuçta kaç yıl İlyas'a karşı olan platonik ve artık imkânsıza doğru kayan hislerime en yakından onlar şahitlik etmişti. Bu kadar uzun süren bir hissin beni tek gecede, bir anda —onların tabiriyle— "Emirhan'ın Sevgilisi" konumuna çıkarması saçmalıktı. Kırgınlıkları da kızgınlıkları da çok büyüktü. Bana olan güvenlerinin kırıldığını bile kafamda kurup aptal paranoyalar üretmiş ve hala daha üretiyordum. Tüm gün. Lanet olası tüm gün başımın etini yaşlı akbabalar gibi yemişlerdi. Yanlarına ilk geldiğimde söylenenin aksine Laçin'in değil, Yasemin'in tansiyonun düşmüş ve revirde bileğine kolonya damlatılıyorken bulmuştum. Onu öyle görmem bile kendimden iğrenme…