8|Balık Lokantası

8| Balık Lokantası Merhaba;) Uzun bir bölüm ile geri dönüş yaptım. Umarım bu bölümde beni yalnız bırakmazsınız ve yorumlarda buluşuruz. Keyifli okumalar. Demet Deniz Deral Okulda ki mesleğimin dördüncü gününde bir öğretmen nasıl olur? Heyecanlı, güleç, samimi gibi duyguları yaşar öyle değil mi? Ben öğrencilerime karşı her zaman sıcakkanlı ve güleç iken bu iş öğretmenler odasında, Müdürün odasında ya da öğrenci işlerindeyken hep soğuk ve mesafeli olmak zorundaydım. Eski okulumda yaşadığım olay beni öyle bir derinden sarstı ki etkisi hiç bir zaman geçmeyecekmiş gibi geliyor ve içimdeki korku öyle hızlı büyüyordu ki yakında yalnız kalan yine ben olacaktım. Ama burası farklıydı sanki. Ortam olarak mükemmel bir öğretmen kadromuz vardı. Onlarda benim gibi hepsi branşlarında en iyisi olmak için emek vermişlerdi. Meslektaş olarak bakmak gerekirse de birçoğu evli ve çocuklu bu yüzden onlara az çok samimi davranabiliyordum. Fakat Alpaslan, Yunus ve Harun Hoca tehlikeliydi çünkü hepsi bekar ve ben onlardan olabildiğince uzak durmak durumundayım. Tamam dediklerimden bir sürü anlam çıkarabilirsiniz buna lafım yok ama benim güvencem için bunları göz ardı edemezdim. Hadi ikisi neyse bir şekilde ağzıma geleni söylerim de Alpaslan'ı kendimden nasıl uzak tutacağım? Aynı yollardan yürüyoruz, aynı apartmanda oturuyoruz hatta karşılıklı dairelerde otururken genel olarak ortak yönümüz varken ben nasıl ondan uzak duracağım? Neyse ki o adama şimdilik nefret ve öfke beslediğim için rahattım. Bahanelerim şimdiden hazır. "Ee Deniz Hocam Alpaslan Bey ile nasıl tanıştınız?" Allah'ım bir de bu çıktı başıma dedikodu ikilisinin radarına girmiştim. "Öyle anlatılacak bir şey yok." Diye net bir şekilde konuyu kapatmak istedim. "Öyle demeyin Demet Hocam, Banu Hoca az koşmadı peşinde ama Alpaslan Hocam çok şükür yüz vermedi. " Diye nefesini verip rahatladı Açelya. "Banu Hoca derken müdür yardımcısı mı?" Diye merakla sordum. "Evet, Alpaslan Hoca'nın dikkatini çekmek için yapmadığı şey kalmadı. Hat-" "Aralarındaki ilişki beni ilgilendirmiyor." Diye araya girip kendimi onlardan uzaklaştırdım. "Ama şey bizim eski fizikçi vardı aşka inanmıyorum diye diye hayatının aşkını buldu kadın. Bi' biz bulamadık." Diye yakındır Açelya Hoca. "Belki burnumuzun dibindedir ve biz göremiyoruzdur." Diye sakince konuştu Rabia Hoca. "Niye biz buluyoruz ki onlar bizi bulsun." Dedim. "Kendimi bilemem ama siz bulmuşsunuz anlaşılan, e kim bu şanslı kişi?" Dedi Rabia Hoca. "Ben kimseyi bulmadım, bulmam da." Diye hemen tepki gösterdim. "Niye kız aşık olmak çok güzel bir şey." "Benim açımdan değil." Dedim. Aşık olmak bana göre kötü bir eylemdi. Sen birine aşık oldum zannediyorsun ve sana hiç yapmayacağın şeyleri yaptırıyor. Çok boktan bir his. "Hanımlar çay ister misiniz?" Diye yanımıza gelen Ahmet abiye baktım önümüze sunduğu çay bardaklarından birini alıp teşekkür ettim. Ahmet abi buranın kantinin işletiyordu aynı zaman da okulun hizmetlisiydi. "Demet sen nereden geldin?"Diye sordu Rabia. "Bursalıyım." Dedim ve çayımdan bir kaç yudum aldım. Rabia'nın gözü ara sıra dalıp gidiyordu ben de çaktırmadan baktığı yöne baktım. Harun Hoca'ya mı bakıyordu o? Galiba. "Rabia hocam siz nerelisiniz?" Diye dikkatini kendime çektim. "Ben Ordu'luyum." Diye cevap verdi. Açelya Hoca'ya baktığımda ise, "Ben de Antakya'lıyım." Diye cevap verdi. Ders zili çaldığında ayağa kalkıp eşyalarımı dolaptan aldım, dolabımın kapağını kapattığımda yanımdaki kişiyle ansızın küçük bir korku yaşadım. Alpaslan bana anlamsızca bakarken nedensizce açıklama gereği duydum. "Ödümü kopardınız." Dedim. Kendisi ise hala bana bakıyordu ben de derse yetişmek için bir şey demeden yanından ayrılıp öğretmenler odasından ayrıldım. Bugün yüksek bel siyah likralı pantolon üstüme de fıstık yeşili renginde askılı badi ve üstüme de beyaz gömleğimi giymiştim. Az çok tanıdığım birkaç öğrenci 'iyi dersler' dediğinde sadece başımı sallamakla yetindim. Ne de olsa maskeliyken gülümsediğimi nasıl anlayacaktı millet. 🌺 Öğle arasına geldiğimizde Rabia v…