17|Kalbine Saplanan Ok

17 KALBİNE SAPLANAN OK Yazardan Yine o balık lokantasında ki masadaydı lakin bu sefer karşısında gülen gözlerle sohbet eden kadının yerine bir elinde rakı diğer elinde fotoğrafı tutuyordu. Deniz ve Alpaslan'ın çekildiği ilk fotoğraf. Yaşamayı senle anladım Sende öğrendim ben sevmeyi İlk seste, ilk Zoom dersinden beri. İnan aşk nedir bilmiyordum Sende tanıdım bu duyguyu Kimsenin duymadığı gibi duydu. Ardından gördü, şaşırdı aynı zamanda içinde oluşan tohumların çıkmak üzere olduğunu sezdi. Elimde duran fotoğrafın Baktım, inan tanıyamadım Bu şarkımı ben sana yazdım Sense hâlâ anlayamadın Ve sevdi, daha da sevmek istedi, şartlar el vermedi. O arkadaşlık denen engel bir kalksa yolunu hiç şaşırmadan Demet'e varırdı. Zaten bütün yollar Deniz'e çıkıyordu. Ama arkadaştı onlar, Demet'e göre öylelerdi. "Seni ilk defa böyle görüyorum evlat " Diye seslenen Halil abisine baktı. 'Ben de." Dedi ve rakıyı tek dikişte bitirdi. "Seni bu hale getiren beraber geldiğiniz kadın mı? Hatta gelip bayağa bir olay çıkarmıştı kız." Diyerek sandalyeyi çekip oturdu. Sevgi gibi kutsal kelime Yalnız senle düştü dilime Alpaslan buraya ilk taşındığı zaman bu balık lokantasına gelmişti o zamanlar da Halil abinin hasım olan biriyle kavga ettiğini görmüştü. Halil abiye ilk yumruğu attıklarında sessiz kalamayıp o iki adamın hakından gelip geri yollamıştı. O zamandan bu zamana aralarındaki tanışıklık arkadaşlığa ondan sonra da dostluğa dönüşmüştü. Bu zaman tam tamına beş yıla dayanıyordu. "Evet abi." Dedi ve rakısını bardağa doldurdu. İçi yanıyordu, nefes almakta zorlanıyordu. Özellikle bugün olanlardan sonra evinde abisiyle huzurlu olmasına şükretse de keşke benim kollarımın arasında huzurlu olsa demekten vazgeçemiyordu. "Ne güzel çekilmişsiniz. Aa şimdi hatırladım buraya beraber geldiğin kadındı demi. Güzel kadın aynı zaman da hırçın." Dedi ve kahkaha attı Halil Abi. Histerik bir kahkaha attı Alpaslan. "Evet, gördüğüm en güzel hanımefendi ve evet hırçın kedim." Diyerek fotoğrafın üstündeki bir parmağını Demet'in yüzünü sanki her an kırılacak bir porselen gibi narince okşadı. Ölmek yetmez senin uğruna Sense hala anlayamadın "Seviyorsan git konuş oğlum, hayat beklemeye değecek kadar uzun değil." Dedi Halil abi. "Beni arkadaşı olarak görüyor. Söylersem beni terk eder." "Hissettir o zaman, aşık et kendine." Diye gaz verdi Alpaslan'a. "Ne, nasıl olacak o?" "Oğlum sen saf mısın, Hiç mi bir kızı tavlamaya çalışmadın?" "Hayır abi ben hep işimde gücümde oldum." Halil abi, derin bir iç çektikten sonra seninle daha çok işimiz var Alpaslan Diye geçirdi. "Neyse ben tecrübeli biri olarak sana yardım edeceğim. Sadece dediklerimi uy yeter. Bak şimdi Kadınların dünyası rengarenktir. Sen de hayatında ki renk olacaksın. Kendini fark ettireceksin. Alpaslan benim hep yanımda, onun yanında hep huzurlu hissediyorum desin. Çaktın mı?" "Yani, sayılır." Dedi anlamaz gözlerle. "O zaman şöyle basitleştireyim. Renkleri falan karıştırma, madem arkadaşsınız o arkadaşlığı aşka dönüştür yiğidim." Dedi ve ayağa kalktı. "Tamam hadi daha fazla içip sızma evine git yat uyu." Diyerek kibarca kovdu. Hissetmeyi senle yaşadım Sende tattım bu duyguyu Alpaslan'da yarın okula gideceğinden sandalyeden kalktı ve hesabı ödeyip restorandan çıktı. Evine vardığında gözü karşı dairenin kapısına takıldı. Ardından kapısını kapatıp kendini duşa attı. Duştan sonra pijamalarını giyip fotoğrafa son kez baktı. Düşünceleri karışıktı, endişeliydi. Ama vazgeçmeyecekti, Deniz'in hayatında bir renk olacaktı ve bunun için elinden geleni yapacaktı. 🌺 "Abi hadi artık senin yüzünden geç kalacağım." Diye bağırdı Demet. "Tamam, şu saçım olmadı. Bir baksana.." diye koşarak yanına geldi Barlas. "Gayet iyisin abi hadi." Diyerek elini koluna attı ve dışarıya çıkarmakla uğraştı. "Dur dur eşyalarımı almadım." Diye bağırıp tekrar eve girdi Barlas. Deniz ise söylenerek evden çıkıp ayakkabılarını giydi. İkili hazır olduklarında kapıyı kilitlediler ve arabaya doğru koşar adım gittiler. Abisini toplantı yapacağı otele bıraktıktan sonra ken…