2. Bölüm 'Kumpas'

instagram sayfası : ekapiskay lütfen takip etmeyi unutmayın. Bu kitapta geçen isimler, karakterler, kurumlar,mekanlar ve olaylar tamamen kurgudur. Gerçekleşmiş herhangi bir olayla,mekanla, kurum ya da ölü veya hayattaki kişilerle bir benzerliği varsa tamamenrastlantıdır. Kitap 'Zombilerin Dünyası' evreninde geçmektedir. Bu kitap bir distopyaromanıdır. Not: "Basılmış kitapta bu konu oldukça farklı işlenmiştir. Kitabı Okuyanlar lütfen yorum yapmamaları rica olunur." ''En büyük düşman en son bakacağın yere saklanır.'' Julius Caesar 12 Mart 2030 Yılı Yer : Bosna Hersek 41. Adrenalin timinin başındaki Ölüm Meleği kod adlı asker Bosna Hersek'teki mülteci kampına timiyle birlikte gönderilmişti. Burada neden oldukları konusunda hem kendinin hemde diğer askerlerin herhangi bir bilgisi yoktu. Türkiye'de başlayan mülteci akımı Avrupa'yı da etkisi altına almıştı. Nato güçleri mültecilerin akın akın gelmesini önlemek için kendi aralarında bir anlaşma imzaladılar ve mülteci kamplarında bu insanları yaşamaya zorlamaya başladılar. Yakalanan herkes mülteci kamplarında tutuluyordu. Zor şartlarda hayatlarına devam eden mülteciler sanki Nazi kamplarında tutsaklardı. İnsani ihtiyaçları dışında herhangi bir hizmet alamıyorlardı. Daha önce timiyle birlikte Kuzey Irak - Suriye - Filistin - Afganistan gibi bölgelerde de operasyonlar yapılmıştı. Burası da sıradan başka yerlerden bir tanesiydi onun için. Kampın dışında konuşlanmışlar ve üstlerinden emirleri bekliyordu. İki yıl önce gerçekleşen bombalı eylemin sorumlusu terör örgütünün üyelerinin burada saklandığı bilgisi gelmişti. Onun için buradaydı. Kuzey Irak'ta bir operasyonda 70'den fazla terör örgütü militanını öldürdüğü günden sonra Ölüm Meleği kod adını almıştı. Fakat herkes kendisine 'Ölüm' diye sesleniyor 'Meleği' kelimesini kullanmıyordu. Oldukça sert, kaya gibi görünse de öldürdüğü insanları rüyasında görürdü. Timin konuşlandığı çadırın içindeki kriptolu telsiz bir anda sinyal duyuldu. Telsizin başında duran asker telefonu kaldırdı. Bir kaç saniye dinledikten sonra; "Emredersiniz Efendim." Asker ayağa kalktı ve Ölüm Meleğinin yanına gitti. "Komutanım Alfa Lider sizle görüşmek istiyor." Ağır adımlarla telsizin bulunduğu camla korunmuş odadan içeriye girdi. "Alfa Lider, Adrenalin Lider dinlemede." Alfa Lider; "Kampta bulunan herkes yok edilecek. Tekrar ediyorum, herkes yok edilecek. Büyük bir savaş planlıyorlar, Müttefiklerimiz den gelen istek bu yönde. Tekrar ediyorum herkes yok edilmesi gerekiyor." "Ama efendim..." "Aması yok Adrenalin Lider, Balkanlarda patlak verecek bir savaşın ülkemiz üzerindeki etkisini göz ardı edemezsin." "Anlıyorum Alfa Lider. Anlıyorum. Emredersiniz." Ölüm Meleği son sözleri söylerken sesi titremişti. Kaya gibi sert ve merhametsiz bir asker olmasına rağmen böyle bir şey ona bile fazla gelmişti. Acaba bu emri kimin vermişti? Hemen arkasında duran Sansar kod adlı asker ondan emirler bekliyordu. "Ne zamandır birlikteyiz Çavuş ?" "Yaklaşık 12 yıldır efendim." "Bana verilen hangi görevi yerine getirmedim bu güne kadar Çavuş ?" "Hepsini layığı ile yerine getirdiniz efendim." "14 yaşındaydım. Simitçi olmamı istediler bir adamı gözleyecektim. Tek görevim adamın giriş çıkışlarını takip etmekti. Belime bir bıçak verdiler. Sokakta gözlediğim adam bizimkilerle çatışmaya girdi bizden iki kişiyi öldürmüştü ve ben ekmek bıçağıyla adamın arkasına yaklaşıp gözümü bile kırpmadan boğazını kesmiştim." Ölüm Meleği gözünü kapıya dikmişti ve konuşmasına devam etti; "O gün beni tim komutanlarını eğittikleri seviyeye aldılar. O zamana kadar sıradan bir erden hiç bir farkım yoktu. Bir sürü şey yaptık birlikte. Sorgulamadık ve düşünmedik. Bazen diyorum ki neden? Neden bu savaşı veriyoruz. Artık isteklerinin sonu gelir rahat ederiz diye düşünürken şimdi ise başka bir istek..." "Ne istediler ki komutanım.." Ölüm Meleği duraksadı, "Takımı topla çavuş, birazdan görürsün." Tim toplanmıştı, birden 9-10 yaşlarında bir çocuk onlara doğru gelmeye başlamıştı. Üstü başı kir içindeydi ve çok yorgun oldu…