1. BÖLÜM: KARAR ANI

Hayatımın değişmesi sadece bir karara bakıyordu. Sadece bir karar... Onca yıl bu aileye katlanmıştım. Belki bu karar, her şeyi değiştirecekti. Karanlık... Çok karanlık. Gözlerimi açmaya çalışsam bile o gücü bulamıyordum. Sanki göz kapaklarım bir daha açılmamaya yemin etmişlerdi. Kendimi fazla zorlamadan uykunun kollarına bırakmıştım ki, kulağıma hafiften alarm sesi ilişti. Alarmı kapatmak için gözlerim kapalı yatağın üstündeki telefonu aramaya başladım. Beni gören kişi kör olduğumu falan sanardı halbuki ben tekrardan uyumak istiyordum. Bayağı bir zamanın sonunda alarmı kapatmayı başardım. Ama artık uykum yoktu. Böyle zamanlardan hep nefret ederdim. Neden alarmı bu kadar erken saate kurduğumu düşünürken mümkün olduğu kadar gözlerimi araladım. Üniversite sınavı... Yarınlar yokmuşçasına yataktan fırladım bir yandan sessiz olmam gerekiyordu ama bir yandan da hazırlanmam gerekiyordu. Babam benim üniversite sınavına gireceğimi bile bilmiyordu ki bilmesini istemem için hiç bir sebep yoktu. Hazırlanmanın ardından küçük bir çantaya almam gerekenleri ve biraz da notlarımı aldıktan sonra yavaşça evden çıktım. Sınavın yapılacağı okul yürüme mesafesine göre uzak olduğu için otobüsle gitmeyi tercih ettim. Durağa geldiğim zaman çok kalabalık olduğunu görünce içimden ofladım. Ayakta kalmak zorundaydım. Boş durmamak için yanıma aldığım notları okumaya başladım. Birinin bana çarpmasıyla dengemin bozulmasıyla yere düştüm. Kafamı kaldırdığımda tanıdık iki çift göz bana bakıyordu.