🤢🤹‍♀️

3. Bölüm: Yıkılan Maskeler ​Evdeki sessizlik artık sadece huzursuz edici değil, boğucuydu. Selma, salonun penceresinden dışarıyı izlerken, elindeki fincan parmaklarının arasında titriyordu. Kocası kapıdan girdiğinde, yüzündeki o sahte gülümseme bile artık yerini buz gibi bir ciddiyete bırakmıştı. ​"Daha ne kadar devam edeceğiz?" diye sordu Selma, sesi beklenmedik bir kararlılıkla odada yankılandığında. ​Kocası duraksadı, ceketini yavaşça kenara bıraktı. "Neyden bahsediyorsun Selma?" diye sordu, o her zamanki soğukkanlılığıyla ​O an Selma, bu yuvadan kurtulması gerektiğini değil, bu yuvanın zaten çoktan yıkıldığını anladı. Şimdi asıl soru şuydu: Bu yıkıntının altında kalıp ezilecek miydi, yoksa küllerinden bambaşka biri olarak mı doğacaktı? Selma, masanın üzerine az önce eline geçen o mektubu bıraktı. O mektup, evliliğinin temelindeki tüm yalanların gün yüzüne çıktığı o "bomba haber"di. "Bunun ne olduğunu biliyorsun. Bu evlilik, sadece senin çıkar oyunlarından ibaretmiş. Beni hiç sevmedin, değil mi?" ​Adamın yüzü bir anlığına değişti, gözlerindeki o maske düştü. Artık saklayacak bir şeyi kalmadığını anladığında, odayı saran o zehirli hava iyice ağırlaştı. "Senin sevgi dediğin şey, benim için sadece bir araçtı Selma," dedi, sesi o kadar soğuktu ki Selma’nın yüreğinde bir yerlerin buz tuttuğunu hissetti.