Başlıyoruz

Nare, o gece gökyüzünün neden bu kadar kızıl olduğunu bilmiyordu. Şehrin ışıkları penceresine vuruyor, odasının duvarlarında titrek gölgeler oluşturuyordu. Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Herkes uyuyordu. Ama Nare uyuyamıyordu. Çünkü birkaç dakikadır, sokağın karşısındaki eski konağın önünde duran adam gözlerini ondan ayırmıyordu. Adamın yüzünü tam seçemiyordu. Fakat gözlerini seçebiliyordu. Karanlığın içinden bile… Ve Nare, o an hayatında ilk kez bir yabancının kendisine bakmasından korkmak yerine, ona doğru bir adım atmak istedi.