3. Bölüm

Karnıma bir yumruk daha yediğimde nefes nefese geriye doğru çekildim. Babam yine beni dinlememiş Aslı ve bana savunma dersi aldırıyordu. Eğitmenim erkekti. Ama bazen acımasız olabiliyordu. Daha önce de ders aldığım için şuan konum olarak nerede olduğumu bulmak amacıyla dövüşüyorduk. Kendimi toparlamama izin verdikten sonra " Konum olarak iyisin fakat bazen atağa geçmede tereddüt ediyorsun. Tekmelerin sert ve rakibine etki edebilecek durumda. Falan yumruklarında paslanmışsın gibi görünüyor. O yüzden bu iki hafta yumruklarına önem vereceğiz." diye bir açıklama yaptı. Aslında doğru söylüyordu. Çünkü 15 yaşlarında ders almıştım. Aradan 6 yıl geçmesine rağmen bazı bilgilerimi unutmamam olmam güzeldi. O yüzden onaylayan bir ses çıkardım. Aslı daha önce ders almadığı için o en baştan başlayacaktı. Dersimiz bitmiş olacaktı ki eğitmenim el sallayıp içeri doğru yöneldi. Ben daha önce de ders aldığım için benim derslerim daha kısa sürüyordu. Kenarda soluklanırken Aslı'ya baktım. Kum torbasına yumruk atıyordu. Yumrukları şuan da güçlü değildi fakat zamanla güçlenirdi. Aslında hayatımızın kuralı buydu. Herkes her şeye ' zamanla geçer, zamanla olur, zamanla halledilir' derdi. Peki zamanla geçen neydi? Mutluluk mu? Sevgi mi? Kalp ağrısı mı? Çünkü insanlar buna inanmak isterdi. Oysaki onlarda biliyordu bazı şeylerin geçmeyeceğini. Sadece kendilerini kandırma şekilleriydi bu. Annemi tanımadığım için onu özlemiyordum. Çünkü insan tanımadığı birini özlemezdi değil mi? Onun da beni özlediğini düşünmüyordum. Nasıl olsa beni bırakan oydu. İnsan kızını neden bırakırdı ki? O beni bırakırken neler yaşayacağımı bilmiyordu tabii. Bir gün okulda onun yüzünden dövüldüğümü nereden bilsin ki? Peki ya Ekin'in neler yaşayacağını? Kaç kere eve kanlar içinde geldiğimi nereden bilsin ki? Evet lisede Ceyda denen bir kız yüzünden dayak yemiştim. 5 yıl önce... Teneffüs zili çalınca Aslı'yı sınıfta bırakıp tuvalete gittim. Zil yeni çaldığı için kimse gelmemiş olmalıydı. Ellerimi yıkarken içeri Ceyda ve çetesi girdi. Ceyda okulun popüler kızıydı. Bilirsiniz işte zengin bir aile, bir ton makyaj, gözde öğrenci ve erkek meraklısı. Yanındaki arkadaşları da sadece parası için seven arkadaşları. Onların içine girmek zordur. Zaten benim de böyle bir düşüncem yoktu. Hatta onlar benden olabildiğince uzak olsunlar. Fakat Aslı ve bana yakın davranıyorlardı. Moralim bozuk olsa hemen yanıma gelip ne olduğunu sorup yakın davranıyorlardı. Aslı gelmediğinde benim yanımda oluyorlardı. Aslı ile okulun arka bahçesindeki çardakta otururken yanımıza gelip bizle oturuyorlardı. Ceyda'nın sarı saçları beline geliyordu. Mavi gözleri ise ben zenginim havası veriyordu. Gittiği her yerdeki erkeklerin ona bakması hoşuna gidiyordu. Hiçbir zaman erkek meraklısı olmamıştım. Okulda kolye yasak olmasına rağmen hızması bile vardı. Yanındaki arkadaşları İlayda, Asya ve Eda idi. Onların da maddi durumu gayet iyiydi. İçeri girip kapıyı kilitleyince kaşlarımı çattım. " Kapıyı neden kilitledin?" diye sordum. Dudağının kenarı kıvrıldı " Tatlım konuşmamız lazım" dedi. Şu tatlım lafını bulanı eşek sudan gelene kadar dövmek istiyordum. Tatlım nedir ya?" Tuvalette mi?" diye sordum. Umursamazca omuz silkti ve" Ben nereyi istersem orada konuşuruz." dedi. Ay benim de param var da böyle havalara girmiyorum. " Tamam konuş dinliyorum" dedim. " Tatlım geçen gün seni Fırat ile konuşurken görmüşler." dedi hesap sorarcasına. E yani ne vardı bunda. O benden ödevleri istemişti ben de vermiştim. Tek kaşını kaldırıp bana baktı ve " Fırat benim. Ne için konuşursan konuş onun iki adım yanına yaklaşamazsın. Duydun mu beni?" dedi. Duyduklarım karşısında şoka girmiştim. Fazla mı film ya da dizi izliyordu bu kız? Çünkü her film, dizide olan bu ergen havalı kızın repliğini söylemesinin başka açıklaması olamazdı. Soğukkanlılığımı koruyarak "Fırat beni ilgilendirmiyor. O benden ödevleri istedi ben de verdim. Zaten ona yaklaşmak gibi bir amacım yok." dedim. Mümkünse benden uzak olsunlar. Üzerime yürümeye başladığında geri adım attım.…