1. Bölüm

“Yüreğinden Bir Haberim” kitabımıza hoş geldiniz. Sosyal medya hesaplarımı takip ederseniz çok mutlu olurum. Wattpad: renascorbel Writepad: renascorbel Spotify: renascorbel İnstagram: renascorbel Tiktok: renascorbel X: renascorbel Pinterest: renascorbel Wp kanalıma da instagram öne çıkanlarımdan ulaşabilirsiniz. Kitabı yayınlama tarihim: 14.08.2026 Kitaba başlama tarihinizi de buraya alırsam büyük bir mutluluk duyarım. renacorbel Yüreğinden Bir Haberim 1.Bölüm Defne ağaçları dört mevsimde de yeşil kalmayı beceren ağaçlardan biriydi. Belki de bu yüzden beni ilk kez kucağına alan babam adımı Defne koymak istemişti. Henüz o yaşımda bile karda kıyamette dimdik ayakta durmam gerektiğinin henüz o yaşımda fark etmişti. Belki diğer insanlar gibi maddi sıkıntılardan dolayı değil de manevi olan şeylerden yorulacağımı ama buna rağmen daima yemyeşil kalacağımı her zaman bilmek istemiştir. "Sence sorunun cevabı ne Defnecim?" diyerek beni hayal dünyamdan çıkarıp gerçek dünyayla bağ kurmamı sağlayan edebiyat öğretmenime değdirdim bakışlarımı. Sorduğu soruyu bile duymamıştım. Hızla bakışlarımı beyaz olan tahtaya çevirdiğimde boş olduğunu fark ettiğimde buradan da bir ipucu bulamayacağımı bilerek masum bakışlarımı kollarını birbirine bağlayarak bana bakan öğretmenime çevirdim. "Son günlerde performansının giderek düştüğünü düşünüyorum. Yeniden dersler de bize katılırsan çok güzel olur Defne Hanım." Balamir öğretmenimin bu önerisini uygulamak için can atıyordum fakat son günlerde istemeden bir anda transa giriyor gibi odağım zihnimdeki absürt bir köşeye kayıyordu. Eski düzenime dönmeyi Balamir hocadan önce ben istiyordum fakat başaramıyordum. Elimde tutuğum yeşil renk olan kalemle uğraşmaya devam ederken bir yandan da sanki bütün odağım Balamir hocadaymış gibi yapıyordum. Yapay olarak bir kara delik yapılabilir mi? Acaba Balamir Hoca başka bir galaksiden gelen uzaylı olabilir mi? Yunan tanrıları gerçekten var mı? Şimşekler Zeus uykusundayken kabus gördüğünden dolayı dünyada çakıyor olma ihtimali yüzde kaçtı? Eğer onlar gerçekse yarı tanrı olduğunu bilmediğim bir tanrı var mı? "Defne," diyerek kolumdan dürtüldüğüm anda yeniden zihnimin en ücra köşelerinden uzaklaşıp gerçek dünyayla göz göze geldim. Çantasını sırtına geçirmiş olan kız arkadaşım Su korku dolu gözlerle bana bakıyorken ben ise ona kaşlarımı çatarak bakıyordum. Hoca ne zaman dersi bitirmişti de herkes eşyalarını toplayarak sınıfı terk etmişti anlayamamıştım. "Ne var Su? Neden bana öyle bakıyorsun?" Bu tepkime karşılık göz devirdiğinde sessiz bir soluk verdim. "Ya kızım sana bir şey söyleyeyim mi sen giderek deli gibi bir şeye dönüşüyorsun. Son günlerde olan davranışların hiç hayra alamet değil. Yakında akıl hastanesine sevk ederiz seni. Bunu söylüyorum bir köşeye de yazıyorum." Her zaman aramızda geçen klasik konuşmasını da yaptığına göre bugünlük dozumu da almıştım. Bıkmadan bir haftadır aynı cümleleri kuruyordu ve bu cümlelerin tek bir kelimesi bile değişmiyordu. "Siz öyle diyorsanız öyledir geleceğin Psikolog Hanım'ı. Beni tedavi edebilmek için Psikolog olma isteğini ise çok takdir ediyorum," diyerek eşyalarımı çantama yerleştirmeye çalışıyordum. Yanaklarını şişirip sıkıntılı bir nefes verdi. "Psikolog değil Psikiyatrist olmak istiyorum Defne. İkisinin farklı şeyler olduğunu bir türlü anlatamadım sana." İkisi de sonuç olarak aynı yere çıkıyordu bence. Bu yüzden ikisinin arasında olan farkı öğrenmesem de bir sorun teşkil etmezdi. "Sen öyle diyorsan öyledir Su," diyerek ayaklandığımda kapının yanın da bir anda beliren ve pişkin pişkin gülerek kapıya yaslanmış bir vaziyette duran Bora'yla dişlerimi sıktım. Onu gördüğüm anda elim ayağım boşalıyordu. O anlarda ona saldırmak için delicesine bir istek kaplıyordu içimi. Bir insanın varlığını dünyadan silme gibi bir şansım olsaydı eğer bu şansı kesinlikle Bora'yı evrenden silmek için kullanırdım. İlkokuldan beri aynı okullarda okuyorduk ve o gün bugündür resmi olarak düşmandık. Her eline geçen fırsatta bana bir laf sokma çabasına giriyord…