2

İki gece hiçbir şey olmadı. Derya meseleyi unuttu. Pazar gecesi saat 02.43'te sandalye yeniden sürüklendi. Ardından adımlar başladı. Tak... Tak... Tak... Sonra başka bir ses: "Pat!" Derya yatağında otururken neye benzediğini anlamaya çalıştı. Sonra buldu: Bir baston. Yürüyen kişi birkaç adımda bir bastonunu yere vuruyor gibiydi. Derya telefonunu aldı. Ses kayıt özelliğini açıp komodinin üzerine bıraktı. Beş dakika boyunca kayıt yaptı. Ertesi sabah kulaklığını takıp dinlediğinde önce kendi nefesini duydu. Ardından sokaktan geçen bir araba. Sonra: "Gırrrrrrç." Ve adımlar... Kulaklığı çıkardı. İlk kez gerçekten huzursuz olmuştu. Çünkü ses kafasının içinde değildi. Telefon da kaydetmişti. Sonraki iki hafta boyunca aynı şey düzensiz aralıklarla tekrarlandı. Bazen üç gece hiçbir şey olmuyordu. Bazen iki gece üst üste. Ama her seferinde gece ikiden sonra başlıyordu. Bir süre sonra Derya bir düzen olduğunu fark etti. Önce sandalye sürükleniyordu. Sonra biri yaklaşık on dakika yürüyordu. Sonra her şey susuyordu. Ve en sonunda üç vuruş geliyordu. Pat. Pat. Pat. Daima üç... Ne iki... Ne dört... Üç. ... Kasım ayının ilk haftasında bir gece arkadaşı Burcu onda kaldı. Derya ona seslerden özellikle bahsetmedi. Bir başkasının da duyup duymayacağını bilmek istiyordu. Gece ikisi salonda film izlerken Burcu aniden kumandaya uzanıp televizyonun sesini kıstı. Derya hiçbir şey söylemedi. "Gırrrrrrç." Burcu tavana baktı. "Üst komşun hâlâ uyanık." Derya'nın midesinde küçük, soğuk bir ağırlık oluştu. "Ben en üst kattayım." Burcu güldü. Sonra Derya'nın gülmediğini görünce sustu. "Ciddi misin?" Yukarıda adımlar başladı. Tak. Tak. Tak. Burcu ayağa kalktı. "Çatı vardır." "Var." "Çıkışı nerede?" Merdivenlerin sonundaki kare metal kapağı daha önce görmüşlerdi. Bir sandalye getirdiler. Burcu üzerine çıkıp kapağı itti. Açılmadı. Bir daha zorladı. Kapak birkaç santimetre yükseldi ve içeriden yüzlerine Eskişehir gecesinden bile daha soğuk bir hava vurdu. Tam o sırada yukarıdan bir ses geldi. PAT. Burcu hızla kapağı kapattı. PAT. Burcu sandalyeden indi. Beklediler. Üçüncü ses gelmedi. Beş saniye. Yedi. On. Burcu ağzını açacakken: PAT. O geceBurcu Derya'nın yanında uyudu. Sabah giderken kapıda ayakkabılarını giydi ve yalnızca şunu söyledi: + "Nihat'a çatıya baktır."