Giriş Bölümü

Hayat bazen sizi planladığınızın aksine bambaşka bir noktaya sürükleyebilir ve siz öylece o noktada kalırsınız neye uğradığınızı şaşırınız ya adeta ,bugün bende tam olarak öyle oldum doğru bildiğim her şey yanlış çıkınca kala kaldım öylece susmaktan başka bir şey gelmedi elimden sanki bağırsam sesim duyulmayacak gibi hissetim, tıpkı daha öncede olduğu gibi. Ama o zaman Uzaklaşmıştım öylece her şeyden olduğum olduğum şehirden değil sadece bambaşka bir ülkeye gitmişim şimdi ne olmuştu da tekrardan burdaydım ki gelin size o zamanı neden gittiğimi ve tekrardan her şeyi yaşadığım şehire dönme sebebim olan olayı anlatayım. 2 yıl önce Bugün sanki benim sabrımı deniyordu herkes hatta sadece bugün değil uzun zamandır böyleydi çok az bir şey sabrım kalmıştı buradaki insanlara karşı ve o sabrım bittiğinde bir ben bulamayacaklardı. Sabrımı sınayanlardan biriside sevgilim olan mert ti çok çoçukça davranıyor du ya da benim artık hiç birşeye sabrım kalmadığı için bana öyle geliyordu neyseki bugün ona bir sürpriz yapacaktım o farklı bir şehirde yaşıyordu normalde bende ona sürpriz yapmak için yanına gelmiştim. Yurdunun önündeydim elimde ona aldığım hediye vardı. Sürpriz olduğu için kapıyı çalmadan içeri girdim tabi o görüntüyü göreceğimi bilsem girmezdim o odaya asla mert içerdeydi ama kucağında başka bir kız vardı ve öpüşüyorlardı resmen aldatılmıştım ona aldığım hediyeyi fırlatıp çıktım o an hiç bir şey düşünmeden italya ya olan ilk uçağa bilet aldım. Günümüz İşte tam olarak böyle olmuştu belki italyada yeni bir hayata başlarım diye gitmiştim ama nerden bile bilirdim ki italyada daha kötü şeyler yaşayacağımı ama şuan onları anlatmam için erken daha doğrusu henüz ben bile atlatamdım ve üzerine eskiden yaşadığım şeylerle yüzleşmek daha da yordu. Hani zaman her şeye ilaçtı öyle demiyor muydu herkes zaman bana hiç iyi gelmemişti aksine daha da yormuştu şimdi ise eskiden ailemle yaşadığım o evin önündeyim ama içeri girmeye hazır mıydım? Hayır. İçimdeki korkuyu yenmeye çalışarak yavaşça içeriye adım attım zilli çaldım bir süre kapıyı kimse açmadı sonra annemin sesi duyuldu yıllar olmuştu sesini duymayalı özlemiştim aslında sonra kapı açıldı annem beni görünce şaşırmıştı yüzünden belliydi o kadar hızlı bana sarıldı ben bile şaşırdım. ‘Gelmişsin kızım dönmüşsün’ dedi sesi özlem doluydu. ‘Geldim’ diyebildim sadece içeri girdiğimde herkes şaşırmıştı beni beklemiyor gibilerdi ama daha sonra asıl şaşırsan ben olacaktım sanki içimde öyle bir his vardı. Evdekilerle saatlerce oturduk annem en son sordu geri döndüğüne göre tekrar bizimle büroda çalışacaksın dimi mesleğini bırakmadın dimi diye sordu. “Evet anne çalışacağım beni tek mutlu eden şey mesleğim onu da bırakamam” dedim sonra biraz daha sohbet ettik ama ben yoldan geldiğim için bir hayli yorgundum ve daha fazla duramadan odama geçip yattım yarın yeniden eski düzenime döneceğim ilk gündü. Sabah kalktığımda tıpkı eskisi gibi geç kalmak üzereydim hızlıca üzerimi giyinimdim ve makyaj yapamaya çok az zamanım kalmıştı hazırlandıktan sonra evden çıktım ve büroya doğru yol aldım gittiğimde içimde garip bir his vardı. Ama tam odama girerken bir şey fark ettim ofisimde birisi vardı. KORAL ARSAN KORALP