Tanışma

Ya baba lütfen.” “Olmaz deduysem olmaz.” “Ya baba, bir gecelik izin ver.” “Olmaz da olmaz.” “Ya baba, kızlarla pijama partisi yapmanın nesi var?” “Olmaz, tehlikelu.” “Ne? Mardin mi tehlikeli?” “Haydi Zeynep, odana.” Derin bir nefes alıp verdim. “Ah baba… ne vardı Karadeniz’den kalkup buralara geldik.” “Haydi, odana daa.”dedi sesinde biraz öfke ama bir o kadar da endişe vardı. “Off… bee offf.”dedim babama karşı nefesimi savurarak. “Babaya oflanılmaz daa.” Sinirle odama çıktım. Ama içimde hep tekrarlıyorum, bir gün bu şivem kazanacaktı. Babam niye izin vermez ki? Saat daha yeni 8 oldu geç bile değil?! Ahh baba ne olduda böyle yapmaya başladın? O kadar hazırlanmıştım ki üstümü değiştirmedim. Telefonumu açıp şarkı açtım, dans etmeye başladım kollarimi kaldirip etrafimda döndüm anca böyle sinirim geçer. Bir süre sonra terasa çıktım. Manzaraya baktım. Karadeniz kadar olmasa da güzeldi; sokaklar ışıklarla doluydu. Mardin havası da bir başkaydı. “Zeynep, tabletini alıyorum,"diyen sese döndüm. O ses ikizim Zerda'dan geliyordu. “Ne? Hayır, bak o benim!” “Banane, alıyorum,”deyip kapıdan çıkıp gitti. “Zerda, gel buraya!” Peşinden koştum, merdivenlerden hızla indim. Zerda avluya kaçtı, ben de arkasından koşuşturuyordum. “Oyyy nenem yeter daa, kafam şiştu!” dedi annem uzaktan, babamla koltukta oturuyorlardı. Koşmayı bırakıp annemin yanına gittim, yanağından öptüm. “Oyy senin kafan mu şiştu daa?” Annem ve babam bunu dememle kahkaha atmaya başladılar. Zerda ise köşeden bana bağırdı: “Tablet benim!"diye. “Anne bak, yakalayacağım şu deliyi!” Tekrar koştum peşinden , avluyu 1 tur döndükten sonra sonunda tableti elinden aldım. “Al işte Zerda hanım böyle alınır tablet!”deyip gülmeye başladım bizimkilerde bana katıldı ama bir kaç dakika sonra gülüşümüz kursağımızda kaldı. Şiddetli bir gürültüyle kapı yerinden açıldı ve içeriye bir adam geldi. Kapı açıldığında yerine çivilendim korkudan göğüs kafesim kalkıp iniyordu. Şu an içimde binlerce kez şükrediyorum üstümdekileri çıkarmadım diye. Çünkü tesettürlüydüm. Üstümde sadece bir etek ve bir kazak üstünede kot ceket vardı. Kafamı kaldırdığımda adam ile göz göze geldim. Adam, geniş omuzlu , kara kaşlı, kara gözlü ve uzun boylu bir tipti. Ama o, gözlerinde o kadar duygu vardı ki hangi duygu anlayamıyordum. Birden babamın sesi yükseldi: “Zeynep, arkama geç!”dedi kendime gelip; hemen babamın arkasına saklandım. “Senun burada ne işun var Demir?!” “Senun yuzunden memleketten gittuk, yeter daa!” “Ne istuyorsun bizden?” Adamın sesi sertti: “YASEMİN’İ İSTİYORUM!” Kalbim göğüs kafesimi parçalarcasına atmaya başladı. Yasemin kimdi? “Senin deduğun kişi o değil uzak dur kizumdan!” “O BENİM KARIM!” “Senin karın değil bu kız!” Ne karısı ne oluyor? Neyden bahsediyorlar ? Delireceğim sanırım. Bir adam daha içeri girdi. “Abi… lütfen gidelim.” “Hayır! Onu almadan gitmiyorum!” “Abi o yengem değil!” “MERT KES SESİNİ! O BENİM KARIM!” Nefesim kesilecek gibiydi neden ikide bir karim diyor bu adam ben ne alaka? Babam bağırdı: “Biz onu nişanladuk, bırak artık peşini!” Bir anda ortam buz kesti. Adamın yüzü değişti gözünden ateş fışkırıyordu resmen. Gözleri karardı ve babamın üstüne yürüdü, yakasından tuttu ve duvara yapıştırdı. “NE DİYORSUN LAN SEN?! O BENİM!” Sesi evin içinde yankılandı bir o kadar derin ve korkutucu sesi. “birak benu demir !” “Abi bırak adamı!” sesleri yükseldi. “Babamı bırak!” diye bağırdım içimden biraz cesaret kırıntısı kalarak. Sesimi duyunca bana döndü. Bir an durdu, öfkesi kırıldı ama gözleri hâlâ karanlıktı. Babamı kenara itti bir an donakaldım hem korkmuş hem de sinirlenmiştim. “Ne yapuyorsun sen?!” Üzerime doğru yürüdü. Geri geri gittim… duvara dayandım. İki kolunu duvara koydu, beni sıkıştırdı. Yüzüme yaklaştı, burnu burnuma değdi oradan başını boynuma eğdi, nefesini hissettim derin nefes alışlarını hissettim kokumu alıyordu... Kulağıma yaklaşıp sessiz bir fısıltı ile dediki: "Sen benim karımsın…sadece benimsin."dedi ve nefeslenmeye devam etti. Ardından yavaşça çekilip gözlerime baktı. Geri geri adım…