5.BÖLÜM

keyifli okumalar🤍 ☀️🌊 "Yalnız hanımefendi zamanında takım arkadaşının sevgilisiymiş..." "Yakışmadı," dedim. "Arkadaşının sevgilisine yan gözle bakması hiç etik değil. Limonlu popkekin hanesine eksi puan yazıldı bile." "Daha çok kadın göz koymuş bence," diyen Dilara kahvesini yudumlamaya devam etti. "Şimdi kimsenin günahını da almayalım tabii ama burada bu konular hakkında hasbihal ederken de bahsetmek gerekiyor biraz." Kalemi parmaklarımın arasında döndürmeye devam ederken, "Tabii hasbihal," dedim alayla. "Asla dedikodu değil. Resmen beni de günahına ortak ettin." "Bu yolda birlikteyiz," diye yükseldi. "Kiminle konuşayım başka? Saatlerce futbol konuşabilecek kız arkadaş bulmak kolay mı? Üstelik futbol magazini konuşmanın tadı her zaman ayrıdır. Bunu kimse inkar edemez." Gülümseyerek ellerimi kaldırdım. "Tamam bir şey demedim. Devam et." "Futbolbuddy." "Dilara..." "Aman iyi," diyerek homurdandı. "Utku Deniz ilk maçında gol attı diye taraftar grubunun lokma dağıttığını gördün mü? Ben futbol tayfadan ciddi anlamda korkmaya başladım." Gülümsedim. Hayır, yalan haber değildi. Utku Deniz'in ilk maçında hem de eski takımıyla oynanan maçta gol atmasının üzerine Galatasaraylı bir taraftar grubu toplanarak sokakta lokma dağıtmışlardı. Utku Deniz'in tepkisini oldukça merak etsem de o günden beri onu görmemiştim. İzin alarak Çanakkale'ye ailesinin yanına gittiğini ve iki günün ardından dönerek antrenmanlara katıldığını biliyordum. Ailesini Bayrampaşa'da sanıyordum ancak orada büyümüş olsa da ne o ne de ailesi artık orada yaşamıyordu. Bu süreçte Atlas'la da pek görüşmemiştik. Hastane, ev ve işim arasında mekik dokuyordum. Babaannemin durumu ise yaşından dolayı iyiye gitmiyordu. Günlerdir öyle bir ruh halindeydim ki bazı anlar gerçekten nefes alamıyor gibi hissediyordum. Onu öyle görüp elimden hiçbir şey gelmemesiyse boğazıma bir el yapışmış hissi veriyordu. Tek çare tedaviydi ancak ona ne kadar iyi gelecekti ya da o ne kadar savaşabilecek bilmiyorum. Çıkmaz bir sokakta yıldızlar bile benim için ışığını söndürmüş gibi hissediyordum. Güçlü olmaya çalışmak hiçbir anımda bu kadar zor gelmemişti. Dilara'nın, "Yine daldın," sözünü duymamla irkilerek başımı kaldırdım. "Bu aralar çok sık dalıp duruyorsun. Birkaç kez sesleniyorum ama duymuyorsun bile. Sorun ne?" "Yorgunum yalnızca." Bana inanmadığına dair bakışlar atmaya başladığında gözlerimi ondan kaçırarak bilgisayar ekranına döndürdüm. "Yemezler." Ne diyeceğimi bilmiyordum. Bu zamana kadar derdimi birilerine anlatan biri olmadığım için zor geliyordu. Dilara tekrar ısrar etmek için boğazını temizlemişti ki çalan telefonu kurtarıcım olmuştu. Birkaç dakika konuşmasının ardından oflayarak yerinden kalktı. "Şimdilik kurtuldun ama tekrar konuşacağız bu konuyu Lara. Kaçmak yok." Ona bir cevap vermediğimde odadan ayrıldı. Bir süre yeni futbol haberlerini atacağım sıraya göre düzenlemeye başladığımda telefonumdan art arda gelen bildirimlerle ağrıya başımı ovuşturdum. GALATASARAY'ın NABZI isimle gruptan mesajlar vardı. Evet, bu sabah aniden gruba eklenmiştim. Grupta Atlas, Utku, Eymen ve Alperen varken Atlas hem beni hem de Dilara'yı da eklemişti. Atlas: Selam atom karınca ve Dilara (yenge). Bu gece müsait misiniz? Lara Güneş: Ne için olduğuna bağlı Ato Atlas: Okeye gidelim diyoruz. 101 atarız Lara Güneş: Altı kişi mi? Atlas: Alperenle ben yancı oluruz kardeşim derdin bu olsun Alperen: Ben neden yancı oluyorum birader? Dilara'mla orti olmak varken. Dilara: Beni bu mesajdan çıkar. 101 oynamakta berbatımdır Alperen: Yanlış bildiğin yolda; herkesle yürüyeceğine, doğru bildiğin yolda; yalnızca sevdiğinle yürü demişler Dilara. Sen benim tek doğru yolum, yenilsek dahi tek ortim olacak kadınsın. EvelAllah. Eymen: Mesajın Türkçesi nedir? Alperen: Amına koyayım Eymen demektir Alperen: Sürçülisan ettiysek affola hanımlar. Atlas: Terbiyesiz Eymen: Ahlaksız Utku Deniz: Dokunmayın Alperen'ime Utku'nun yazdığı ilk mesaj bu olurken grup bilgilerine girerek profiline baktım. Onu kaydettiğimde profil resmi ve durumu ço…