24.BÖLÜM

Bugünü son zamanların en mutlu günü ilan ediyordum. Yedi numara tribünü olarak ayağa kalkmıştım. İçimdeki mutluluk o kadar fazlaydı ki yerimde duramıyordum. Deniz lisansını geri alıyordu. Bunu içimden defalarca kez tekrar ettim. Sonunda olmuştu. Sonunda kötü günler gerçekten geri kalıyordu. Deniz lisansını alıyordu. Galatasaray'ın 7 numarası Utku Deniz Has geri dönüyordu. Çok uzun zamandır gözlerinde hüznü taşıyan sevgilim formasına yeniden kavuşuyordu. Artık daha kararlı, daha emin adımlarla ilerleyecekti. Bundan hiç şüphem yoktu. Bu süreç hiçbir suçu olmasa dahi ona bir ders olmuştu. Artık kendini yeniden gösterme vaktiydi. Bundan sonrası Utku Deniz Has zamanıydı. İzgi'nin sözleriyle birlikte Deniz en başta bir tepki verememişti. Bir süre bakakalmasının ardından gözlerinin ilk uğradığı ben oldum. Gözlerinin içindeki o parlaklık haftaların ardından yeniden ortaya çıkmıştı. O parlaklığı uzun zaman sonra yeniden görmek kasvet dolu gökyüzünde açan bir güneşle eş değerdi. Yüzümde gurur dolu bir gülümseme vardı. Onunla gurur duyuyordum. Onunla onu tanımıyorken bile gurur duyuyordum. Çünkü daha küçük bir kız çocuğuyken bile günün birinde hayallerine ulaşacağından zerre şüphem olmamıştı. O Utku Deniz Has'tı. Bir gün hayallerinin de ötesine giderek dünyanın en iyi yedi numaralarından biri olacaktı. "Başardın," dedim titrek bir ses tonuyla. "Sen bir kez daha başardın Deniz. Bitti sevgilim. Yeşil sahalara, ait olduğun yere başarılarını devam ettirmek için geri dönüyorsun." Dudaklarımı boynuna bastırdım. "Ve ben bu kez her anında yanına olarak gurur dolu gözlerle seni seyredeceğim." Belime attığı eliyle beni kendine çekerken kollarımı sımsıkı boynuna sardım. "Artık bitti," diye fısıldadı kulağıma doğru. "Bitti." "Allah be!" Hemen yakınımızdan gelen bağırmanın sahibini söylememe gerek var mı? "Bugün benim bayramım. Bugün var ya bugün tarihe geçsin İzgi'm." Deniz'le birbirimizden ayrıldığımızda Deniz coşkuyla konuşan Merdan Efe'ye sarılmak üzere ayağa kalktı. "Eşim diye demiyorum ama dünyanın en iyi avukatıdır." İzgi ışıldayan gözlerle onu seyrederken bana bakarak bir kez daha gülümsedi. "Dünyanın en iyi avukatına da ayrıca teşekkür ederim," demesinin ardından İzgi'ye de sarıldı Deniz. "Hem dünyanın en iyi avukatı hem benim avukatım hem de eşim. Merdan Efe Yüceer'in çok şanslı olduğu konulardan bir tanesi. Diğeri de oğlum." "Eh, şansın hakkında konuşmak bize düşmez bile abi." Deniz tekrar yerine geçti. Sırtını sandalyesine rahatça yaslarken derin bir nefes verdi. "Çok şükür bu da bitti." Minnet gözleri İzgi'nin üzerindeydi. "Teşekkür ederim İzgi. Sen olmasaydın bu süreç daha da zor olurdu." "Teşekküre gerek bile yok," dedi İzgi mütevazi bir tavırla. "Bu benim işim. Sana bir faydam olduğu için ayrıca mutluyum. Hem seni kurtardım hem de kocamı. Daha ne olsun?" Sözlerine hepimiz gülerken Merdan Efe uzanarak karısının yanağından makas aldı. "Hâlâ en çok benim avukatımsın değil mi?" "Evet, Merdan Efe." Bu sefer derin bir nefesi bırakma sırası Merdan Efe'deydi. "Kusura bakma Utku'm. Yedi numaram da olsan malum." "Estağfurullah," dedi Deniz sırıtırken. Çok güzel güldüğünü daha önce söylemiş miydim? Çok gülüyordu ama en çok da gerçekten mutlu olduğu anlarda gülümserken çok güzeldi. " Dakikalar sonra Utku Deniz'in lisans haberi medyaya da düşerken mailime gelen fotoğrafı sosyal medyaya yükleyip açıklamaya da, "Utku Deniz Has haftalar sonra lisansına kavuştu." yazarak gönderiyi attım. Deniz'in, "Gerçekten haberlerimi sırıtarak atıyorsun," diyen muzip sesiyle bakışlarımı gönderiden hızlıca çektim. Gönderiyi atmış olmama rağmen bir süredir ekrana bakmaya devam ediyordum. Cevap vermediğimde fısıldadı. "Aşıksın." Kaşlarımı kaldırdım. "Ve? Bunu zaten biliyorsun?" "E, duymayayım mı yeniden?" Dudaklarımı büzdüm. "Gün içinde belki duyarsın." Dilini dudaklarının üzerinde gezdirirken bakışları yüzümün her bir yanını arşınladı. Son olarak dudaklarıma bakıp bana imalı bir bakış atmasının ardından önüne döndü. Elimi yelpaze olarak kullanıp kendime hava yaparke…