1. Bölüm

Selamün aleyküm. Yazdığım ilk kurgulardan biri olduğu için mantık hatası ya da yazım - noktalama hataları olabilir, bunu bilerek okuyun lütfen :) Oy vermeyi, yorum yapmayı ve beni takip etmeyi unutmayın 😁 Keyifli okumalar 🥰 “Gitme... Dur! Anne! Bırakma beni... Gitmee! Beni de götür annee!” “Almila! Uyan kızım, kabus görüyorsun, uyan.” Almila aniden yerinden sıçrayarak uyandı. Karşısında babasını görünce hemen sarılıp ağlamaya başladı. Babası İhsan bey kızını böyle her gördüğünde kalbi bin parçaya ayrılıyordu ama elinden de hiçbir şey gelmiyordu. O da çok özlüyordu Mine’sini, hayat arkadaşını ama mukadderattı. Eşi Mine’yi 2 sene önce trafik kazasında kaybetmişti. Bundan en çok etkilenen de Almila olmuştu. Çünkü o kazada Almila da annesiyle beraber arabadaydı. Kaza gerçekleşirken Mine kendini Almila’nın üstüne kapatmıştı. Mine kaza anında vefat ederken Almila da uzun süre yürüyememişti. “Baba hepsi benim yüzümden," diyerek ağlamaya başladı Almila. "Ben ısrar etmeseydim dışarı çıkmayacaktık ve o kaza olmayacaktı... Annem üzerime kapanmayacaktı.” “ Sakin ol güzel kızım. O kazanın suçlusu sen değilsin. Sadece kaderimizde bu vardı ve oldu kendini suçlamayı bırak artık. Haydi uzan ben sana annenin söylediği ninniyi söyleyeyim.” Almila yastığına geri uzanırken İhsan bey de kızının saçlarını okşayarak eşinin söylediği ninniyi söylemeye başladı. Bir ay doğar ilk akşamdan geceden neydem neydem geceden Şavkı vurur pencereden bacadan Dağlar kışımış yolcum üşümüş nasıl edem ben Uykusuz mu kaldın dünkü geceden neydem neydem geceden Uyan uyan yâr sinene sar beni Dağlar kışımış yolcum üşümüş nasıl edem ben Uyan uyan yâr sinene sar beni Dağlar harâmı açma yaramı perişânım ben Uykuya dalan Almila ile İhsan bey de önce Soner’i kontrol etti, sonra da uyumaya gitti. ... Yüzümde hissettiğim öpücüklerle açtım gözlerimi. Karşımda Soner duruyordu. Kocaman gülümsedim ona. “Günaydın ablacım.” “ Ooo gün ayalı çok oldu ablacım. Baktım sen uyanmıyorsun iş başa düştü.” “Kahvaltını yaptın o zaman?” “Yapamadım. Çünkü babamla seni bekledik.” Almila daha fazla ailesini bekletmemek için hızlıca kıyafetlerini aldığı gibi banyoya yöneldi. İşlerini kısaca halledip mutfağa gitti. Babası ve Soner masada oturmuşlardı. Babası gazete okurken Soner iştahla masaya bakıyordu. “Günaydın babacım.” “Günaydın kızım. Haydi geç otur yoksa Soner bakışlarıyla bitirecek artık sofrayı.” Babamla beraber Soner’in haline gülüp yerime oturdum. Tabağıma biraz domates ve salatalık, bir dilim de peynir koymuştum. Sessiz geçen kahvaltıdan sonra masayı toplayıp çıkan tek tük bulaşıkları da makineye dizdim. Sonra da Soner ile birlikte arabama binip önden giden babamın yanına şirkete gittik. Bugün öğleden sonra toplantım vardı. Soner ile birlikte yönetecektik. Şirkete gelip babama selam verdikten sonra Soner ile birlikte hazırladığımız projenin üzerinden geçtik. ... Biten toplantıyla babamın odasına geçtik Soner ile. “Babacım ne yapıyorsun?” “Hani daha önce bahsetmiştim ya size çocuklar askerlik arkadaşı mı arıyordum diye. Onunla ilgili bir iz buldum sanırım. Siz ne yaptınız toplantı nasıl geçti?” “Baba, ablam ne yaptı etti aldı projeyi. Ben bile şaşırdım izlerken.” “Aferin prensesime bu proje önemliydi şirket için.” Almila keyifle gülümseyip telefonuna gelen bildirimlere baktı. Çocukluk ve en yakın arkadaşı Miray mesaj atmıştı. Hem de birden fazla. Çiçeğim: Almila... (08.20) Çiçeğim: Nerdesiiinnn (09.40) Çiçeğim: Ayy toplantın vardı dimi bitince haber ver. (10.15) Çiçeğim: Bitmedi mi ya (11.11) Almila okuduğu mesajlara gülümseyip cevap yazdı. Siz: Bitti canım ve bil bakalım kim kazandı? Çiçeğim: Bu da soru mu tabii ki de almışsındır 🫠 Siz: Aldım Çiçeğim: Buluşsak mı? Siz: Olur babama sorayım şirkette iş yoksa her zaman ki kafede Çiçeğim: Ok baby Almila sohbetten çıkıp babasına döndü. “Babacım şirkette iş yoksa Miray ile buluşabilir miyim?” “Hımm haydi git bakalım.” Almila babasına sarılıp çantasını alarak çıktı şirketten. Arabasına binip her zaman Miray’la gittikleri kafeye doğru sürdü. Ka…