1 bölüm :Yaz Perisi

Umarım Beğenirsiniz... Hoş geldiniz! Bu benim ilk yaz kitabım. Umarım okurken en az benim yazarken aldığım kadar keyif alırsınız. 💙☀️ 🎵Lana Del Rey – Summertime Sadness 1 bölüm : “Bazı yolculuklar bir yere gitmek için değil, kendini bulmak için başlar.” Hayatım boyunca gitmeyi en çok istediğim yere hiç gidemedim. Belki biraz benim suçumdu, belki de babamın... Bilmiyorum. Ama artık bunun bir önemi yok. Çünkü hayatımda ilk kez hayalini kurduğum tatile gidiyorum. Hem de tek başıma. En güzeli de bu. Şu an ne mi yapıyorum? Yaz boyunca giyeceğim kombinleri seçip valiz hazırlıyorum. Yatağımın üstü kıyafetlerle dolu. Hangisini alsam diye karar vermeye çalışıyorum ama galiba hepsini götürmek istiyorum. Ama fazla olur diye de korkuyorum. Hem orada da alışveriş yaparım herhalde. Sanırım valizim hazır. Yarın erkenden kalkacağım. Uçağım saat on birde. Valizimi kapatıp odama son bir kez göz gezdirdim. Sonra yatağıma uzandım. Aklımda tek bir düşünce vardı... "Acaba bu yaz nasıl geçecek?" Bunları düşünürken, farkında bile olmadan uyuyakalmışım. Sabah saat sekiz gibi uyandım. İyi ki de erken kalkmışım. Valizimi son bir kez kontrol ederken mayomu ve makyaj çantamı eksik koyduğumu fark ettim. "Bunları nasıl unuturum ya?" diye kendi kendime söylendim. Eksiklerimi de yerleştirince rahat bir nefes aldım. Kendime güzel bir kahvaltı hazırladım. Bir yandan kahvemi içerken saate göz attım. Saat dokuzu geçmişti.Artık hazırlanma vakti gelmişti.Son kez odama baktım, valizimi elime aldım ve merdivenlerden aşağı inmeye başladım. Haydi bakalım... Bu yaz bana neler getirecek? Valizleri aşağıya bırakıp tekrar odama çıktım. Dün hazırladığım kıyafetlerden birini elime alıp banyoya geçtim. Kısa bir duş aldım. Ardından seçtiğim kıyafetleri giyip giyinme odasına geçtim. Ayakkabılarımı da giydikten sonra son olarak makyaj masamın karşısına oturdum. Abartılı olmayan, doğal bir makyaj yaptım. Saçlarımı da sıkı olmayan bir topuzla topladım. Hazırdım. Küçük çantamı elime alıp içine gerekli şeyleri yerleştirmeye başladım. Pasaport. Kart. Telefon. Kulaklık. Şarj aleti. Her şey tamamdı. Çantamı kapatıp odama son bir kez baktım. Sonra aşağıya indim.Artık gerçekten gidiyordum. Evden çıktım ve taksiyi beklemeye başladım.Birkaç dakika içinde taksi geldi. Valizlerimi bagaja yerleştirip taksiye bindim.Havalimanına doğru yola çıktık. Çok şükür trafik yoktu. Zaten evim havalimanına yaklaşık yirmi dakika uzaklıktaydı ama yolculuk otuz dakika kadar sürdü.Sonunda havalimanına vardım. Ücreti ödeyip taksiden indim. Şoför, valizlerimi bagajdan çıkarmam için bana yardımcı oldu. İçeri girdikten sonra telefonuma baktım. Saat 12.00. Uçağım ise saat 14.00'teydi. Daha zamanım vardı.Polis kontrolünden geçtim, biletimi kontrol ettirdim, valiz işlemlerimi hallettim. Neyse ki her şey sorunsuz ilerliyordu.İşlerimi bitirdikten sonra bir kafeye oturdum. Kendime bir kahve ve yanında kurabiye aldım. Kahvemden bir yudum alıp etrafı izlemeye başladım. Şimdi yapmam gereken tek şey vardı: Uçağımı beklemek. Ama içimde garip bir heyecan vardı . Sonuçta bu, uzun zamandır hayalini kurduğum yazın ilk adımıydı. Kahvemi bitirmek üzereydim. Tam saate bakacağım sırada havalimanından anons geldi. Saat 13.25'ti. Hemen ayağa kalktım ve birkaç dakika içinde uçağın olduğu kapıya vardım. Yerimi bulup oturdum ve kemerimi bağladım.Yanımda güzel bir kız oturuyordu. Çocuk da çok tatlıydı. Ona bakıp istemsizce gülümsedim. Kısa bir süre sonra uçak hareket etmeye başladı. Hostes uçuşla ilgili bilgilendirmeleri yaparken ben de çantamdan kitabımı çıkardım ve okumaya başladım.Uçuş tam üç saat sürecekti. Üç saat sonra Nice... Uçak bayağı hızlı geçti, valla. İlk saatlerde kitabımı okudum. Sonra bir film izledim, biraz yemek yedim. En son da küçük bir şeyler yazdım. Derken... Resmen inmeye başlamıştık. Resmen geldim ya! Hâlâ inanamıyordum. Aylardır hayalini kurduğum yer artık sadece birkaç dakika uzağımdaydı. Uçak iniş yaptı. Kapılar açılır açılmaz kemerimi çözüp uçaktan indim. Tüm kontrollerimi hallettikten sonra valizlerimi bek…