Yas Tutan Gökyüzü

—başlangıç tarihi —Giriş Yas Tutan Gökyüzü. 🐈‍⬛ Ben Laden Erel. Ve ben aylardır bir ölüye mektup yazıyorum. Ya da öyle sanıyordum. Her şey iki yıl önce başladı. Kendime ait, kimsenin erişemeyeceği, patlamayacak tek güvenli limanı ararken bulmuştum bu yöntemi. Kapanmış, kullanılmayan, Rehber'de "Kapalı Numara" diye kayıtlı o 11 haneli dizilimi kendime dert ortağı yapmıştım. Bir nevi dijital günlük. Yalnızlığımı fırlatıp attığım derin bir kuyu. İçimi kime dökebilirdim ki başka? İnsanlar dinlemez. Dinlese de anlamaz. Anlasa da vuracağı günü bekler. WhatsApp uygulamasını açtım. Eski mesajlar yukarı doğru süzüldü. Aylar boyunca yazıp tek tıkta bıraktığım onlarca, yüzlerce cümle... Tek bir gri tik. Hiç iletilmeyen, hiç ulaşmayan, sadece benim gördüğüm o zavallı itiraflar. Parmaklarım klavyenin üzerinde kendiliğinden hareket etmeye başladı. Küçük harflerle, noktalamasız, içimden kopan o darmadağın cümleleri dizdim yine. Laden: gokyuzu yine yas tutuyor bugunde aglasa ne olurdu ki Laden: bazen hic var olmamısım gibi hissettiriyor bu sehir Laden: o gitti ya hani Laden: beni oyle bir anlattı ki herkese ben bile inandım kendi kötülügüme Laden: icimdeki o en temiz yeri alıp avucunda sıktı sanki Derin bir nefes aldım. Göğsüm kalktı ve indi. Boğazıma oturan o tanıdık yumruyu yutkunarak yok etmeye çalıştım. Ekranı kapatıp komodinin üzerine bırakmak üzereydim ki... Bir şey oldu. Bir cızırtı koptu sanki zihnimde. Ekranın sağ alt köşesindeki o tek gri çizgi... Bir anlığına silindi. Ve yerini yan yana duran iki gri çizgiye bıraktı. İki tık. Gözlerimi kırpıştırdım. Yüzüme vuran ışık birden ağırlaştı, odanın havası çekildi sanki. Ekranı yüzüme biraz daha yaklaştırdım. Yanlış mı görüyordum? Hayır! Mesajların yanındaki o tek tikler, sırayla, bir domino taşı gibi devrilerek iki tik oluyordu. İletildi. İletildi. İletildi. Nasıl yani? O numara kapalıydı. O numara yıllardır kullanılmıyordu. Kaç gündür... Tanrım, kaç gündür iletiliyordu bu mesajlar? Yukarı kaydırdım sohbeti. Dün attıklarım... İki tik. Üç gün önce attıklarım... İki tik. Bir hafta öncekiler... Hepsini okumuş muydu? Bütün o acınası iç dökmelerimi, kendimle kavgalarımı, en mahrem sırpıntılarımı, darmadağın ruh halimi... Her şeyi? Parmaklarım titremeye başladı. Telefon elimden kayıp düşecek gibi oldu, iki elimle birden sıkıca kavradım. Tam "Sil" butonuna basıp hepsini yok etmek, o Sohbeti Temizle seçeneğine sığınmak üzereydim ki ekranın üst kısmında o yazı belirdi: yazıyor... Zaman durdu. O an dünya ekseni etrafında dönmeyi bıraktı. Göğsümdeki o sızı tam bir panik dalgasına dönüştü. Kimdi bu? Kim açmıştı bu hattı? Ve ilk mesaj ekranın ortasına bir bomba gibi düştü. 053...: ne oluyor amk 053...: kimsin sen 053...: kimin eski sevgilisisin 053...: kafayı mı yedin kızım sen Laden: ne Laden: hasiktir Laden: numarayı kapalı sanıyordum 053...: kapalı sanıyordun 053...: kapalı olan bir numaraya niye destan gibi derdini anlatıyorsun sen 053...: kafa kırık mı sende Laden: bak terbiyesizlik yapma Laden: insanca ozur diledim iste Laden: o hat yıllardır kullanılmıyordu ben nereden bileyim yeni birinin aldıgını Laden: sil mesajları engelle geç uzatma 053...: terbiyesizlik mi? 053...: gecenin üçünde bana bildirim yağdıran sensin 053...: eski sevgili adı ne söyle gidip dökeyim dişlerini Laden: sen gerizekalı mısın Laden: sanane Laden: bana bak sakın bir daha o mesajları okuma yazma da bana sıl numaramı Laden: madem rahatsız oldun iletildiği an engelleseydin Laden: niye gunlerdir sesini cıkarmayıp hepsini okudun ha Laden: sapık mısın sen 053...: lan sen harbi delisin 053...: ne sapıklıgından bahsediyorsun sen 053...: hattı yeni aldık ambalajından yeni cıktı sim kart takar takmaz telefona yüz tane iç dökme mesajı düştü 053...: okumadım zaten üstten bildirimleri gordum sövdüm geçtim 053...: kendini bu kadar önemseme gökyüzü sapığı Laden: engelle beni Laden: bir daha da karsına cıkmam zaten 053...: engellemiyorum lan 053...: durduk yere gecemin icine sıctın 053...: kimsin sen soyle bakayım 053...: hangi akıl ha…