1

Forcher'ın gözlem sonrası notları eğitimine dahil değil Erkan, Kleiner'ın zayıf noktası. Ona zarar gelmesin diye her şeyi yapar. Ama Erkan bizim dünyamızdan habersiz. Temiz kalsın. Kleiner'ın içinde hâlâ bir insan varsa, o da Erkan'ın sevgisi yüzünden. Sakın dokunma. İmza: Forcher ~~~~~~~~~~ Kleiner'ın öz babası. Sanırım araştırmamak gerekiyordu. Onun bile bilmediği şeyleri bilmem ne kadar doğru? Bilmiyorum. Sanırım susmam en iyisi. Annesi hakkında bildikleri ona yeter, fazlası tehlikeli. Fazlasıyla. İmza: Forcher ~~~~~~~~~~ Vati, bağlılık yeminimizi sınamaktan çekinmiyor. Tek bir sadakatsizlikte sonumuzun iyi olacağını düşünmüyorum. Sadakatini koru ve şüpheye yer verme. Tek bir an bile tereddüt etme. Tereddüt seni ölüme götürür. İmza: Forcher ~~~~~~~~~~ Yukarıda bir tanrı varsa bizi affetsin. İmza: Forcher ~~~~~~~~~~ Vati'nin, Dağhan'a yani Kleiner'a olan tutumu çok şüpheli. Onu beni sınadığından daha fazla sınıyor. Ya da diğer çocukları. Evet, diğer çocuklar da var. Fakat onlar Vati'nin soyadını taşımıyor. Ben ve Dağhan dışında hiçbir çocuk. Ama dediğim gibi Vati, Dağhan'ı sınıyor. Bizim görmediğimiz bir şeyi gördüğü aşikar. Çünkü Dağhan benim gibi değil. Ailesi vardı. Doğduğu an yalnız kalmamıştı. Annesi doğumda ölmemişti. O öldü biliyordu, öyle bilmesi daha iyi. Dağhan annesini tanımasın. İmza: Forcher ~~~~~~~~~~ İlk gerçek görev için araştırma yapmak zordu. Sağlam kaynaklar gerekiyordu ve bunlar da biraz tuzluydu. En azından paramı doğru yerde harcamayı biliyorum. Kaynaklarla aranız iyi değilse ya da bir katmak olarak kullanılırsanız sonunuz ölüm. Namlunun ucunda yaşıyorum. Fakat Kleiner için endişeliyim. Benim gibi oturduğu yerden çalışmıyordu. Namlunun ucunda değildi. Ateş çemberinde baruta gömülüydü. İmza: Forcher ————— Genç adam, sakin hareketlerle sigarasını dudağına yerleştirdi ve zippo çakmağını ceketinin iç cebinden çıkarttı ve bileğiyle alışık olduğu şekilde savurarak yaktı. Kuru 'çıt' sesi sessizlikte yankı yapmıştı. Çarkı çevirdi. Çakmağı usulca sigarasına götürdü. Daha sonra çakmağı tekrar cebine koydu ve sigarasından sakin ama derin bir nefes çekti. Sigarayı işaret ve baş parmağıyla tutarak dudaklarından uzaklaştırdı ve ciğerlerindeki dumanı havaya verdi. Kollarını terasın cam korkuluklarına yasladı. Çoğu kişi için korkutucu bir eylemdi bu. Fakat o, bundan hiç de korkuyor gibi görünmüyordu. Hafifçe çiseleyen yağmurun kumral saçlarına düştüğünde verdiği hissi seviyordu. 20 katlı binanın terasında, yağmurun altında sigara içerek şehri seyrediyordu. Binanın en alt katında bir davet vardı. Diğer katlarda da otelin diğer odaları. Tüm kalabalığın arasından sıyrılmış ve sigara içmek için terasa çıkmıştı. Başını biraz eğse davetteki insanları görecekti, otele giren-çıkan herkesi. Bunu da istemiyordu. İnsanların sahte samimiyetine alışmıştı artık. Alışmak ona acı veriyordu. Bu yüzden kaçmıştı. Alıştığı şeyin tam ortasında olmak istemiyordu. Şu an tek istediği sakince yağmurun altında sigarasını içmekti. Sigarasını dudağına yaklaştırdı. Dalından bir nefes daha çekti. Sert bir Türk kahvesi güzel giderdi, diye düşündü. Sigara içmeyi sevmezdi, sürekli de içmezdi zaten. Ama içtiği zaman yanında Türk kahvesi içmek onun için tarif edilemez bir zevkti. Şehrin yapay ışıklarla bezeli ama büyüleyici olan manzarasını izlerken bir nefes daha çekmek için elindeki dalı dudağına yaklaştırdı. Nefes çekemeden telefonunun tanıdık melodisi kulağına doldu. Korkuluğa yaslanmayı bıraktı. Sigarasını indirdi ve hafifçe cam korkuluğa vurarak ucundaki küllerinden arındırdı. Sigarayı sağ eline aldı ve sol eliyle telefonunu cebinden aldı. Ekrandaki yazıya baktı. 'Vati' arıyordu. Ekrandaki yeşil tuşa basarak aramayı yanıtladı. Telefonu kulağına götürerek konuşmaya başladı. "Vati?" Kalından biraz daha ince ve tok olan sesi terasta yankı yaptı. Normal bir tonlamayla konuşulduğunda boş bir alanda ses hep yankı yapardı. "Dağhan," Vati'nin bu seslenişi genç adamın kaşlarını çatmasına sebep olmuştu. Sigarasını terasta bulunan çöp kutusunun küllüğüne sö…