Gol 36: Ruj Lekesi

Se-lam-lar! Nasılsınız? Instagram : yilassil Instagram : postmagazinnn Wp kanalı öne çıkaranlarda <3 İyi okumalar! *** Eylül ayını yazın sonu olarak mı görmeliydik, kışın başlangıcı mı? Aylar sonra ilk kez omuzlarıma bir ceket aldığım bugün geride bıraktığımız o boğucu yaz günlerinin acısını çıkarmak ister gibi bulutlu ve rüzgarlıydı. Eylül harika bir geçiş dönemiydi, sıcaktan soğuğa atılırken bunu hayatıma da yansıtabileceğimi biliyordum. Bir geçiş dönemindeydim, bekarlıktan sevgililiğe demek fazla basitçe olurdu. Keza bana hissettirdiği böyle bir şey de değildi. Bir şeye atılıyordum, Dağhan'ı kesinlikle içeriyordu ama bir adı yoktu. Sanki ben değişiyordum. İçine girdiğim restoran yine görece lüks, çalışanlarının oldukça ilgili olduğu bir yerdi. Murat Bey'i ileride, bilgisayarının başında görebiliyordum. Henüz iki gün önce çekimin haftaya ertelendiğine dair bir mail atmışlardı. Onu arayıp bir şey konuşmak istediğimi söylediğimde yakınlardaysam buraya gelmemi rica etmişti. İki gün önce Cihangir abiyle de konuşmuştum. "Abi, sana bir şey demem gerek." "Buyur?" "Avans almam mümkün mü?" derken çekinmem anlamsızdı ama çalıştığım onca ciddi yerden sonra Beşiktaş gibi sıcak bir ortamda gerçekten aile gibi hissederken avansı ailemden harçlık almak gibi hissediyordum. "Tabii, ne kadar?" "Çift avans..." "Bir sıkıntı mı var Gökçe?" demişti çatılan kaşlarıyla. "Sonraki maaşlarından ciddi bir miktar tamamen kesilir kızım, az para da değil. Sıkıntı neyse söyle-" "İhtiyaç, bir sonraki aylarda kesileceğini biliyorum. Sıkıntı değil. Ama biraz acil." O şüpheli bakışlarını hatırlıyordum ama duruşumdan ödün vermemiştim. En ufak kaşım büzülse bile nem kapacak, irdeleyecekti. Fakat birkaç saniye sonra, " Muhasebeye bildiririm, yakında yatar ama çift avans olduğu için onaylamaları biraz sürebilir," diye onaylamıştı. Yarın bugün o da yatacaktı. Murat Bey beni görünce gülümsedi. Belki de Selim'in doğrudan önerdiği bir isim olduğum içindi bu nezaketi bilmiyordum, adamı direkt yargılamak da istemiyordum. "Hoş geldin Gökçe, nasılsın?" derken ayaklanmadan elini uzattı, sıkarken garsonun benim için çektiği sandalyeye oturdum. Ona cevap vermeden ağzını açmak üzere olan garsona, "Ben bir şey almayacağım," diye önden bildirdim. Hemen gitti. Önünde bilgisayarla bir şeylere bakınıyordu, birkaç dosya da vardı. Marka yöneticisi için meşgul bir adam olması anlaşılırdı. "İyiyim, siz?" "İyiydim ama bir şey konuşmam gerek diyen birini duyunca gerildim." Bunu gülerek söylemesi nedense beni de rahatlattı. Hiç tanımadığım bir insandan aldığım tepkinin beni pek alakadar edeceği söylenmezdi, açıkçası umurumda olmazdı. Ama yine de bunu daha az gerginlikle çözmek zaten gergin olan bedenime iyi gelirdi. "Hayırdır?" "Bir şey konuşmam gerek," dedim onun gibi gülerek. "Beklediğiniz bir şey olduğunu sanmıyorum ama... Sözleşmedeki cayma maddesinden yararlanmak istiyorum." Kötü bir şey diyeceğim belliydi ama sanırım doğrudan işten çıkmamı da beklemiyor gibiydi. Sektörde son anda işten çıkan kişiler pek olmazdı, en azından ben rastlamamıştım. Üstelik reklamın sözde yıldızının önerdiği kameraman... "Öyle mi?" derken ciddileşti. Elinde kalem çeviriyordu. Yaşını başını almış, görünüşte tatlı bir adamdı... Aynı zamanda Selim'le dost sayılırdı. Görünüşe aldanmamak gerekirdi. "Nedenini sorabilir miyim? Tam başlamak üzereyken üstelik. Hiç beklemiyordum. Selim öyle bahsedince proje için çok heyecanlısın sanmıştım." Bu adama kim bilir ne anlatmıştı... "Selim'in ne dediğini pek bilmiyorum ama..." derken amacım biraz da ağzından laf almaktı. "Onunla daha önce de çalışmışsınız, işine hayran kalmış. Sen de onunla çalışmayı çok severmişsin..." Yüzümde koca bir soru işareti oluşabilseydi oluşurdu sanırım. Nazikliği bozmamaya çalıştım. Buraya gelirken kendimi yeterince telkin etmiştim zaten. "Ben şu an tam zamanlı çalıştığım işim dışında hiçbir freelance işimi çok sevmiyorum. Profesyonel bir gözle deneyim kazanmak olarak adlandırmayı tercih ederim, siz de anlarsınız." Futbolcu tayfaya bunu desem…