Gol 4: Tokat

Selamlar, sınav haftam bitti artık özgürüm. İyi okumalar. ⚽️ Elimdeki acı kalbimin hızlı atışından daha sönük kaldı. Dağhan'ın yana düşen başıyla elimle öylece kalakaldığımda başını kaldırdı ve o an yüzünde bir gülümseme oluştu. Alayla. O küstahlığı kanımı nasıl kaynattı bilmiyordum ama elim tekrar havalandı. İndirmeye çalıştığım o anda bileğim onun tarafından sertçe tutuldu ve o tutuşuyla birlikte beni kendisine çekti. Yüzlerimiz olabildiğince yakınlaştığında o alayı dağılmadı ve dili dudağının kenarında gezindi, kızarmıştı. "Burada tokat yemesi gereken ben miyim?" dedi kısık bir sesle, o alayını asla söndürmedi ve sinirden kafayı yiyeceğim sandım. "Yapma be kameracı." "Sen..." Dilim tutulmuştu adeta. Gözümün önünü göremeyecek hale getiriyordu öfke beni. "Sen..." diyebildim kalakalmışlıkla. "Sen ne pislik, ne küstah-" "Ben mi pisliğim?" O sahte şaşkın sesiyle mavi gözleri kısıldı, açık açık alay ediyordu, hâlâ. "Ben mi küstahım? Çok merak ediyormuşsun ya, ben mi kötü oldum?" Ona saydığım onca küfür yok oldu kafamda. Sadece ona vurmak istedim, bileğimi ondan çekmeye çalışırken vurmak planımdı da ama bırakmadı. "Bırak!" dedim fısıltımla bağırarak, "Allah'ın cezası, sen nerenin sapığısın? Dediğinin farkında mısın?" "Asıl sen farkında mısın kameracı?" Gülüşü büyüdü, gözlerinden bir sinir geçti anlık ama örtbas etmesi uzun sürmedi. "Küçükmüş, hayırdır gördün mü?" "Ben..." Dudaklarım bir açıldı, bir kapandı. Merve seni öldüreceğim. Elimden kimse alamayacak seni. "Öyle bir şey demedim." "Kör değilim ben," dedi yüzü bana daha da yaklaştığında, uzun boyuyla eğilmek zorunda kalmıştı. Belki kafa atabilirdim, daha önce yapmamıştım hiç acaba çok acıtır mıydı? "Mesajları gördüm, salak ayağına yatma." "Ne yatacağım be?" Yine kolumu çekmeye çalıştım, daha sert tutunca diğer elim havalandı ama onu da çok geçmeden tuttu. Aramızda hiç mesafe kalmamışken çok yanlış anlaşılacak bir pozisyondaydık, biri gelse ve görse işten atılırdım. Zaten bu saatten sonra... "Bana bak, ben senin düşüp kalktığın tiplere benzemem. Etkilenmem de laflarından. En ufak yanlışında-" Beni adeta çok komik bir şey söylemişim gibi böldü. "En ufak yanlışımda?" dedi aralanan gözleriyle. "Ne yaparsın? Kariyerimi mi bitirsin? Kızım sen farkında mısın o mesajların?" "Ben yazmadım!" dedim hızla ama paniğim gün yüzüne çıkmasın diye çok çabaladım. "Ne bileyim kim yazdı-" "Bence küçüktür?" dediğinde bir an anlamayarak ona baktım ama Merve'nin mesajını tekrarladığını anladığımda kaşlarım çatıldı. "Bence Gökçe de bana katılacak..." Bir şey diyemediğimde bu suskun halimden alabildiği kadar zevk aldı, dudakları kıvrıldıkça kıvrıldı. "Katılıyor musun Gökçe?" "Bana ne ulan senin..." Yine bir duraksadım, gözleri kısıldı. "Şeyinden..." dedim tuhaf bir şekilde. Bu sefer onu olabildiğince sert ittiğimde neyse ki daha fazla uğraşmadı, ellerimden koptuğunda aramıza boşluk girdi. "Haddini bil. Ne dediğinin farkında mısın sen?" "Yoook," dedi kıvrılan dudaklarıyla. "Bence sen farkında olmayansın. Amacını anlatamamamşsın." "Amacım mı?" "Bilemiyorum, ne amacın?" Gözünü kırptı sırıtışı küçüldüğünde. Elim tekrar havalanacak gibi oldu, hiç yoktan onu itmek, bir şekilde vurmak istedim ama birbirine bastırdığım dudaklarımla baktım sadece. Ardından sadece parmağımı doğrulttum. "Bir daha sakın, sakın böyle bir hamle yapma. Yemin ediyorum seni-" "Evet kameracı, evet," Elleri ceplerini buldu, yanımdan çekip gittiğinde tavrı o kadar rahattı ki arkasından atlayıp yere yapıştırmak istedim onu. "Hamlelerimize dikkat edelim. Katılıyorum." "Dağhan-" diyecek oldum, "Dağhan Bey," diye böldü beni. "Hayırdır askerlik arkadaşı mıyız?" Sırtıyla bakışırken dişlerim adeta birbirine gömüldü. "Bir daha sakın..." dedim tekrar. Devamını getiremedim, nefes nefese duvara yaslandım. Dağhan uzaklaşırken, "Aynen, bir daha sakın..." diye alayla tekrarladı beni. O gittiğinde duvarda yere çöktüm. Ellerim kafamı bulduğunda, "Merve..." dedim sayıklana sayıklana. "Seni öldüreceğim. Gerizekalı." ⚽️ "Kuzum bu kadar düşünme," Gül'ün eli…