Gol 22: Dört Gün

Se-lam-lar! Nasılsınız? Upuzun bir bölümle geldim. Buradan iletişimimiz kısıtlı gibi o yüzden hesapları şöyle veriyorum. Instagram: yilassil Postmagazinnn İyi okumalar! ⚽️ "Beş gündür seni görmemek nasıl koyuyor anlatamam..." Merve'nin telefondan gelen sesi beni daldığım alemden çıkarttı. Yatağımda tamamen yayılmış bir şekilde yatıyordum, başım telefonuma döndüğünde Gül'ün Merve'nin boynuna yasladığı kafasına baktım. O da bükülmüş dudaklarıyla beni izliyordu. Aşıklardı sanırım bana. "Bensiz yaşayamazsınız siz," dedim şımarıkça. "Biriniz ciddiyetten, biriniz ergenlikten ölür. Ben sizin dengeleyici unsurunuzum." Özlemleri anında bitti ve ikisi de ne diyor bu bakışlarıyla beni süzdü. "Ne olur bir şey deyin..." "Bu akşam ne yiyelim?" diye Merve'ye baktı Gül merakla alttan alttan. Aldatılıyordum... "Canım sağlıksız beslenmek istiyor." "Her gün ev yemeği yemektendir diyeceğim ama..." Merve, Gül'ü şöyle bir süzdü. "Maşallahın var. Hani Aden süte doymuştur, hatta sütten yemek tadı alıyordur o derece." "Ne diyor bu be?" Bana döndü. "Şişko muyum ben?" "Aşkım bebek çıktı bedeninden, on ay iki kişilik yedin ve hala da yemen gerekiyor, çok normal," diyorken ben, "Üç kişilik," diye araya girdi Merve. "Ne diyorsunuz be?" dedi bu sefer. Merve'den uzaklaşırken kendini süzdü. "Tamam aldım da o kadar da değil..." "Geçen tartının kayıtlarında sekiz ile başlayan bir şey gördüm Gül..." Gül bir an duraksadı, sonra hışımla, "Aden kucağımdaydı," diye açıkladı. "Yani..." "Üf saçmalama!" Kaşlarım çatıldı. Neyin açıklamasını yapıyordu ki? "Almışsan almışsındır. Merve sen daha fetüs taşımadan dana gibi yiyorsun, o kız ne yapsın?" "Fetüs mü?" "Bir an ne diyeceğimi bilemedim." "Bebek diyebilirdin, çocuk diyebilirdin, hiç yoktan adı var garibanın, Aden diyebilirdin..." "Özür dilerim." Üstten annemin araması düştüğünde, "Yine annem arıyor," diye öfledim. Reddedecektim ama Gül hızla, "Onu da al, onu da al," diye hevesle konuştu. "Bayadır görmüyoruz, özledim." "Ananı sen böyle özlemedin Gökçe." "Yok kız özledim, sadece başımı çok şişiri- Anneciiğiiiim nasılsın?" R dönüşü nedir nasıl yapılır? Bknz. Annemin ekranda beliren kutucuğu ile kızlar sırıtarak bana baktı. Ben hiç çaktırmadan çatık kaşlarla ekranda fazladan beliren kutucuğa bakan annemi izliyordum. "Ay kızlarım da buradaymış!" diye şakıdı annem hızla, sanırım ben özlenmemiştim. "Canlarım, nasılsınız?" "İyiyiz Hikmet teyzem, senin kızının çilelerini dinliyorduk." Benim gözlerim büyürken Merve yine sinsi sinsi sırıttı ama annem neyse ki, "Babasını mı anlattı?" diyerek başka şekilde yorumladı bunu. Evet anne derdim babam, kesinlikle dört gündür suratıma bile bakmayan Dağhan değil. "Evet canım, biraz sıkıntılı araları." "He, Halit amca. Doğru. O nerede?" "Gökçe'yi arayacağım deyince yan odaya kaçtı," dedi annem dudak bükerek. Rahatça öfleyebilmek için kamerayı kendimden uzaklaştırdım. Babamın davranışları o kadar canımı sıkıyordu ki... Artık moralim bozuluyordu, dalgaya bile vuramıyordum. Kavga edip küssek de bir yerden sonra daima arkamda olurdu, bu sefer olmamıştı ve sekteye uğruyordum. En son küslüğümüz iki sene sürmüştü, şakasız iki sene aramalarıma çıkmamıştı ve Çanakkale'ye hiç gitmemiştim. Sırf İstanbul'a geldim diye bana çektirmediği kalmamıştı. Şimdi sorunlarımızı çözmüşken tekrar bir küslük yaşıyorduk ve ben her ne kadar itiraf etmesem de babamın kızıydım, onun desteği benim için çok önemliydi. Yine de alışkındım bu tavırlara, üstelik ne yapabilirdim ki? Annem sanırım fark etti rahatsızlığımı, "Annecim," dedi yumuşak bir sesle. Dolan gözlerimi hızla yok edip anlamamaları için burnumu bile çekmeden döndüm kameraya. "Sen nasılsın bir tanem? Yüzünü özledim." Bir çocuk gibi somurttum. "Sadece yüzümü mü?" "Bağırtılarını özleyecek halim yok ya?" diye güldürmeye çalıştı beni. İstediğini verdim, halsiz de olsa güldüm. "Nasıl Avusturya? İlk kez gittin." "Memur çocuğu pasaportuna rağmen sadece iki ülke gezmesi... Senin bu kızın vizyonsuz Hikmet teyze." "Cebimde tomarla para vardı da ben gezmedim sanki." "Öyl…