Gol 21: Çekim

Se-lam-lar! Nasılsınız? Yine uzun bir bölümle geldim aman efendim alışkanlık yaptık bunu karşılıklı... (tamamen yanlışlıkla) Sizden boool boool yorum ve oy bekliyorum. İyi okumalar! Bonus: (dağhan ne oldu ya söylesene ne bu düşük surat gemilerin mi battı cnm anlat.d) ⚽️ "Yanlış yerde, aklım sende, suçum neydi sormadım..." Kafamı yastığa iyice gömerken duyduğum şarkı sözleriyle yorganı kafamın üzerine tamamen çektim. Göğsümdeki sıkıntı gitmesine gitmiyordu da daha da eşelemeye de gerek yoktu. Kafamdaki ağrı, tekrarlanan sahne ve sesler benim için oldukça yeterliydi. Kendime çektiğim dizlerimle o tekrarlayan sahneyi oynatırken kafamda hiç olmaması gerektiği kadar netti. Her saniyesi, her söz, her ses, her his... Midem dün gece çıkarttığım her şeye rağmen tekrardan bulandı, bir doktora görünmem gerekiyordu, midem hiç iyi değildi. Sürekli ya ağrıyor, ya bulanıyor ya da bükülüyormuş gibi sızlandırıyordu beni. Sanki enseme bir nefes vurmuş gibi ürperdim, sağ ve sol melekleri dün gece söküp atmıştım ama sanki verdikleri his hala buradaydı. Bana bir şey diyorlardı, ağrı değil o diyordu ama dinlemiyordum. Dinlemeyecektim. Ağrıydı. Enseme vuran o nefesle kalmadım, sanki biri tekrar belimi tuttu, o kaba elin belimi ve kalçamı sarışı nasıl bir hisse artık saatler sonra bile benimleydi. Odadan tak tuk çekmece sesi gelirken Müslüm Gürses, "Çektin gittin dinlemeden... Bana bir şey söylemeden... Yıllar sonra dönsen de boş..." diyordu. Göğüslerime ve dudaklarıma bıraktığı ısırığı hatırladım, sanki o kadar yakınlaşmamışız gibi kopuşumuzu da. Durması gerektiği için durmuştu da ben neden çekip gitmiştim? Sahne başa sardı, Dağhan'ın eli yine belimdeydi. Onun amacı en başında dudaklarıma saldırmak değildi, yapan bendim. Sahne devam etti, Dağhan ağzıma inledi ve onu kendime hiç bırakmayacak gibi çektim. Sahne sonunda, çantamı da alıp çıktım. Müslüm Gürses, "Son pişmanlık neye yarar, her şeyin bir bedeli var, olmadı yar-" diyordu ki sonunda başım yorgandan çıktı ve, "Merve başka şarkı mı yoktu çalacak?" diye bağırdım. "Benden sana gelsin bir tanem," derken makyaj masasının başında oturmuş allığını yanaklarına bocalıyordu. "Uyuyorsun sanıyordum ayrıca." "Şarkı açarak hazırlanıyorsun gerizekalı, nasıl uyuyayım?" "Normalde davul çalsam uyanmazsın, horultunla tüm dünya uyanır ama sen..." Yanımdaki yastığı kafasına fırlattığımda gözüne doğru kayan fırçayla bana ters ters baktı ama yüzümü görüp bağıracaksa da vazgeçti. "Yine ışık saçıyorsun Gökçe." "Sesini duymak istemiyorum şu an." "Ya bana neden öfkelisin ki?" Pufundan kalkıp yanıma geldiğinde dibime oturdu. Uzanıp saçlarımı okşamaya çalıştığında elini ittim. "Dün gece herifle yiyişen sensin, seni iten herif ama acısını ben çekiyorum." "Dağhan beni itmedi, salak salak konuşma," dedim ters bir sesle ama, "O yüzden mi böyle öfkelisin? Bildiğin reddedilme öfkesi bu," dedi utanmaz. "Merve sen hakikaten tanıdığım en nerede ne diyeceğini bilmeyen insansın," dedim ciddiyetle. "Hani ben salağım ama sen benden daha salaksın." Yüzü buruştu. "Tamam öfkelisin, anladık." Kalkıp pufuna geri yürüdüğünde tüm acımı ondan çıkarmak istediğimin farkındaydım ama yine de bazı düşüncelerimin doğru olduğunu biliyordum. "En başında o mesajları atmasaydın," dedim en başa dönerek. "Şu an bu halde olmayacaktım. Dağhan'la dip dibe olmama gerek kalmayacaktı." "Ya onun üzerinden sular geçti be, unut artık." "Merve unutulacak gibi mi sence?" Yatakta doğrulup sırtımı başlığa yasladım. "O olmasaydı hiç yoktan sadece kovulurdum, öfkeli olmazdım." "Ne alaka?" Aynadan bana baktı. "Adama bamya emojisi koyan ben miyim? Kovuldun diye öfkeyle tweet attın da bu oldu." "Mesajlardan dolayı öyle demeseydi..." dedim kısılan sesimle. Kime, neyi açıklıyordum ki? O olayda Dağhan'a ne kadar öfkelenirsem öfkeleneyim haksızdım. Elbette Dağhan da öyle konuşurken haksızdı ama başlatan bendim, üstüne öyle bir davranmıştım ki... Tamamen, her şey benim hatamdı. Eğer şimdi dün gecenin şokunu yaşıyorsam her şey birkaç hafta önceki salak hareketlerim yüzündendi.…