Gol 2: Kameracı

Selamlar, nasıl gidiyor? Oy vermeyi unutmayalım! İyi okumalar.. ⚽️ "Gökçe'ye de bir servis açalım ya," Necip abinin lafıyla elimdeki kamerayı indirirken, "Yok abi yok," dedim hızla. "Hiç gerek yok." "Olur mu kızım öyle? Saat kaç, yapmamışsındır kahvaltı." "Kameracı kameracılık yapıyor abi," Dağhan tabağını alıp karşımdaki Necip abinin hemen yanına oturduğunda huysuz bakışlarım onu buldu. "Karışma bırak." "Kameracı..." diyiverdim hızla, ağzımı tutamadım başta ama sustum, susmasaydım seni bir tur çevirsin de gör derdim, hatta daha ilerisine de giderdim. "Aç değil..." Sabır... Sabır... Yapabilirsin Gökçe. Başarabilirsin. Sen bu günü bitirebilirsin. "Ne çekilecek başka bugün?" Mert abinin sorusuyla bakışlarım ona döndüğünde dudak büktüm. "Valla bana samimi ortamı yansıtalım dediler abi," diye dürüst oldum. "Hani antrenmanınızı falan çekerim, bir de oyun oynarız bir kısa?" "Ne oyunu?" diye sordu Dağhan. Cevap vermek istemedim ama o tarafa bakmadan konuştum. "Bilmiyorum, belki tabu olur." "Tabuu efendim." Bir anda tüm bakışlar Emirhan'a döndü. Lokması ağzında kalakalmışken böyle bir tepki beklemiyor olacak ki korktu. "Komik değil miydi?" "Değildi," derken buldum kendimi ve birkaç kişiyi daha. Dağhan, "Salak," diyip güldü, Emirhan'ın saçlarını karıştırırken açık olan kaydın perspektifi artık onlardaydı, birkaç saniye onları çektim, diğer masalara gittim orada yemek yiyenleri çektim. Tammy yine kameraya girdi, küfür eder diye tetikte bekledim ama bakışları sık sık bana kaydığından küfür etmek isteyip edemediğini fark ettim. "Ne diyecem?" dedi kaba türkçesiyle. "Günaydın, de." "Günazın." "Afiyet olsun de." "Bon apetit." "Ben sana çeviri mi yap dedim?" "What?" "Ya sabır ya selamet." "Selami! Seni diyor seni!" diye bağırdı mutfaktan birine. Stajyer çocuk panikle bana koşturacak gibi olduğunda elimi kaldırıp Fatih Terim edasıyla durdurdum onu. Dur ablacım dur, bu salak da sen de mi salaksın? Herkes yemeğini yediğinde, "Antrenman zamanı değil mi?" diye sordum yanımda yürüyen Talha'ya. Sessizce başını sallamakla yetindiğinde süzdüm onu bir. Çocuk sanki hep akşamdan kalma gibi gözüküyordu, öyle bir saf salaklık vardı üzerinde. Merve bir futbolcuya yürümek istiyorduysa buna yürüsündü, kandırırdı çok rahat. Antrenman alanına gittiğimizde kamera elimden inmiyordu. "Maça hazırlık değil abicim, gir içeri dolan ortalıkta sıkıntı yok," dedi Mert abi, çekinir gibi mi gözüküyordum bilmiyordum ama çekindiğim falan yoktu. Yine de başımı küçük bir tebessümle sallayarak arkalarından girdim sahaya. Kadrajı en iyi şekilde koştukları, zıpladıkları ana ayarladım. Sosyal medyaya ve şu an özellikle genç kızlara oynamak lazımdı, harika videolar çıkarıyorlardı en kıytırık anlara bile. O yüzden şu an kızların gözdesi olan oyunculara odaklandım. "Poz ver," derken kadrajıma ilk giren Emirhan'a seslendim. Elleriyle sanki metalci gibi işaretler yaparken güldüm. Mert abiye örümcek editi yaparlar diye birkaç farklı açıyla aldım onu. Maalesef Tayyip ve Dağhan otistiğine çok fazla video yapıyorlardı son zamanlarda, mecbur bu iki dangozu da çekmek için onların tarafına ilerledim. "Poz verin," derken ikisini yan yana bulmak şaşırtıcı olmayan bir şeydi. Zıplamadan çıkarken Tayyip Talha poz verdi gülerek ama Dağhan kamerayı görünce panikledi, son çubuğun yüksekliğine dikkat etmeden zıplarken far görmüş tavşan bakışları kameradaydı. Yüz üstü yere kapaklandı. Engel olamadığım bir kahkaha dudaklarımdan döküldüğünde bugün Dağhan salağının beni güldüreceği hiç aklıma gelmezdi. Tayyip biraz endişeyle biraz tutmaya çalıştığı gülüşle Dağhan'ı kaldırırken benim gibi birkaç kişi daha güldü ama en çok keyif alan bendim. Dağhan ellerini yere bastırarak kalkarken ters bakışlarını üzerime dikti. Üzerini silkeledi. "İyi misin ya?" Kahkaham durdu ama gülüşüm durmadı, alayım götüne batmış gibi homurdandı. "Kameracı ne dibimizde duruyorsun kızım?" Ters sesi kaşlarımı havalandırmama sebep oldu. Aman aman sinirlenmiş, götüm. "Kameracı işini yapıyor," Sinir bozucu sesimle yüzümü buruşturdum. On…