Gol 19: Tencere Kapak

Se-lam-lar! Nasılsınız? Yine uzun bir bölümle geldim. Oy vermeyi ve çok güldüğüm satır arası yorumlarınızı atmayı unutmayın! Bu arada... Instagram: Postmagazinnn Instagram: yilassil Twitter: yilasil İyi okumalar! ⚽️ Bu hayatta sanırım en çok birine laf anlatmaya çalışmak yoruyordu beni. Sabırsız biri olduğumu kabul edeli biraz oluyordu fakat yine de tahammülümün bu kadar az oluşunu doğru bulmuyordum. Kendimi en sık eleştirdiğim konuydu bu fevrilik. Şimdi annemle görüntülü konuşuyorken anladım bunu. Koyu renk saçlarından geçirdiği tarağı bir kenara bırakıp küpelerine uzandı, yüzünde ona aldığım makyaj malzemelerinin küçük bir eseri vardı. "Gökçe anneciğim, anlamıyorum ben de seni," dediğinde oflamamak için zor durdum. "Bizden nasıl bir tepki bekliyordun ki tam olarak?" "Senin tepkini anne, senin tepkini! Sen de desteklemiyorsun ama Dağhan'ın fotoğraflarının üzerine kırmızı X çizip göndermiyorsun bana değil mi?" "Ne?" Eli kulağında kalakaldı kadın. "Baban mı gönderdi o fotoğrafları?" "Kim gönderecek başka, tabii o gönderdi! Hayır bir de bunu aramalarımı bile açmıyorken yapıyor ya kafayı yiyorum. Dün bunu attı, mesajına cevap verdim, görüldü attı. Sabah kalktığımda on kere aradım, açmadı." "Ne cevap verdin ki babana?" Mırın kırın ettim dudaklarım bükülürken. "Yani... Azıcık çıkışmış olabilirim ama..." Gözleri kısıldı. "Ne dedin Gökçe adama?" "Bulaşma sevgilime demiş olabilirim," dedim yüzsüzce. "Ama sırf sinirime dokunduğu için!" Fısıldayarak, "Ulan gerçek sevgilim bile değil!" diye çıkışırken temkinli olmak adına etrafı kontrol ettim ama kimse yoktu. Yine tesise doğru yürüyordum ama alışkın olduğumun aksine sabah değildi, eğer kış mevsiminde olsaydık hava kararmış bile olurdu ama şimdi sadece hoş bir kızıllığa doğru gidiyordu bu. Bugün akşam antrenmanı vardı sadece, çocuklar maç yapacaktı, belki sonrasında ekipten birkaç kişiyle yemeğe giderdik. "Yok artık!" "Anne, ne yapabilirim? Kocan beni delirtecek ya, vallahi genç yaşımda kelim gözüktü!" "Saçmalama! Ben sana biberiye kullan demiyor muyum?" "Derdin bu mu anne?" "Sen diyorsun kelim gözüktü diye, ne yapabilirim?" Ofladı, sanırım süslenme keyfini bozmuştum kadının. Yine benim aldığım parfümlerden birini aldı eline, üzerine bocaladı. Gözlerim kısıldı. "Sen nereye hazırlanıyorsun böyle? Aldığım her şeyi kullandın..." "Kullanayım diye almadın mı kızım?" dedi parlak gerdanını yelleyerek. Daha da şüphelendim. "Evet de pek kullanmazsın." "Sultan'ın oğlu var ya, Hakan, onun nişanı var." Gözlerim kocaman oldu. "Yuh Hakan evleniyor mu? Çocuk gelin." "Yaşıtsınız kızım?" "Tamam işte," dedim dehşetimi bölemezken. Ben daha çok küçüktüm mesela, değil evlilik sahte sevgililik bile gitmiyordu bu devirde. Hay derdimi... "Ne bu acelesi? Kız Hakan'ı hamile mi bırakmış yoksa?" Benim bu absürt şakalarıma katlanamıyordu, kocaman olan gözleriyle, "Gökçe!" dediğinde güldüm. "Şöyle saçma sapan konuşma! Kaç yaşına geldin. Ayrıca yirmi beş yaş gayet normal böyle şeyler için. Bir sen bu kadar katısın bu konuda." "Kız eğer İstanbul'da birini bulup evlenirsem hakkını helal etmezdin hani?" "Onu dediğimde yirmi yaşındaydın." "Neyse neyse," dedim konuyu kapamak için. "Git eğlen, keyfini kaçırmayayım." "Saçmalama bir tanem, ne keyif kaçırması? Seni de özledim annem biliyor musun? Evde bağıran biri yok bayadır." demesiyle boş gözlerim kameraya çevrildi. Güldü. "Bakma öyle, Hakan'ın kınasına gel, birkaç haftaya yaparlar." "Onun o dangoz kardeşi Deniz evlendi mi?" "Yok, o da İstanbul'da senin gibi." Gözleri büyüdü. "Niye? Bana bak Gökçe, sahte de olsa sevgilin var, hareketlerine dikkat et-" Bu sefer benim gözlerim büyüdü, yirmi beş değil de on beşmişim gibi, "Oha anne!" diye böldüm onu. "Daha kabullenemediğin ilişkime laf ettirmiyorsun. Ayrıca ne yapayım ben sidikli Deniz'i artık? Çocukken ısırıp dururdu beni mal her ona yaklaştığımda. Çanakkale'ye sırf onun için gitmek isterdim." "Düzgün konuş! Ayrıca sen de onu ısırıyordun." "Tamam anne çocukluk aşkımı ısırdığım için özür dilerim." "Gerçekten edepsizsin ya!" Cı…