Gol 16: Formalite

Se-lam-lar! Benim sınav haftam bitti, bir günde yazdım bölümü açıkçası bir tebrik bekliyorum çünkü uzun bir bölüm oldu. Sizin sınavlarınız başladı mı? Nasıl gidiyor diye sormayacağım, iyi gidiyor biliyorum ve umuyorum. Bu arada bölümle ilgili bazı paylaşımları kendi hesabımdan da yapıyorum. Yani kitabın sayfası olan Postmagazinnn'i ve kendi kişisel hesabım olan yilassil'i de takip edebilirsiniz. Oy vermeyi ve okumayı çok sevdiğim satır arası yorumlarınızı atmayı unutmayın. İyi okumalar! ⚽️ Akan yolu seyretmek bazen insanları derin düşünceler arasından sıyırmak için pek iyi oluyordu. Sanki her bir düşünce asfalta yapışır gibi hisseder, her sorunu her bir metrede geride bıraktığıma inanırdım. Şimdi akşam güneşini açık camdan yüzüme vuran ılık rüzgarla hissederken yaz mevsiminin gelişi bana nedense sıkıntılarımı unutturacak, kışın yaşadıklarımı bu asfaltta gerçekten eritecekmişim gibi inançla doldum yine. Kış biterdi, yaz başlardı. Ve Dağhan garip bir şekilde caz müzik seviyordu. "Vallahi başım şişti Dağhan Bey," derken başım çok ani koptu yaslandığım camdan. Dikkatli gözleri yoldayken irkilerek bana bakındı arada. "Tamam cazdır iyidir de gözünüzü seveyim sesini kısın bari, bu ne böyle ya? Nişantaşı'nda restoran açılışına gelmiş gibiyim. Birazdan sırf kapıdan girdim diye bankayı kredi çekmem için aratacaklar." "Ne?" derken boş bakışlarıyla güldü. "Mıy mıy mıy, batan titanik müziği." "Hiç Titanik izlemedim," dediğinde bu sefer benim bakışlarım boş boş ona döndü. "Ne demek Titanik izlemedim?" diye sorarken derdim yargılamak değildi ama öyle geldi kulağa. "Ciddi misiniz?" Dirseği arabanın kolçağında, bir eli direksiyondayken üzerindeki polonun yakalarını genişletti anlık, esmer teni gün yüzüne çıkarken yutkunduğunu gördüm. "Ciddiyim," dedi sakin bir sesle aynaları kontrol ederek. "Pek sevmem romantik filmleri." "Müziğine bayılırdınız halbuki," dedim iğneleyici bir tonda. Sabır dolu bir nefes aldığımda boğazından gelecek bir şekilde güldü. Eli çok geçmeden dokunmatik ekrana gittiğinde müziği durdurdu ve geri çekilmeden önce müzik listesine geri döndü. "Ne seversin?" "Şu az caz dışında her şeye kabulüm," Futbolcu adam ne bileyim... Rap dinlerdi, pop dinlerdi, bu ne böyle ya? Duraksadım, şu an onlar da baş ağrıtırdı. "Rap da olmasın, yeni nesil pop da..." Bana o yandan attığı bakışlarından birini attı. "Pek de kabulmüşsün her şeye." "Yoğun bir iş gününden sonra kafa kalmıyor, biliyor musunuz?" derken yine o gıcık ses tonuna büründüm. Beni rahatsız ettiyse ben de onu edecektim. Sen ne anlarsın pezevenk bakışım umuyorum ki anlaşılıyordu. "Arabanın motorunu dinlemeyi yeğlerim." "Bak sen," dedi alayla, yeni bir müzik açmadığında tek eliyle direksiyonu tutmaya devam etti. Trafik yoğundu ama neyse ki saniye başı durduracak kadar da değildi. "Tabii, iki iş zordur," dediğinde alayının ana metni belliydi artık, oflamamak için zor tuttum kendimi. "Bir Beşiktaş, bir Galatasaray..." "Yok, yok!" dedim abartı bir tonda. "Galatasaray o kadar yormuyor. Sağolsun Selim Bey poz verme konusunda çok deneyimli, çok rahat." Gergin ses tonu, "Gökçe..." demesiyle duyulurken birbirimize ters ters baktık. "Yemin ediyorum kafayı yedirtiyorsun bana." "Genelde kafayı yiyen ben olurdum, hayret," İşe girdiğimden beri her gün bu adam bana kafayı yedirtecek naraları atarak sinir krizi geçiriyordum, biraz da o yiyebilirdi ama benim kadar hakkı yoktu buna. "Tabii siz fotoğrafçılarınıza sinir krizi geçirtmeye alışkınsınız-" "Kimse bana sinir değildi," dedi hızla. "Senden önce bir kız vardı, güllük gülistanlıktık." Kaşlarım havalanırken dudaklarımda engelleyemediğim bir gülümseme oluştu. "Zavallım istifa mı etti?" Midem karıncalanıyordu, camı biraz daha araladım. "Bilmiyorum." "Nasıl bilmiyorsunuz?" "Bilmiyorum işte Gökçe, nereden bileyim?" "Ama bilmelisiniz, benden önceki kız çok iyiyse yokluğu koymuştur." "Adını bile bilmiyordum," dedi aceleyle, kaşlarım çatıldı. Neden gerilmişti? "Zaten çekme sakın beni dedim diye bir kere germişim kızı, pişman oldum falan ama işe yara…