Gol 14: Gavurdağı

Selammlarr! Öncelikle iyi bayramlar diliyorum herkese biraz geç de olsa, kolonyanızı dökünün. Geç geldik çünkü sonunda bölüm gününü pazara çekmek istedim. Bundan sonra düzenli olarak her pazar günü buradayız! Artı olarak, bölümlerden haberdar olmak için bir Whatsapp Kanalı açma fikri geldi birinizden. Siz ne düşünüyorsunuz? Buraya yazarsanız sevinirim. Oy ve çok sevdiğim satır arası yorumlarınızı bekliyorum! İyi okumalar... ⚽️ "Eğer ki böyle durursan bir elli çıkarsın," Emirhan elindeki bıçakla küçük kız pozu veriyorken tüm profesyonelliğimi unutup kamerayı sallaya sallaya, sanki magazin sunucusunu çekiyormuşum gibi açıladım onu videoda. "Heh!" dedim tam da o etkiyi yakaladığımda. "Böyle. Evet. Tebrik ederim bundan bir elli edit çıkar." "Kızım ne editi?" dedi bıçağı sallarken, elinden kayacak gibi olduğunda irkilip geri çekildim. "Dağhan'ı etkileyeyim yeter. Gökçe benden iki adım uzaklaş, her an yere diklemesine düşürebilirim bıçağı." Dediği gibi, hatta dediğinden fazla uzaklaşırken onun salatayı doğrayışına diktim kamerayı ama sırtım artık mutfağın duvarına yaslandığından ve kapı hemen solumda olduğundan gözlerim istemsizce buradan gözüken salona kaydı. Takımdan sadece Tayyip ve Emirhan gelmişti, Dağhan'ın çocukluktan arkadaşı olduğunu söylenen bir kişi daha gelecekti, belki de Selin'di, bilmiyordum ama şu an sadece mutfakta mezeler hazırlanıyordu. Dağhan'ın, playstation oynayan Tayyip'in gazlamalarını duyup, oldukça sakin bir sesle, ben iki dakikaya geliyorum, diye gidişinin üzerinden on beş dakika geçmişti. Emirhan ve Tayyip geleli bir saat oluyordu ve çekimi gördüğüne sevinen tek kişi Emirhan'dı. Onu bin farklı pozla çekmiştim, hala da çekmeye devam ediyordum. Eğer Cihangir abi Dağhan'ı mutfakta sanat işlerken değil de Emirhan'ın tarator yaparken halay çekişini çektiğimi görürse belki ikinci bir kovulma vakası yaşanabilirdi. "Kız Gökçe ayaklarımı niye çekiyorsun? Fetişin mi var?" Dalgın bakışlarım salondan mutfağa aniden kaydığında kameranın açısının düşüklüğünü fark ederek hızla düzelttim. Emirhan'ın kısık gözleri üzerimdeydi. Açıkçası beni bıktırsa da, beklentim çok daha büyük bir soğuklukla karşılaşmak olduğundan dolayı bu şakraklığı beni biraz olsun telkin etmişti, hakkını yememek lazımdı. Bana iyi davranıyordu, hatta belki bu kadar iyi davranmasının sebebi benim beklentimi tahmin etmesi ve gerginliği azaltmaktı. Onun aksine zaten Tayyip çok soğuktu, normalde de öyle biriydi ama Dağhan'ın yanında Dağhan'ın kırdığı cephede durmaya devam ediyordu. "Dağhan Bey'i daha fazla çekmezsem Cihangir abi kamerayı..." Yine dilimi tutamadığım anlardan birindeyken hızla fark edip dudaklarımı birbirine bastırdım ve, "Alır benden," diye tamamladım ama Emirhan çoktan içerideki iki bakışı da buraya çekecek kocaman bir kahkaha atmıştı. Cümlemi tamamlamayışımla dalga geçecek sandım ama gülüşleri arasından, "Dağhan Bey!" diye seslendi içeri. "Gel lan şuraya, kız seni çekmek istiyor." "Böyle deyince de biraz..." "Tüm mahalle duydu, götün mü koptu peze-" Dağhan içeri girer girmez çıkışırken benim az önceki duraksamam gibi bir kal geldi, bekleyip göz ucuyla bana baktı ve boğazını temizledi. Biliyorum hiç küfür etmezsin. "Neyse. Bizimkiler de gelir şimdi, git ateşi yak." "Emrine amade miyim oğlum ben?" Emirhan çıkışmasının aksine hemen bıçağını bırakırken ıslak ellerini üstüne sürttü. Mutfaktan çıkmadan Dağhan'a uzandı, ne yapacağını anlamadığım için bir ikisini izledim ama Dağhan hızla ensesinden tuttu onu. "Lan," dedi göz ucuyla bana bakarken. "Sessiz sessiz git." "Günüm kötü geçer ama bebeğim." "Emirhan..." dedi dişleri arasında. Ensesini bırakmazken kapıya kadar götürdü, çaktırmadan kamerayı ikisine çevirdiğimde gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. "Kız var..." Mırıldandım. "Kız olmasa?" Duymaz sandım ama duydu, keskin bakışları bana dönerken, "Vurarak uzaklaştırırdım, Gökçe. Var mı itirazın?" diye konuştu. Tamam öpüşmeyeceksiniz, tamam. "Yok yok." Emirhan mutfağın önüne bir kedi gibi ensesinden atıldığında Dağhan hızla kapıyı ka…