Ev

"Neden hayat eve dönmekten ibarettir." 2004- Gaziantep Dünya bu kadar bomboş bir yerken neden geldiğimi henüz bilmiyordum ama eninde sonunda öğrenecektim diğer her insan gibi. Ben Nehir hangi kıyıya vuran suyum bilmiyorum içimde derinlik taşıyorum gerekirse içime gömüyorum öylece akıp gidiyorum bilinmeyene. Dünyaya geliş amacım bile yıkılmaya yüz tutmuş bir aileyi istemeden bir arada tutmuş olmam. Hemde istenmeyen çocuk olarak gelmişim dünyaya tabi ben bunları hiç beklemediğim bir anda öğrenecektim. Doğumdan sonra eve dönmüştü Ardıç ailesi mutlu olmaları gereken bir anın içinde dahi mutluluk kırıntısı yoktu ortamda. Nehir bir abla bir de abiye sahip olarak gelmişti dünyaya ama onlar bu mutsuz ailenin bir zamanlar mutlu, umutlu çocuklarıydı şimdinin aksine. Onlar bir kardeşleri olduğu için mutlu muydu değil miydi henüz bilmiyorlardı bunu da zaman gösterecekti. GÜNÜMÜZ Yol yürümek niye bu kadar can sıkıcı oluyor ki keşke diye içinden bir duyguyu geçirdi birden bire en derinine attığı kimselerin bilmediği daha doğrusu kendine bile anlatmaktan defalarca vaz geçirdiği o duygu düştü yine içine ama susturdu hemen kendini ve yola devam etti. Kafası bu aralar işten dolayı karışıktı, dümeni tüten çaydanlık gibi öfkeyle dolaşıyordu sürekli çünkü işler istediği gibi gitmiyordu zaten o ne zaman bişey için sevinse evren hep tam tersini yapar sen misin sevinen diye suratına okkalı bir tokat atardı. Alışkındı Nehir bütün bu olanlara hayat ona anne karnındayken öğretmişti bunları sonrasında dolaylı dolaysız her yoldan yaşamıştı bu hayal kırıklığını. Bugün bir iş görüşmesi olacaktı mutlu ya da umutlu değildi ne zaman öyle olsa ters tepesi hatta içinden bu sefer de olmayacak diye geçiriyordu. Kapıdan içeri girdi ve bekleme alanına geçti adını duyana kadar beklemeyi tercih etti. Uzun bir bekleşiyin ardından adını duymuştu sonunda bu iş onun için önemliydi eğer olursa diye düşünüp susturmuştu kendini umutlanmak demek hemen ardından gelecek mutsuz haberle yüzleşmek demekti o yüzden sustu ve bekledi. Sonunda görüşme olmuştu bu işe gelene kadar pek çok yerde çalışmış tam yükselme şansını yakaladığı anda hep başına gelen talihsizliklerden dolayı işten çıkmak zorunda kalmıştı çünkü hayat ona mutlu olduğu her anı zehir etmekle meşguldü. İş görüşmesi beklemediği kadar iyi geçmişti ve artık yurdu terk etmenin zamanı gelmişti. Gittiği yerde başına gelecek olan şeylerin sadece mutsuzluktan ibaret olacağını düşündü. Belki hayat ona yine gülerdi bir zamanlar güldüğü gibi bu sefer kazanırdı bu savaşı diye düşündü içinden. Adı Nehir anlamı kendinden büyük olan Nehir, taşıması gerekne her yük gibi içindeki suyu kendi barajına sabitleyen Nehir. Yaşamı, zamanı simgeleyen Nehir. Belki ilk defa uzun zaman sonra ilk defa kendi için yaşayacak olan Nehir.