Giriş/Başlangıç

GİRİŞ başlangıç içinizdeki imkansızlığı, görebiliyormusunuz,! o korkuyu o hissi ben çok iyi biliyorum, ve bunu en ayrıntısına kadar okuyacaksınız imkansız aşk yeniden yazılıyor başlayalım mı tarih atıp bu yolun sonu tarihler ile bitmeyecek 19.01.2026 bu bizim işin bir imkansızlığın başlangıcı… ve siz buna hazır mısınız hazırsanız yep yeni bizle başlıyorum ……………………………………………………. içimdeki sen,her neysen! his misin? bilmiyorum! eğer hissen, sen ne hissin? yoksa,aşk mı? intikam mı? hastalık mı? neysin sen? hayatımı karartan, o şey misin yoksa? imkansızlık mı. bazıları der ki; “imkansızlıklar imkan dahilindedir” bazıları da; “imkansız olan şeyler,hep imkansız kalır” diye, benimki,sen nesin peki. içimde büyüttüğüm o şey nesin sen bu seçeneklerden hangisinin sin, söylesene… bana kendini göster.bileyim seni… acil, doktor masal ülkü gürsoy’a ihtiyacımız var, durumu aşırı kritik! bi hastamız var dedi. içerdeki ses, duyduğum gibi yöneldim, sesin geldiği yöne, içerde kan reva yatan bir hasta vardı, kandan yüzü gözükmüyordu, “durumu ne” “stabil” “nabız” “100 ün üzerinde çok kan kaybetmiş” “nabzını düşürmemiz lazım”dedi. bir hemşire “hemen ameliyata alıyoruz kanayan bölgeyi kapatmamız lazım, hemen hazırlayın! ameliyathaneyi” dedim. sinirli bir sesle, tüm herkes acele içinde koşturmaya başladı, ben ise yine bir imkansızlıkla baş başa kaldım… bir canı daha yaşatmalıydım… elimden, gelen herşeyi, ayrıntısına kadar yaptım. ameliyathane hazır olana kadar, “hazır!” sesini duydum ve acele ile ameliyathaneye geçtim, ben ve geçerken alıştığım hızlı sedye sesleri geliyordu, bu seslerin her biri, candı ve bu canları kurtarmak. benim ve tüm meslektaşlarımın göreviydi! bunları düşünecek zamanım, yoktu! “eldivenler” “hazır” dedi hemşire ve elime geçirdi onları geçirdikten sonra önlüğümü ve bone mi geçirdi “nabız” “130 düşüyor” dedi anestezi uzmanı “kan basıncı” “90'a indi” bu azda olsa iyi bir haberdi, “ Kanama kontrol altında değil, ” dedim. “ Aspiratör! Daha fazla ışık istiyorum! ” Göğüs kafesinin altındaki dokuda aktif bir kanama vardı. Parmaklarımla bastırdım. “ Kanayan yeri buldum. Damar yırtılmış. Klempleri verin! ” Bir anda monitörün sesi hızlandı. “ Ritim bozuluyor! ” “ Onu kaybedemeyiz, ” dedim dişlerimi sıkarak. “ kanayan yeri dikmeye geçiyorum!.kıo dedim Ter, alnımdan aşağı süzülürken son düğümü attım. Bir anlık sessizlik oldu. Sonra nabızı daha düzenli atmaya başladı . “ Nabız 95’e çıktı… ” Derin bir nefes aldım. Savaşı kazanmıştım yine! ve bir kere daha imkansızlığı imkan dahiline çevirmiştim ama bu son kezdi ameliyat ettiğim kişi nin üzerindeki kanları silmişleri ve yüzünü artık görebiliyordum keşke görmeseydim çünkü o babamı öldüren kişinin oğluydu Ve ben onun canını kurtarıp babama ihanet etmiş gibi hissetmiştim. ………………………………………… selamlar şuan aşırı derecede heyecanlandım İMKANSIZ AŞK YENİDEN EN GÜZEL HALİ İLE YAZILIYOR VE BEN ÇOK HEYECANLIYIM UMARIM BEĞENİRSİNİZ OY VERMEYİ VE BİZİ TAKİP ETMEYİ UNUTMAYIN 31.01.2026