Giriş

2008 Boris " Beni yakalayamazsın ! " Mia benden gülerek kaçıyordu. " O pis çamuru bana süremezsin ! " dedi ve çatı katında etrafta daire çizerek koşmaya devam etti. Adımlarımı hızlandırıp kolundan yakaladım. Baş parmağımdaki çamuru burnuna sürdüm. " Ödeştik. " dedim gülerek, O ise homurdanarak mermere oturdu. Elimle mermeri işaret ettim, " Soğuk yere oturma sonra hasta olursun. " dedim ama nafile , umuramazca omuzlarını kaldırıp indirdi. Yanına oturmam için eliyle işaret verdi, oturdum. Başını omzuma yasladı. " Boris? " dedi " Efendim? " dedim. " Bir gün her şeyi unutsam neyi hatırlamamı istersin?" diye sordu. " Burayı. " dedim " Bu çatı katını. " diye ekledim. " Bunu denerim. " dedi Mia. 12/07/2016 Mia Beynim benimle oyunlar oynuyordu. Samuel'den içtiğim her içecek sanki beynimi yıkıyordu. İlk başlarda bunu sorun etmiyordum ya da fark etmiyordum. Ama artık anlıyordum. Daha bir saat önce evdeydim, ne oldu da bu ormana gelmiştim? Hava soğuktu, orman çok karanlıktı. " YARDIM EDİN! " Sesin geldiği tarafa doğru yürüdüm. Bu ses çok tanıdıktı çünkü sesin sahibini ttanıyordum. Grace'di Benim Grace'im di. Uzun boylu bir adam onu saçlarından tutup yere fırlattı. Neden yardım etmiyordum? Korkuyor muydum? Korkmamalıydım. " Hey! Grace'i bırak! " diye bagırdım. Bi an durdu, " Mia yapma. " dedi Grace. Ve hiç beklemediğim anda adam Grace'i karnından bıçakladı. Grace'in çığlığı tüm ormanda yayıldı. " GRACE! Hayır! " diye bagırdım. " Sence dur dediğinde duracak mıydım? " diye sordu ve devam etti, " Merak ediyorum bağırınca ne değişti? " " Sadece yerini belli ettin. " dedi . " Ne mi değişti? " dedim elimle telefonumun ekranını gösterdim. Polisi aramıştım ve o bi anda kahkaha attı. " Gerçekten. " dedi gülerek, " Polislerin seni kurtaracağını mı düşünüyorsun? " diye sordu alayla. " Polisler insanlar öldükten sonra gelir. Dünyanın neresine gidersen git bu değişmez. " Haklıydı. Elindeki bıçağın ucuyla saçını kaşıdı, ve gözlerini arkama dikti. Tam arkamı dönecektim ki o kadar şiddetli bir acı hissettim ki kafamda, sendeledim. Aynı darbeyi tekrar yaptı. O kadar çok darbe yemiştim ki yere serildim. Etrafım karardı tek hatırladığım bir sesti, tanıdıgım bir ses. " İyi uykular. " 01/08/2016 Boris Unutmam demişti, unuttu. Asla unutmam dediği bu çatı katını bile unuttu. Bu kadar kolay mıydı? Unutulduk mu biz? Ve unutuldum. Bir ay geçmesine rağmen onu bekliyordum, bu çatı katında. Belki gelir, belki hatırlar diye belki... Belkiler, keşkeler... Ne olursa olsun onu unutmayacağım, ondan vazgeçmeyeceğim.