4🌟Büyük Yalancı

🌟 Kırk yılın başı bir uzaylım oldu, onu da burnumdan getir, tamam mı Sedef? 🌟 "Asel! Kahvaltı hazır!" Aşağı kattan gelen bağırışla gözlerimi aralamaya çalıştım. "Senin uzaylı nerede?" "Ya Sedef ne uzaylısı?" diye inleyip yastığı başıma bastırdım. Uzaylıyı kim kaybetmiş biz bulalım? "Bir dakika!" deyip yastığı başımdan indirdim. "Ya benim uzaylım vardı değil mi? En son ben onu nereye bıraktım ki?" Üzerimdeki kolu kenara çekip yorganın altından çıktım. Yerde terliklerimi ararken birden başımı dikleştirdim. Üzerimde bir kol mu vardı benim? Yok canım! Hızla arkamı dönmüştüm ki... "Höst ulan!" Bağırışımla uzaylımın gözleri aralandı ve beni buldu. Kaşları havalandı, hemen ardından gülümsedi. Ya ben bu adama salondaki koltukta yer hazırlamamış mıydım? Ne işi vardı burada şimdi? "Asel ne oluyor?" diye koridordan gelen Sedef'in sesiyle kapıya koştum ve kilitledim. Uzay'ı burada görürse ikimizi de kıyma makinesinden geçirebilir, daha beteri Tuna'ya beni ispiyonlayabilirdi ki, bu durumdansa kıyma makinesini tercih ederdim. Kapı kolu çevrildi, ardından Sedef, "Asel!" diye seslendi. "Soyunuğum!" diye aklıma ilk gelen şeyi söyledim. Sonra ne söylediğimi fark edip dudaklarıma vurdum. Yatakta bir adam var ve sen soyunuğum diye bağıyorsun Asel. Allah'tan uzaylı dilimizi bilmiyor, yoksa rezillik. "Banyodan neyi çıktım. Geliyorum birazdan." "Asel uzaylın nerede?" dedi Sedef kuşkulu bir sesle. Yatağımda yatıyor Allah'ın cezası! Üstüne üstlük başını eliyle desteklemiş şu an bana sırıtıyor. "Asel!" "Hava... hava almaya çıkmıştır." "Odanda değil yani?" "Ne münasebet?" diye çemkirdim. "Elin uzaylısının ne işi var benim odamda. Tövbe tövbe!" "Tamam, sen de giyin ve kahvaltıya gel! Konuşacaklarımız var. Uzaylın da gelir herhalde o zamana. Belki de kaçmıştır." Ya bırak! Ne kaçacak? Herif dibimden ayrılmıyor ki. Derin bir nefes verdim ve Sedef'in ayak seslerini dinledim. Gittiğini anlayınca kapıdan ayrılıp yatağın yanına yürüdüm. Ellerimi belime dayarken gözlerimi kısıp Uzay'a baktım. "Dökül!" Kaşlarını kaldırdı ve yine gülümsedi. "Gülümseme lan! Ne işin var benim yanımda? Dökül çabuk!" Dudakları aralandığında tek kaşım havaya kalktı. "A-sel!" Başımı tavana çevirip ellerimle yüzümü ovuşturdum. Bu herif beni anlamıyordu ki. Öğrenebildiği tek şey benim ismimdi. Yatağa oturup dikkatimi tekrar ona verdim. "Sen..." dedim onu işaret ederek. Sonra yatağı işaret ettim. "Yatağımda..." Ellerimi iki yana açtım ve, "Ne arıyorsun?" diye tısladım. Gözleri benden yatağa kaydı, sonra tekrar bana baktı. Ellerini birleştirdi ve başının altına koyup gözlerini kapattı. "Tövbe estağfurullah!" diye inlediğimde gözlerini açıp yine gülümsedi. "Ulan sen bu kadar tatlı olmasan ben sana yapacağımı iyi bilirdim." Yataktan kalkıp elimle kalkmasını işaret ettim. Usulca ayağa kalkıp bana bakmaya devam etti. Hala dün Sedef'in ona giydirdiği kıyafetlerle o komik halinde olduğunu görünce güldüm ve yatağın karşısındaki dolaba yöneldim. "Önce şu tipini düzeltelim." Çift kapaklı ahşap dolabı açıp içine göz gezdirdim. Bir kaç ay önce Tuna'dan arakladığım pahalı eşorfman takımını bulunca yüzümde sinsi bir sırıtış oluştu. Tuna benim üzerimde bunları gördüğünde neredeyse merdivenlerden yuvarlanıyordu. Pisliğine yapmış olsam da bu eşorfman takımı gerçekten çok rahattı. Kargo kapıya ilk geldiğinde gözüme kestirmiş ve o daha giyemeden odasından araklamıştım. Tabii Tuna benim giydiğim bir şeyi, daha doğrusu baskasının dokunduğu bir şeyi asla bir daha üzerine geçirmeyeceğinden geri de alamamıştı. Biraz bol geliyordu belki ama Tuna'ı delirtmek için bir çok kez üzerime giyinip önünden haka dansı yaparak geçmişliğim vardı. Hatta bir keresinde uzun paçalarıma takılarak yeri bile boylamıştım. Eşorfman takımını alıp yatağa bıraktım. "Bunları giy!" derken ellerimle de giymesini işaret ediyordum. Ayağa kalkıp eşorfman takımına baktı, sonra elleri belindeki Sedef'in taytına gitti. İndireceğini anlayınca, "Çüş!" diye bağırıp arkamı döndüm. "Uzaylı civcivsin diye bir şey demiyorum ama seninle de işimiz var…