34⭐Paramparça

🌟 "Seni farklı sanmıştım. Yanılmışım. Sen de onlar kadar aynıydın." ⭐ 🌟 Uzay'a kolyesini verdikten sonra alt kata inmiş ve kahvaltımıza devam etmiştik. Aslında bir ara Uzay'a çakma Uzay'dan bahsetmeyi yine düşünmüştüm, bir kâğıt kalemle bu işi hallederdim halletmesine ama Uzay'ın ne tepki vereceğini kestiremiyordum. Çakma Uzay en ufak bir şüphede tepemize binebilirdi ki benim böyle bir hata yapma lüksüm yoktu. Bu işin aslını Veli'den öğrenecektim ve aklımda mükemmel bir fikir vardı. Eh, bundan sonra malum adımız hinlik kraliçesi Asel Deniz'di. Hinlik dersleri bile verebilirdim, o derece gaza gelmiştim. Tam masayı toplamaya başlamıştık ki Tuna'nın arabası kapıda göründü. Veli ile yorgun bir şekilde kapıdan girdiklerinde Sedef'le ikisini de soru yağmuruna tutmuştuk. Çok detaya girmeseler de karakol işini hallettiklerini söylemişlerdi. Veli yapımcıyla benim rüyamda bile göremeyeceğim bir miktara bir reklam filmi anlaşması yaparak bu işten sıyrılabilmiş ama gel gör ki yüzü şu an sirke satıyordu. Tabii Allah'ın uzaylı asker başı ne yapsın dünya parasını? Onun işi gücü Kral Eren'de, Kral Eren. Yavuz'u sorduğumuzda ise, Tuna bir hafta kadar kafeyi açmayacağını söylemişti. Yavuz sosyal medyada ünlü aktörle ilgili çıkan haberlerin durulmasını bekleyecekmiş, ardından Veli'nin reklam filmi için bir tanıtım mı ne düzenlenerek hem kafemizin itibarı kurtarılacak hem de prestijine prestij eklenecekmiş. Bu televizyon sektörü amma garip mecraydı vesselam. Ekmek teknemiz bir hafta kapalı kalacağından bize de bedavadan izin fırsatı doğmuştu ki arasam böyle bir fırsatı bulamazdım. O bir hafta içinde bu işi çözeceğime inancım tamdı. Tamam, tam olmasa da yüzde yetmiş beş falandı. Yüzde yetmiş beş de iyi bir oran sayılırdı neticede. Sedef ve Tuna hastaneye gitmek için çıkarken aralarının biraz daha ısındığını fark etmiştim. Bu da güne iyi bir başlangıç sayılırdı. Tabii Sedef'in gitmeden önce beni köşeye çekip Kerime'yi hafta sonuna kadar evden şutlamazsam beni kıtır kıtır keseceğini ve dikkatli olmaz da uzaylar tarafından öldürülürsem beni bir daha öldüreceğini söylemesi biraz beni korkutmadı değil hani ama dedim ya, bu işi yüzde altmış ihtimalle bu hafta çözecektim. İlk iş olarak Veli'yi yalnız yakalamam lazımdı. Bunun içinde ikinci planımı devreye soktum. İlk planım ne miydi? Onu Sedef'in tehditlerinden sonra bir miktar unuttuğumu kabul ediyordum. Veli, ona hazırladığım kahvaltıyı didikleyip, ucundan bucağından keyifsizce atıştırdıktan sonra civcivimle masayı topladık. Sonra ellerimi iki yana açtım ve üçüne de kısaca baktım. En kısa Kerime'ye baktım tabii. Göz zevkimi toparlamak için ondan arta kalan zamanı da civcivime bakarak telafi ettim. "Bugün günlerden ne, bilin bakalım!" dedim neşeyle. "Ne?" dedi Kerime kollarını göğsünde bağlayarak. "Sen sus!" dedim ona. Veli'ye döndüm. "Sen sor!" Veli'nin ağzı bir an açık kaldı, sonra kendini toparladı. "Salı değil mi?" "Evet de, önemi ne?" dedim bu kez. Dudaklarını büzüp omuzlarını bilmediğini belirtir bir şekilde kaldırdı. Çok önemli bir günü unutmuşlar gibi ofladım. "Bugün dünya banyo yapma günü ya, nasıl bilmezsiniz? Ayıp ayıp, kendinizden, daha çok da tellaklardan utanın!" "Ben biliyordum ki," dedi Uzay hemen. Yalancılıkta bir dünya markası olan civcivim Veli'ye kötü kötü baktı. "Bu çok cahil, bilmez tabii." Veli'nin ağzı yine bir şey diyecekmiş gibi açıldı ama geri kapanması uzun sürmedi. Kerime mendeburu lafı devraldı, keşke almasaydı. "Çok saçmaymış." "Senin gibi," dedim ve onu umursamadan elimi salladım. "Neyse... Şöyle yapıyoruz. Uzay benim odamdaki banyoda yıkanıyor, Kerime de alt katta ki banyoda yıkansın. Sonra da Veli ve ben yıkanırız." Uzay birden ateş saçan gözlerle Veli'ye baktı. "Ayrı ayrı," diye vurgulayınca manasız çıkışına karşı yanaklarım ısındı. "Ayrı ayrı tabii," dedim hafifçe öksürdükten sonra. Tövbe tövbe! Civcive ne ara fesatlık güncellemesi gelmişse artık... Odamdan aldığım havluların birini ve birkaç kıyafeti Kerimeye verdim. Bir havlu da Uzay'a verdim. Kimse böyle saçma bi…