31⭐Anlaşma

⭐ "Öyleyse seninle bir anlaşma yapalım Laehesis." ⭐ ⭐ Gözlerim aralanana kadar yaşadıklarımın bir kabus olduğundan emindim halbuki. Şimdi ise yine o loş sarı aydınlatılmış duvarlara bakıyordum. Bir süre kıpırdamadım, hala gerçekten burada olmadığıma dair bir işaret bekledim ama beklediğim gibi olmadı. Yerimden doğrulduğumda bu kez ben hiçbir şey yapmadan karşımdaki duvarda hologram ekranlar açıldı, paneller belirdi. Mekanik ablam sesiyle bir kez daha bir rüyadan uyanmadığımı, her şeyi bizzat yaşadığımı kanıtladı. "Merhaba Bayan Deniz." Bu kez söylediklerini anlamış olmanın şaşkınlığıyla dudaklarım aralandı ve üşümüş gibi titredim. Mekanik sesi devam etti. "Ben Cadelox. Bir sanal zekayım. Dilinize uygun olarak tekrar yapılandırıldım." Nefes alış hızım artarken etrafıma gayriihtiyari göz gezdirdim. Yatak haricinde boş odada çakma Uzay'a dair en azından bir iz olmaması bir nebze de olsun içimi rahatlatmıştı. "Nabız atışınız artıyor Bayan Deniz. Sizi korkutmuş olmalıyım. Lütfen rahat olun," diyen mekanik sesiyle tekrar karşımdaki anlamsız tuşlar ve ses çıkardığında ses dalgalarını gösteren ekranlı göstergelere baktım. Kuruyan bozağımla öksürdüm. "A-Allah razı olsun Cadoloz ablam." "Cadelox," diye düzeltti beni. "Ben de öyle dedim ablam," dedim ve dudaklarımı kemirmeye başladım. Ben ne biçim bir yere düşmüştüm böyle? Peki çakma Uzay neredeydi? Yine gelir miydi? Bana ne yapmıştı ki öyle? Onlarca soru zihnime dizilirken korkum da gitgide artıyordu. "Bu sizin kendinizi rahatlatma yönteminiz olmalı," dedi Cadaloz abla. "Ama endişelenecek bir durum yok Bayan Deniz." "Nasıl yok be?" diye birden bağırdım. "Neredeyim ben? Uzay'a benzeyen o adam kimdi? Beni niye iğneledi? Siz beni kaçırıp deney mi yapıyorsunuz ya üzerimde? Mutanta mı dönüştüreceksiniz beni? X-Men mi olacağım ben bu yaştan sonra?" "Sakin olun Bayan Deniz," dedi yine Cadaloz. "Neredeyim ben? Nereye getirdiniz ya beni?" "28:58 E 41:01 N." "Amin," dedim ellerimi yüzüme sürerek. "İçim nasıl rahatladı, anlatamam. Ya sen ne diyorsun devreler aşkına?" "Bulunduğunuz konumun genel koordinatları Bayan Deniz. Tam konum koordinatlarını erişim izniniz olmadığından veremiyorum." "İstemez zaten, sanki versen bir işe yarayacak. Ben haritabilimci miyim be? Kaç gündür buradayım ben, onu söyle bari." "5 saat 27 dakika 14 saniye Bayan Deniz." "Ne bu? Ölüm saatim mi? Beni o zaman mı öldürecek o manyak?" "Uzay üssünde geçirdiğiniz süre Bayan Deniz." "Uzay üssü ne ya! Ucuz bilim kurgu filmi gibi burası. Of! Evdekiler nasıl merak etmiştir beni. Uzay'ım kim bilir hangi memlekete kadar güzel ülkemin fay hatlarını genişletmiştir." Yüksek çıkan sesimi azalttım birden. "Şey... Beni çıkarsan mı sen buradan? Hadi ya! Yap bir ablalık! Kimseye söylemem bak, vallahi." "Maalesef böyle bir yetkiyi siz veremezsiniz Bayan Deniz." "Bayan senin uydu frekansındır. Feminizm kadın kolları toplansa senin kablolarını tek tek sökerler, haberin yok." Sinir ve panikten elim kolum ayrı oynarken kolumdaki sargı gözüme çarptı. "Beni nasıl vurdu o manyak ya? Pişuv diye nasıl vurdu? Peki o manyak, o manyağı nasıl vurdu? Burası ne ya? Manyaklar Cumhuriyeti mi?" "Nabız atışlarınız hızlanmaya devam ediyor Bayan Deniz. Derin nefesler almayı deneyin!" "Sen al sıkıysa! Seni vurmadılar tabii, pişuv diye beni vurdular," diye yine bağırdım. Dudaklarım titremeye başlamıştı ama ağlamamak için kendimi kasıyordum. "Hem sen benim kalp atışlarımı nasıl ölçüyorsun? Müneccim zeka mısın sen?" "Bileğinizdeki bir elektronik kelepçe, bana tüm fiziksel analizleriniz için imkan sağlıyor," dediğinde korkuyla ellerimi kaldırıp bileklerime baktım. Hiçbir şey yoktu. Bu kez üzerimdeki örtüyü tekmeleyerek yataktan altına attım. Ayak bileğimdeki metal ince bileklik kendini hemen belli etti. Metalin ortasında ise mavi-yeşil bir şerit su dalgalarının ilerlemesi gibi dönüyordu. Dehşete kapılarak ayağa kalktım ve yanımdaki duvarın köşesine sırtımı dayadım. "Bayan Deniz sakinleşin lütfen!" dedi Cadaloz. "Bu ne ya?" dedim yere hızla çökerken. Bilekliği çekip çı…