24 🔱 Dünya

🌟 "Onlar onu hak etmiyorlar. Canını yakıyorlar ve ben engel olamıyorum." 🌟 🌟 Sbrion'da işler karmakarışık bir hal almıştı ama Varl hala Erian'la ilgili bir adım ilerleyememişti. Kızıl kadına Erian yüzünden tonla yalan söylese de bir konuda yalan söylememişti. Yani tam olarak... Kendi gezegeni ve bu gezegen arasında zaman farkı vardı, burada geçirdiği günler orada dakikalarla ölçülüyordu. İşi bu denli ağırdan alması da bu yüzdendi ama yine de bir an önce geri dönmeleri gerekiyordu. Onun için her an, her saniye büyük önem arz ediyordu. Ama o başında binbir türlü dert yokmuş gibi kendini bu gerilim yayan kalabalığın arasında bulmuştu. Evet, kendisi bir karmaşanın içerisindeydi ama bu insanlarda da bir şeyler vardı. Hisleri kuvvetliydi, bir şeyleri çözmek de üstüne yok dese yeriydi. O yüzden bu insanların da derin sırlara sahip olduğunu onlarla geçirdiği bir kaç günde anlamıştı. Tüm bu sırların odak noktası ise belli ki kızıl kadındı. "Sen uslanmazsın!" diye tısladı sessizliği bozan Yavuz. Kızıl kadın gideli bir dakika ya geçmiş ya geçmemişti. "Kapa çeneni!" diye aynı öfkeyle cevap verdi ona Tuna. Varl yanındaki kadına göz ucuyla baktı. Kaila da artık tüm ilgisini onlara vermiş gibiydi ama az önceki gibi somurtmuyordu. Bu kez açık bir keyifle izliyordu onları. Öyle ki aldığı keyfi gizleme gereği bile duymuyordu. "Asıl sen o aptal çeneni kapatmayı dene!" diye bağırdı Yavuz ayağa fırlayarak. "Kızı dövsen bu kadar canı yanmazdı. Ne yapmaya çalışıyorsun lan sen?" Varl onları izlemeye devam ederken Sedef isimli kadına baktı. Başını aşağı eğmişti, düşmüş yüzüyle bir şeyler düşündüğü belliydi. Öyle ki etrafındaki bağırışmalara bile tepki vermiyordu. Varl Erian'ın burada olmadığına şükretti çünkü kızın canının yandığını hissettiğinde bile onun nelere sebep olacağını kestiremiyordu. Aralarında her an tehlikeye hazır bir bomba vardı aslında ama o ve Kaila dışında buradaki hiçkimse bunu bilmiyordu. Tuna da hışımla ayağa kalktığında Erian elinde bir kaç kutu ilaçla kapıdan çıktı. Tuna, Yavuz'a bağıracak olmuştu ki onu görmesiyle sustu ve gözleri kısıldı. Belli ki kızı da onun yanında bekliyordu çünkü ikisi mıknatıs gibi birbirlerini çekiyorlardı. Varl da bu yüzden yine onun yanında olacağını düşünmüştü. Belki de kız gerçekten lavaboya gitmişti. "İlaçları buldum," dedi Erian gülümseyerek. Gözlerini Asel'in boş sandalyesine çevirince gülümseyişi soldu. "Asel'im nerede?" Sedef o an başını kaldırıp ona baktı. "Lavaboya gitti. Onu görmedin mi?" "Görmedim," dedi Erian gözlerini kısarak. Sedef de aceleyle ayaklandı. "Ben bir bakayım ona." Erian herkesi tek tek süzdükten hemen sonra, "Hayır," diye sert bir tepki verdi. "Ben bakarım." "Sen kimsin lan?" diye gürledi Tuna yine. "Tuna!" diye tısladı Yavuz. "Bir sınırın olsun artık. Yeter!" "Sen sakın konuşma!" dedi Tuna işaret parmağını ona doğrultarak. Sedef birden onu göğsünden itti. "Asıl sen konuşma artık." Tuna afallarken Kaila'nın sessizce güldüğünü duydu Varl. "İşte şimdi bir şeyler heyecan verici olmaya başladı." "Onun canını mı yaktınız?" dedi Erian sessizce. Bu sessiz tınıyı biliyordu Varl, bu gelecek tehlikenin habercisiydi. Bir şey yapabileceği düşüncesiyle tetiğe geçip ayağa kalktığında Erian ona sadece anlık baktı ve hızla eve girdi. "Onun canını yaktık," diye mırıldandı Sedef. "Sedef..." dedi artık tereddütle Tuna. Sedef'in gözleri ona dönününce o ela gözlere öfke yerleşti ve onu aniden bir kez daha itti. "Seninle bunun için mi evlendim ben ha? Onu sürekli üzesin diye mi?" diye bağırdı. "Öyle olmadığını biliyorsun," dedi Tuna. O öfkeli hali silinmiş yerini suçluluk okunan bakışlara bırakmıştı. "Öyle mi? Çünkü hiç öyle durmuyor Tuna Tekin. Uzun zamandır kontrolü sana bırakmıştım, onunla bir bağ kurabil diye. Ona bir aile sun diye... Ama sen ona bir aile sunmak bir yana tek ailesini de elinden aldın. Beni de ondan uzaklaştırdın." "Yapma Sedef," dedi adam ona doğru bir adım atarak ama kadın iki adım geriledi. "İşte böyle. Aynen bu şekilde. Sen her seferinde ona bir adım gittin, evet ama o…