15🌟İnari Tilkisi

🌟 "Bence senden her eve lazım Uzaylım. Sizin memleketten otobüs kaldırsınlar buraya. Hepsi senin gibiyse vallahi kapış kapış giderler." 🌟 🌟 Masadaki son tabakları toplarken dışarıya baktım. Hava çoktan kararmıştı. Aslında iki vardiya çalışılan kafede, bugün hem Yavuz'un yokluğu hem de Firdevs örümceğinin mızmızlanmaları yüzünden akşam vardiyası iptal edilmişti. Tüm çalışanlar çoktan çıkmıştı. Sadece Uzay ve ben kalmıştık. Bir de Tavuzkuşu örümceği... Firdevs'e göre bunu Yavuz istemişti, bana göre ise bu tamamen onun vicdansızlığının eseriydi. Neticede düne göre fazlasıyla yoğun geçen bugünün sonucunda son angarya işi de elimde patlamıştı. Yorgunluktan neredeyse şuracığa yığılacaktım. Ayakta duracak halim kalmamıştı. Bacaklarım suda fazla kalmış Kore makarnasına dönmüştü. Yavuz ise hala ortalıklarda yoktu. Allah'ın İnari Tilkisi... Buradan şirin bir kafe açma hayali olanlara sesleniyorum, iyi para var bu işte. Ama çalışanlara zam yapın! Özellikle siz dışarda hayatınızı yaşarken çalışmaktan canını teslim etmek üzere olanlarına... Kısacası: Yavuz bana zam yap! "Yavuz bana zam yap! Yavuz bana zam yap!" diyerek öfkeyle tabakları bir elimde topladım. Tabii onca tabağı tek elimde toplamanın haklı gururuyla öfkemin geri plana geçmesi ve geniş bir sırıtmanın suratıma yayılması gecikmedi. "Zam mı?" Duyduğum sesle yerimden sıçradım. Artık nasıl dalmışsam Uzay'ın naif sesi bile ödümü koparmıştı. Bir de... Allah'ım, yüce rabbim, bu tabaklar niye yerde? Neden her bir parçaları başka yerde? Neden, neden? "Zam ne demek? Yavuz yapmasın Asel. Ben yaparım sana." "Sen bunları düşünme uzaylım," dedim kırılan tabaklara hüzünlü gözlerle bakarak. "Biz bırak zammı maaşı bile zor görürüz." Kırılan parçaları toplamak için eğilmiştim ki Uzay hızla bir sandalye çekip beni üzerine oturttu. "Ben toplarım. Sen zaten çok yoruldun. Biraz dinlen de sonra bana zam neymiş onu anlat olur mu? Eve gidince hemen yaparım sana." Suratını mıncıracağım sonunda o olacak ya! Sırıtarak onu izlerken topuklu ayakkabı sesi ve akabinde gördüğüm tavuzkuşu örümceği güzel manzaramın üzerine şehrin üstünü saran ucuz kömür sisi gibi yayıldı. Firdevs önce Uzay'a baktı, ardından gözleri beni buldu. Ellerini beline dayarken Uzay da eğildiği yerden başını ona çevirdi. "Asel seni ne zaman görsem işleri Uzay'a yıkıp kendin oturuyorsun. Üstüne üstlük sürekli bir şeyleri kırıyorsun. Zarardan başka bir şeye yaramıyor gibisin." Sen ne diyorsun be! Oturan yerlerimi bile hissetmiyorum ben diye bağıramadım ve bu seferkinin Yavuz'la ilgisi bile yoktu. Onunla uğraşacak enerjim bile kalmamıştı. Uzay elindeki kırık tabak parçalarıyla ayağa kalkıp önümde bir dağ gibi dikildi ve Firdevs'e dönüp benim görüşümü tamamen kesti. "Tabakları ben kırdım Firdevs hanım!" dedi sert bir sesle. "Asel'e kızmayın." Civcivim ya! Nasıl da korurmuş Asel'ini! Asel'ini mi? Ne demek Asel'ini, Asel? Kendine gel lütfen! "Onu korumaya çalışmanı takdir ediyorum Uzay'cım ama dakikalardır sizi izlediğimden bana yalan söylemen çok anlamsız." Dakikalardır bizi mi izlemiş? Bizi mi? Ne demek bizi ya? Ne demek Uzay'ı yani? Bir hışımla ayağa kalkıp Uzay'ın önüne geçtim. "Keops Uzay teleskobu yanınızda halt etmiş Firdevs hanım! İsviçre liderliği bırakmış, Avrupa Uzay Ajansı (ESA) üyesi 11 ülke şu an dizlerini dövüp ağlıyor. Maşallah siz uzayı onların icatlarından daha hızlı taradınız. Bravo size! Sayenizde ESA dükkanı kapatıp çıkacak birazdan. İsviçre de ardından liderliği size bıraktığını açıklar zaten." Öylece bana bakakalırken sadece bir, "Ne?" diyebildi. "Ne tabii! Yüzüne sürdüğün boyalar kadar azcık da genel kültürün olsa dişimi kırardım zaten," diye dişlerimin arasından kısık bir sesle tısladım. Bana seninle muhattap olup yorulan beyin hücrelerime yazık bakışı atarak, "Her neyse..." dedi. Olmayan beyin hücreleri nasıl yorulacaksa zaten... "Ama şunu bil ki Asel, performansından hiç memnun değilim ve bunu Yavuz'a da söyledim." Uçan tekmede üstün bir performans sergileyeceğim birazdan ama haberi yok zavallımın! "Ben memnunum!"…