1.BÖLÜM

Bir erkeğin kalbi fesat, habis bir şeydir Meryem. Bir ananın rahmine hiç benzemez. Kanamaz sana yer açmak için genişlemez. Adım Alis. Latince kanat demekmiş. Alis grave Nil yani kanatları o lana hiç bir şey ağır gelmez . Yanlış kişiye verilmiş bu isim çünkü o kanatlar benim omuzlarima hep fazla ağır geldi. Fransızca’da ise “asil, soylu, dürüst karakterli” anlamına gelirmiş. Babam, kızım dürüst karakterli biri olsun diye koymuş ismimi. Öyle de oldum Ama yine de bu ismi kendime hiçbir zaman ait hissetmedim. Benim gibi birine daha füsunkar, daha gösterişli bir isim yakışmazdı zaten. İsmim sade ve kısaydı bana göre en iyisi buydu. Lise son sınıftaydık Aralık ayının o dondurucu gri soğuğu okula çökmüştü. Yaklaşan üniversite sınavı hepimizin omuzlarına yük olmuştu. Şuan kütüphaneyedik ve herkes test kitaplarına gömülmüştü cam açıktı insanlar yoğun stresten bunalıyordu bu soğukta cam mi açılırdı?. Soğuğu sıcaktan daha çok seviyordum ama üstümde ki siyah sweatshirt inceydi ve camdan rüzgar estikçe sırtıma vuruyordu benim sırtım çok kolay ağırırdı. Okul bahçesinden yükselen neşeli kahkahalar kütüphaneyi doldurmuştu. O an bunlar futbol oynayan erkeklerdi bu saatlerde her zaman futbol oynarlardı. Saat bir. O kahkaha sesini duyunca bu beni pencerelerden bahçeye bakmaya itti. Bahçede ki beton sahada bu kış soğuna inat futbol oynuyorlardı.