ATEŞ ÇEMBERİ

Mihra, duyduğu kelimelerin ağırlığı altında ezilir gibi oldu. Beyni, adamın kurduğu cümleyi idrak etmeyi reddediyordu. Gözleri şaşkınlıkla sonuna kadar açılmış, nefesi boğazına dizilmişti. "Ben... ben oturamam..." diye fısıldadı, sesi titreyen bir tel gibi havada asılı kaldı. "Lütfen..." Boran’ın…