1. Bölüm

Günümüz 03/03/2025 Giresun Bahçe de oturmuş babamın bana bıraktığı günlüğü okuyordum ve sanırım yarım saattir bir cümle de takılı kalmıştım "Benim yeşil gözlüm canım kızım belki senin büyüdüğünü göremiycem bu aralar etrafımda doktor olucam babam diye pıtı pıtı geziyorsun eğer doktor olursan ve ben o hallerini görürsem ne ala ama göremessem de eminim çok güzel bir doktor olucaksın o beyaz önlük en çok benim güzel kızıma yakışır seni çok seven baban" Evet doktor olmuştum mevzun olalı bir kaç ay olmuştu sonra tercih yapmıştım ama babam görmemişti mevzun olduğumu sanki burada göremeyeceğini biliyor gibi yazmıştı. Babam 20 sene önce şehit düşmüştü ve ben 27 yaşına girmiştim ve bu sene 28 ama hiçbir yaşım 8 yaşıma kadar olan zamanı tutmuyor. "Napıyorsun burada Gizem "dedi annem yanıma gelirken "Hiç anne öyle oturuyorum zaten yarın gidicem son kez memleket havası alıyim dedim " "Kızım bak sen vazgeç bu işten Şırnak zaten sınırda sen birde Silopi de görev yapıcaksın gel burada 2 senede lisans yap "dedi ben 6 yıl nasıl okuduğumda hayret ederken annemin dediğime kendinin bile gülmesi gerekiyordu "Anne hiç devam etme sana daha öncede söyledim ben orada görev yapıcam" "Bu inadın varya "dedi "Sana çekmişim işte annem ben çıkıcam dışarda bir iki işim var hallettip gelicem " "Tamam ama erken gel " "Tamam "diyip yukarı çıktım hazırlandım ve taksiye atlayıp gitmem gereken yere geldim Babama. ŞEHİT UZMAN ÇAVUŞ DEMİR KORKMAZ 2005/06/10 "Babam ben geldim sana verdiğim sözü tuttum doktor oldum bak birde sana Bir sürprizim var"dedim ve poşetten önlüğümü çıkartıp giydim "sen dedin ya beyaz önlük en çok benim güzel kızıma yakışır bende ilk sen gör istedim başka hiçbir yerde giymedim kıymetimi bil ha sana özel"dedim buruk bir tebessümle "Baba gerçekten yakıştı mı beyaz önlük "dedim sessizlik "Baba sana verdiğim diğer sözüde tutum senin gibi vatanıma hizmet edicem hemde canım pahasına " "Annem biraz üzgün istemiyor gitmemi ama ikna ettim baba biliyorsun inatçıyımdır" "Baba bana kızmıyorsun değil mi ben de senin gibi olmak istiyorum vatanıma hizmet etmek istiyorum o yüzden gidiyorum hem bir bakarsın senin yanına gelirim tamam tamam şaka yaptım annemi hiç bırakır mıyım zaten ben hastane de olucam o yüzden korkma babam annemi hiç yalnız bırakmıyıcam ." "Babam ben şimdi gidicem sana veda etmeye geldim hemde senden bir parça almaya sözümü de tutum " ilk önce babamın mezar taşını öptüm sonrada bir torbaya azıcık toprak doldurdum . "Babam annemi sana emanet ediyorum iyi bak ona " "Görüşürüz babam seni çok seviyorum "dedim ve son kez mezar taşını öptüm. ~~~ "Anne ben geldim "dedim kapıyı kapatırken "Hoşgeldin kızım sana bir haberim var " "Ne haberi" "Mustafa amcan vardı babanın arkadaşı onun karısı Demet teyzen de vardı o beni aradı" "Gerçekten mi nasıl bulmuş seni peki iyimilermiş neredelermiş" "İyilermiş iyi Şimdi Ankara'da larmış " "Peki numaramızı nasıl bulmuş biz onca aradık bulamadık " "Oğlu vardı Karun belki hatırlarsın oynardınız o asker olmuş Demet teyzen de işte demiş ki bana Gönül'ü bul işte bulmuşlar" "Ayy annem çok sevindim " "Ama bir şey daha öğrendim Emir de Şırnak'ta görev yapıyormuş" "Aaaa ne güzel" "Bende Demet teyzene dedim ki bizim kızda yarın oraya gidiyor" "Eee anne ne var bunda" "Demet teyzen de dedi ki Karun oralarda ona yardımcı olur " "Anne acaba bunu Demet teyze mi dedi sen mi " "Ayyy kızım ne güzel işte çocuk oralarda sana sahip çıkar " "Anne adam asker işi gücü bırakıp benimle mi ilgilenecek " "Ya kızım gurbet ellere gidiceksin seni tanıyan var tabi ki ondan yardım alıcaksın hem sana sahip de çıkar zaten oralarda olay üstüne olay en azından aklım o kadar fazla sende kalmaz" "Annem bak ben kendime sahip çıkarım senin gözün hiç arkada kalmasın tamam mı " "Of zaten ben kime laf anlatıyorum ki" "Hiç oflama Gönül sultan evlatlara oflanmaz "dedim ve gülerek sofraya oturdum annemle akşam yemeğinizi de yedikten sonra odama gittim. Odama da 3 büyük valiz duruyordu onların arasından sıyrılıp küçük balkonuma oturdum ve derin bir nefes aldım…