6.BÖLÜM:İTİBAR

Selamm Hoş geldinizz Nasılsınızz Bölümü okumadan önce sizlerden küçük ricam var Bölümü okuyup,oy vermeniz ve yorum yapmanız motivasyonumu arttırır Beni instagramdan thenightandmoon6 ve tiktoktan thenightandmoon hesaplarımdan taip edip destek olabilirsiniz WhatsApp kanalıma da gelebilirsinizz Çok fazla konuştum,iyi okumalarr BÖLÜM ŞARKISI:Sezen Aksu-Tükeneceğiz ************************** (Yazarın Gözünden) Umut,kavga edercesine konuşmaya devam ediyordu.Amir sabrının son demlerinde,Umut’u yatıştırmaya çalışıyordu. “ Oğlum,konuştukça dibe batıyorsun farkındasın değil mi? ”diyen amire yani babasına sinirliydi Umut. “ Beni diğer insanlardan ayırma,avukatım gelene kadar nezarathaneye at ya da ne yapman gerekiyorsa onu yap.Şimdiye kadar gözünde diğerlerinden bir farkım olmadı,böyle bir durumun içindeyken hiç olmasın. ” “ Umut,senin için çabalıyorum oğlum.Bir itibarın var. ” “ Küçük bir çocukken ben o itibarı bizi bırakıp gitmenle söküp attım.Neyin itibarından bahsediyorsun ?Benim babam olmamış ki bir itibarım olsun hayatımda . ”diye haykırdığında babasının elindeki cam bardak yere düşerek tuzla buz olmuştu. Umut’un babası “ Oğlum,sen kendince çok haklısın ama benimde sebeplerim vardı.Siz zarar görmeyin … ” derken Umut’un konuşmaya başlamasıyla susmak zorunda kaldı. “ Hep aynı bahaneler,ben sıkıldım.Sen yanımda olsaydın daha az zarar görürdüm emin ol.Annemi iki küçük çocukla yalnız bırakıp giden birine göre kendine fazla konuşma hakkı veriyorsun. ” Kapının çalınmasıyla Umut sessizleşti çünkü Derin ve Umay içeriye girdi. Derin bu odaya gelene kadar yan odada bir kadın polis memuruyla oturuyordu. Umay ikisinin de avukatı olarak gelmişti buraya.Umut’un sadece avukatı değil aynı zamanda ablasıydı da. Derin ile de bu odaya girmeden hemen önce kapının önünde tanışmışlardı.Tabi ona tanışmak denebilirse. Umut’un babası ikisini de bakışlarıyla oturmalarını işaret ettiğinde Derin hâlâ tedirgin bir şekilde ayaktaydı. Hasan amir “ Kızım geç otur,ayakta kalma. ” dediğinde Derin,Umut’un yanındaki boş sandalyeye oturdu. Derin ve Umut’un bakışları denkleştiğinde,Umut rahat ol demek ister gibi baksa da Derin gergindi ama Umut’un bakışı bir nebze de olsa rahatlatmıştı onu. Odanın sessizliğine karşı Hasan amir öksürerek boğazını temizledi ve konuşmaya başladı. “ Bugün sabah saatlerinde hastanede yaşanan olaydan dolayı buradasınız,olayın üstünden geçmeme gerek yok çünkü olayı bizzat deneyimleyen sizlersiniz.Hasta yakını ikinizden de şikayetçi. ” Umut burnundan soluyarak “ Ben de şikayetçiyim,hatta Derin de şikayetçi olur.Kızın koluna bir bakın. ” dediğinde Umay ve Hasan amirin bakışları Derin’in koluna kaydı. Belirgin olan kızarıklığı daha doğrusu sararmaya duran bölgeyi onlar da fark etti. Hasan amir “ Hastanedeki kameranın açısında senin adamın boğazına yapıştığın görünüyor.Kolu tuttuğu görünmüyor. ” demesiyle bu sefer konuşan Derin oldu. “ Kolum kendi kendine olmadı ya, ” Hasan amir “ Umut’un yaptığını söylüyor şikayet eden kişi. ” dediğinde Derin’in şaşkınlığından ağzını kapattı. Derin “Umut böyle bir şeyi neden yapsın ve yapmaz ki saçmalamayın. Benim ifadem etkili olmaz mı? ” dediğinde Umay “ Tabiki olur. ” diyerek karşılık verdi. Emniyette geçirdikleri bir saatin ardından merdivenden inerek arabaya doğru ilerlediler.Adam şikayetini geri çekmiş ama Derin de adamdan şikayetçi olmuştu.Sürecin geri kalanı ile Umay ilgilenecekti.Derin’in aklında olayın gerginliği azaldı ama Umut ve Umut’un babasına soğukluğu takılmıştı.Neden böyleler diye düşünmeden edemiyordu. Aslında Deniz Ankara’da olsa Derin’in tüm hukuki işleri ile o ilgilenirdi ama Umut’un aracılığıyla Umay’dan yardım almıştı.Deniz’i böylesine ani gelişen bir şey için çağıramazdı,onun da kendine göre işleri vardı. Umut,arabaya binmeden Derin’e,Umay’ı bekleyelim dediği için arabaya binmemişlerdi. Umay yaklaşırken topuklu ayakkabısının sesinin gelişiyle Derin’in bakışları Umay’a döndü. İkisinin de yanına yaklaştığında Umay’ın bakışları sırasıyla Umut ve Derin’in üzerinde gezindi. Sessizliği dağıtma…