1.BÖLÜM:HATIRALARIN KIRINTILARI

Selamlarr,yeni bölüme hoş geldinizz Umarım çok seversiniz yorumlarınızdan eksik etmeyin olur mu İyi okumalar,yorumlarda buluşalımm❤️❤️ BÖLÜM ŞARKISI:İZMİR'DE BİR GÜN BATIMI ******************* İçimdeki seslerle düşünceli bir haldeyken apartmanın kapısından girerken dev bir cüsseyle çarpıştım. “ Çok özür dilerim, kusura bakmayın lütfen. ”dedi telefondan başını kaldırarak. “ Sorun değil,ama yürürken telefona bakmasanız herkes için daha iyi olur. ”diyerek geçmeyi bekledim. “ Şey bu arada ben Selim, sizi ilk defa görüyorum burada… ”elini uzatarak bir karşılık bekledi. “ Derin. ”dedim uzatılan eli sıkarak. ” İlk defa görmeniz normal çünkü, ikinci kattaki daireye taşınıyorum. ” “ Komşu oluyoruz demek, ne kadar sevindim anlatamam o zaman sizin taşınmanıza yardım etsem hem özrümü de dilemiş olurum böylece . ” “ Hayır demek isterdim ama evet yardım etseniz çok iyi olur amcam da var ama yol yormuştur onu biraz. Ben eşyaları yukarı taşırım Selim Bey sizde anahtarı alıp hole bıraksanız olur mu ? ” “İsterseniz bende getirebilirim eşyaları. ” “Yok, siz içeri koysanız yeterli.” dedim anahtarı uzatırken.Birine çabucak güvenme duygusu nereden geliyordu bilmiyordum ama güvensizlik de vermemişti işin aslında.Ama her ne olursa olsun güvenmem yersizdi. Birkaç sefer arabaya gidip gelerek eşyaları taşımaya devam ettik amcamla. Yirmi dakika sonrasında işimiz bitince arabayı kilitledim ve merdivenleri çıktık. “ Hocam… ”dedi Selim içeriye giren amcamı görünce. “ Selim, ne işin var burada? ”diyerek karşılık verdi amcam. Ben,amcam ve Selim Bey’in nasıl tanıştığına anlam vermeye çalışırken ikisi konuşmaya devam ediyordu. “ Derin Hanımla kapıda çarpışınca özür dilemek için yardım edeyim dedim hocam.Kendisinin yeni komşum olduğunu da öğrendim bu sayede . ” “ Güzel düşünmüşsün Selim. Gözüm hiç arkada kalmayacak desene, senin burada oturduğunu bilseydim Derin’in gelme sürecini hızlandırırdım. ” “ Derin, Selim bizim hastaneden, üniversite zamanlarından beri tanırım. Hatta sizi İstanbul ‘da kongrede tanıştırmayı çok istemiştim ama işte tanışmanız bugüne nasipmiş. ”diyerek soluklandı amcam. “ Keşke daha erken tanışsaymışız .”diyerek fısıldadı Selim. “ Ben bize bir kahve yapayım yorgunluğumuzu atmış oluruz .” dedim ortaya. “ Çok isterdim ama malum hastalar beklemez .”diyerek atıldı Selim. “ O zaman ısrar etmeyelim sözüm olsun. ”dedim Selim’e dönerek. “ Teşekkür ederim, bu arada bir üst katınızdaki dairede oturuyorum lütfen bir ihtiyacınız olursa gelin Derin Hanım, hocamın emanetisiniz bana. ”dedi Selim gülümseyerek. “ Emanet, ”deyip gözlerimi devirdim.” Kendi başımın çaresine bakabiliyorum sağ olun .“dedim zoraki bir gülümsemeyle. “ Yanlış anlamayın hocam öyle dedi diye dedim yoksa tabi ki bakarsınız,benim ne haddime. ”dedi mahcup bir ifadeyle. “ Sizde haklısınız Selim Bey ,amcamın ağzından bir cümle çıkınca ne olursa olsun yapılma sorumluluğu yüklenir insana.Ama bu sorumluluk sadece hastanede kalsın lütfen. “dedim yüzüme sahici bir gülümseme yerleştirerek. Selim çıktıktan sonra amcam da ayaklandı. Amcam “ Derin bende gideyim Selim’i de yanlış anlama güvenmesem ona böyle bir şey demem. Benim sağ kolumdur Selim, aynı ekiptesiniz o da yoğun bakım uzmanı, alanında da iyidir. Çok kez başka hastanelerden teklif geldi ama ben göndermedim. Bir zorluk çıkarma olur mu, ekip uyumlu ortak kararlar almaya çalış lütfen. ”dediğinde hastaneye dönmemin erken olup olmadığını sorguladım kendimce. “ Uyum sağlamaya çalışırım amca ama ya olmazsa?Belki de tekrardan hastaneye dönmem için çok erkendir, doğru bir karar verdiğimden bile emin değilim. ” “ Her kararında yanındayım bunu bilmeni istiyorum ama bu kararın o kadar doğru ki.İnsanlara yardımcı olmak,bekletilmez.Senin mesleğine olan düşkünlüğünü de biliyorum Derin. ” “ Beklemez ama bilmiyorum garip bir ikilemdeyim amca. Bir yanım her şeyin iyi olabileceğini söylerken diğer yanım tam tersini söylüyor.Dalgınlıktan yanlış bir şey yaparım diye de korkuyorum.Ya da tekrar o anı yaşıyormuş gibi hissedersem diye de korkuyorum. ” Amcam “Be…