13.Bölüm: Yeni Ev

Emir odama girdikten sonra birlikte çıktık. Gayet mutluydum, keyfim yerindeydi. Şimdi siz ne konuştunuz dersiniz. Hazır mısınız? Biz... Artık... SEVGİLİYİZ. Evet artık sevgiliyiz. Emir konuştuktan sonra tutku dolu bir öpüşme gerçekleştirdik daha sonra ise bana çıkma teklifi edince bende kabul ettim. Başka ne yapsaydım. "Timlere ne zaman söylemek istersin?" Diye sordu Emir. Ama o böyle sorarsa ben nasıl cevap verirdim ki. "Bilmiyorum." Dedim. O ise anladım anlamında kafasını salladı. Lan sanki liseli ergenler gibi davranıyorduk. Yapacak birşey yok artık. "Liseli ergen veletler gibi davranıyormuşuz gibi geliyor bana Bal." Dedi Emir. Kafamı ona çevirdim. "Ne zamandan beri düşüncelerimi okuyabiliyorsun?" Diye sordum. Ama o ne yaptı? Güldü. Yani ben gayet ciddi bir soru sormuştum ki. "Niye gülüyorsun acaba ben gayet ciddi bir soru sordum. Gülme Emir." Dedim somurtarak. O ise sırıtarak cevap verdi. "Tamam canım ben anladım. Sen gülmemden etkileniyorsun daha sonra işine odaklanamıyorsun bu yüzden gülmemi istemiyorsun. Tamam tamam gülmem bir daha." Dedi. Ya bu neden her boku istediği yönden algılıyor ki. "Emirin egosu çekil de Emir yüzbaşım ile konuşayım." Dedim. Biz konuşa konuşa tim odasına gelmiştik. Derin bir nefes alıp birlikte odaya girdik. "Komutanım valla sizi burada göremeyince hep bir boşluk hissettik." Dedi Murat. "Valla ben hiç özlememişim sizi. Baya başımı ağrıttınız." Dedim. Hemen bizimkilerin yüzleri düştü. "Nasıl ya. Siz bizi özlemediniz mi?" Dedi hemen Murat. "Bal komutanım şuan çok kırıldım size ya." Dedi Doruk . "Valla komutanım siz yokken hep Emir komutanımızın çilesini ben çektim." Dedi Furkan. Biz goy goy yaparken odaya Albay geldi. Hepimiz ayaklandık. Albay ise beni görünce çatık kaşları ile bana baktı. "Asker, senin burada ne işin var. Daha dinlenmen lazımdı." Dedi albay. "Komutanım. Demiştim iki günden fazlası haram benim için." Dedim. Albay başını ovalayınca bana döndü. "Doktorun Şevval Hanım ile konuştum. Evde dinlenmeni söyledi. O yüzden evde üç gün izinlisin. Ve hayır alaya gelemezsin. Ve son olarak evet bu bir emirdir." Dedi ve arkasına bakmadan odadan çıktı. Benim moralim bozuktu. Çünkü ne demek alaya gelemem. Benim evim burada. Hazır ev demişken şimdi gideyimde ev bulayım. "Hadi görüşürüz sonra." Dedim ve ayağa kalktım. Benim kalkmam ile diğerleri de kalktı. "N'oluyor be." Dedim. Emir ise cevap verdi. "Nereye gidiyorsun?" Dedi. "Şimdi ben görev yerlerinden ayrı bir eve çıkmıyorum. Alayda kalıyorum. Ama artık dedim bir eve çıkayım. Burada baya uzun süre kalacağım gibi duruyor." Dedim. "O zaman bizde geliyoruz. Seni yanlız bırakamayız." Dedi. Ve bu asla olmayacaktı. "Hayır ben kendim gitmek istiyorum." Dedim. İlk olarak Emir olmak üzere hepsi gülmeye başladı. İstedikleri kadar gülsünler. Ben yanlız gidiceğim dediysem gidicektim. ________________ 2 saat sonra... Evet iki saattir ikna etme başarısız olarak sonuçlandı. Şuan arkamda minik bir ordu ile ev seçmeye gidiyordum. Bir kaç eve çoktan bakmıştık bile. Ama hiç biri içime sinmemişti. En son bir eve geldik. 3+1 di. Kirası ise 38.000 TL. Aslında gayet güzeldi. Geniş salon, büyük mutfak, odalarımın en büyük olanı benim odam olacaktı. Diğerini misafir odası en sonuncusunu ise kendime özel olarak bir oturma alanı. Yani kitaplık koltuk falan olacaktı. Adamla anlaşıp Yusuf, ben ve Zeynep alaya geri geldik. Bizim erkek gibi erkek, adam gibi adamlarımızı temizlemeleri için evde bıraktım. Ee o kadar ısrar etmeyeceklerdi yani. Zeynep ve ben kıyafetlerimi, ayakkabılarımı, takılarımı, makyaj ve bakım eşyalarımı kolilere doldurdum. Zaten 2 koli dolmuştu tabi 2 de çanta. Yusuf'u çağırıp bunları arabamın bagajına yerleştirdik. Daha sonra eve geri gittik. Yol kısaydı ama bunları elimizde taşıyamazdık. Eve girince. Gördüklerimizle hepimiz kahkahalara boğulduk. Çünkü şuan da karşımızda başlarına nereden bulduklarını anlamadığım tülbentler ve üstlerinde önlükle duvar siliyorlardı. Tabi ki güldüğümüz bunlar değildi. Şarkı eşliğinde oynayan Gökalp ve Murattı. "Allah seni...…