5.Bölüm: Hep Mutlu Olun

"Dağ çiçeğine benziyorsun" Bana... Bana dağ çiçeği dedimişti. O bana gülerek bakarken, ben sudan çıkmış balık gibi bakıyordum. Aslında şuan benim kıyameti koparmam gerekiyordu. Hatta karşımdaki bana sırıtarak bakan adamın yüzünü kana bulamam lazımdı. Ama yapamıyordum. Ellerim ayaklarım beynim resmen donmuştu. Cevap vericekken masaya yüksek ses ile bir şey düştü. Şıçrayarak ne düştüğüne baktım. Masamızın başı da ayakta zor duran bir adam vardı. Yani adam dediğime bakmayın tahminen 45-46 yaşları da bir amcaydı. Birşey düşmemiş elini masaya vurmuş. Adam bana bakıp sırıtıyordu. Tam konuşucakken bana Dağ çiçeği diyen bey lafa atladı. "Kimsin lan sen ne işin var masada." "Sağağe beğn sağna geğlmediğm." Dedi ve bana yaklaştı. Çok pis alkol kokuyordu. Elini kaldırdı yüzüme dokunacakken elimin tersi ile eline vurdum. "Bana bak lan yürü git elimizden bir kaza çıkacak." "Yağ jujellik senin elin pamuğ pamuğ." Dedi. Tekrar elini kaldıracakken Emir tabiri caizse amcanın üstüne atladı. Onunla birlikte masadaki tüm erkekler ayağa kalktı. Tabi amcanın masasından da gelen 2-3 sarhoş bizimkilere atak yapmaya çalıştı ama ayakta bile duramadılar. Biz Zeynep ile kavgayı ayırmaya çalışırken polis siren sesleri geldi. Ama Emir ve çetesi nasıl dövmeye dalmışsalar siren seslerini duymadılar. Polis içeri geldi. Benimde aklıma şahabe fikir geldi. Hepsini içeri tıkmak ama kısa bir süreliğine. Sakinleşmeleri için. Polis bey ekibi ile içeri girdi. Kavga durdu. Polislerin yanlarına gittim. Çantamdan askeri kimliğimi çıkarttım ve konuştum. " Ben yüzbaşı Bal Arıca. Kavgaya giren arkadaşlarda benim timim ve yakın olduğumuz bir tim daha. Siz bunları götürün. Soran olursada benim emrim olduğunu söyleyin. Rica ediyorum sakinleşene kadar en azından kalsınlar. Ben çekemem çünkü." "Komutanım yapmayın yemin ederim işimden olurum. Başıma sararlar. Askersiniz ve bu benim için hiç iyi olmaz." Dedi. Sanki ben değilim ve bilmiyor ki ben onlardan daha beterim. "Sence onlar mı kovdurur yoksa ben mi? Bence bunu düşün. Ve bil diye söylüyorum. Eğer bu 8 deli şuan götürülmez ise işte senin için daha beyer olur. Ben dışarı çıkıyorum. Sizde alıp gelirsiniz. He gelmediniz. İşte o zaman kendine iş ara." Dedim ve çıkış kapısına doğru ilerledim. Ama Emir'in sesi beni durdurdu. "Yüzbaşı nereye gidiyorsun!" Dedi iki kolundada polisler vardı hepsinin. Delirmiş gibiydi. Dahada delirsin o zaman. Ben varken bana sataşan bir sarhoşu dövmek ne demek olduğunu anlasın. Sakin görüne bilirim ama içlerinden en sinirlisi bendim. Dayanamayıp bağırdım. "CEHENNEMİN DİBİNE EMİR GELİCEK MİSİN. AA AMA DOĞRU SEN KAVGA ETTİN DEĞİL Mİ? O YÜZDEN DE POLİSLER SENİ KARAKOLA GÖTÜRÜYORDU. PARDON UNUTMUŞUM!" diye bağırdım. Benim bağırmamla polisler bile sıçradı. Bir hışınla dışarı çıktım. Ben sinirlenince sakin olan delirince bağıran bir kişiyim. Beni de böyle kabulleneceklerdi. Restoranın duvarına yaslandım. Nefes alıp verirken polisler bizimkileri dışarı çıkarttı. En öndeki polis yani bana kısaca "tutuklayamam" diyen adama el işareti yaparak yanıma çağırdım arkadaki polisler ile birlikte onlar benim yanıma gelirken Zeynep'te arkama geçti. Bizimkileri tutan polisler önümde durunca konuştum. "Siz şimdi biraz göz altında parmaklıkların arasında durun ki bir daha benim işime burnunuzu sokmamayı öğrenin. Özelliklede Emir Kaya. Memur Bey hepsini tıkın içeri. Sizi tehtit ederse bana söyleyin ki cezalarını 5 kata çıkarayım." Dedim. Kurt ve Gök timinin başları yerdeydi. Emir ise kıpkırmızı şekilde bana bakıyordu. "Yanlız sen bana ceza veremezsin Kıdemli Yüzbaşı Bal Arıca çünkü rütbelerimiz aynı." Dedi gıcık bir şekilde. Evet kendisi yarım saat önce bana dağ çiçeği demişti değil mi? Şimdi sırası işte. Bende gıcık bir şekilde güldüm ve yaklaştım yüzüne doğru. "Ben sana öyle bir ceza veririm ki aklın şaşar Dağ ayısı " dedim. Dağ ayısı demem ile afalladı. Diğerleri ne demek istediğimizi anlamasalarda Emir neden dediğimi anlamıştı. Bu da bana yeterde artardı. ____________ *2 saat sonra Emir Kaya* "BAL KOMUTANIMIIZ. NEERDEESİ…