GİRİŞ

İnstagram: gamzesekoo / ucuncuofficiall Tiktok: gamzesekoo Leman Erden Mezarlık dediğimiz yer gerçekten ölülerin yeri ise, yaşarken ölmüş insanların yeri neresiydi? Bedenimiz hâlâ hareket ederken, ruhumuz neden bu kadar hissizdi? Bunca kargaşa, bunca kayıp. Hepsi ruhumuzda bir ağırlık gibi taşınan ölü bedenler miydi, yoksa biz zaten ölümüydük? Kaderim, annemin ilk rahmine düştüğüm anda yazılmıştı. Daha nefes almadan önce, daha sesim çıkmadan önce. Belki annem yanımda olsaydı, benden utanırdı ama kaderim, onun karnına düştüğüm anda yazılmıştı. Her hikâye gibi, her kötü karakter gibi... Sebepli mi, yoksa sebepsiz mi yazılmıştı? Bunu kim bilebilirdi? İri kahve gözlerimle aynadaki yansımama baktım. İhanet edemeyecek kadar masum biriydim ama yazılan en kötü karakter kadar masum yazıldığıma kimse inanmazdı. Çünkü kimse kadere inanmazdı. Bedenimi sıkıca kavrayan sarmaşık, artık beni hapsetmişti. Artık ben, mezardakinden daha ölü biriydim. Hayatımda ilk kez ihanet edecektim ve bu ihanet bana çok yakışacaktı. Kaderin kalemiyle yazılmış tüm satırlar önümde dizilmişti ama siz, siz o ihanete karşı gelmek isteyeceksiniz, çünkü yaptığım ihaneti bana yakıştırmayacaksınız fakat bu ihanetin soğuk tadı, dudaklarımı işleyen zehirli bir sarmaşık gibi ama yine de belki bu ihanet, kaderin bana biçtiği tek özgürlük. Belki de ölü bedenler arasında. İlk kez kendim için nefes alıyorum. İlk defa yaşadığımı hissediyorum.