"SARMAŞIK "

Geçmiş sarmaşık gibi, dokunanı tutsak ediyor. -Ustam, iyi misin? -Sakin ol canım , korkulacak bir durum yok. Hadi içeri geçelim öyle daha rahat konuşuruz. Geleni geçmişin sevda bekçisiydi. Yani Nadide Hanım'ın gençlik sevdası da denebilir. -Hos geldiniz. Bi şey alır mıydınız? -Siz demene gerek yok. Selim abi diyebilirsin. -Peki nasıl isterseniz ,yani nasıl istersen Selim abi. -Ha şöyle ya. Şimdi bize okkalı bi Türk kahvesi yap bakalım. -Tamam hemen yapıyorum. -Orta yap kahveyi tatlım. -Tamam ustam. Hazan kahveyi hazırlarken Nadide ile Selim geçmişin izleriyle yuzlesiyolar. Hazan gelene kadar dilleri sustu, gözleri konuştu. -Kahveler geldi. -Ellerine sağlık Hazancim. -Afiyet olsun. -Evet Hazan da geldiğine göre başlayabiliriz. -Evet, dinliyorum. Yani dedem benden bi şeyler sakliyo. Ama hala öğrenemedim , cesaret edemiyorum. -Haklısın, canım. -Şimdi Hazan, bu nasil denir bilmiyorum ama dedenin başı belada yani karanlık adamlar var onlarla birlikte var bi sırrı. Adamları biliyorum sağlam ayakkabı değiller, dedenin başı dertte ki ona bulaşmış. Öğrenmem gerekiyo. -Evet kafeye de devamli garip hediyeler geliyor. Dedem de görmemi istemedi işte en son bodruma indim. Sonrasında- bi dakika ya sen bu detayları nerden biliyorsun ? -Nadide anlattı her seyi. Kolay kolay konuşmayız zaten önemli olmasa demezdi emin ol. Bende dedenin bulaştığı adamla bağlantılı birini arıyorum. Hem dedenin sırrını öğreneceksin hemde ben o adamları yakalayacagim. -Siz polis misiniz? -Biraz alık olabilir misin acaba? -Gulmedim yalnız. Olan biten konuşulduktan sonra Hazan günün yorgunluğuna dayanamayıp uyudu. Selim de şehir dışında yaşadığı için o gece Nadide de kaldı. Hazan ortadan kaybolunca sessizlik geliyor. -Nasılsın? -Bilmem. Nasıl olunması gerekiyorsa öyleyim. -Hic değişmemişsin hala aynı cevabı veriyorsun. -Hazan benim için çok değerli sadece öğrenci veya çalışan değil o benim elimde büyüdü kızım gibidir. Küçüklükten beri yanımda dedesi de var ama benim kimsem yok ondan başka o benim kızım gibi ve zarar gelmesine izin vermem asla bu dedesi bile olsa. -Anlıyorum, sakin ol. Bu mesele hallolana kadar burdayım merak etme. -Bakalım sen değiştin mi ? Verdiğin sözleri tutmamak sende adet haline geldi çünkü. -Seninde laf sokman adet haline geldi. Zamanla da bayağı güçlenmiş görüyorum ki. -Hazan bilmiyor ama bizi yani geçmişimizi söyleme olur mu? -Neden? -Sanane neden, niye merak ediyorsun? Deme işte. -Tamam Nadide Sultan emrin olur. -Selim! -Tamam sustum. O sırada Selimin telefonu çaldı. Arayan Meldaydi. Nadidenin kalp yarası. -Ben gidiyim sen rahat konuş. -Nadide! Selim sinirli halde telefonu açtı. Meldanin araması Nadide ile arasında gölge gibiydi. -Ne var Melda? -Naber canım? -Sanane Melda. Ne istiyorsun hala? -Kızma aşkım ya merak ettim seni. Bak hem oğlumuz da merak etti seni sorup duruyor. -Tamam gelicem. Oğuza da şöyle merak etmesin burda işlerim var 1 hafta kadar belki uzun da olabilir. -Tamam aşkım. Nerdesin peki? O sırada Nadide seslendi. Sesi Melda duyunca anladı Selimin nerde olduğunu. -Ne yapacaksın Melda ? -Tamam peki bitanem öyle diyorsan. Selim Melda ile konuştuktan sonra Nadideyi kontrol edip uyudu. Nadidenin gönül mahkemesi uzun ve zor olacaktı. Ertesi gün Selim ve Hazan erken kalkmıştı. -Kahvaltı hazırlayim ben Selim abi sen otur. -Olur mu canım öyle. Beraber hazırlayalım. Oturmayı sevmem ben. -Olur , tabi. -Evet , ne yapıyoruz şimdi? -Maydanozlu Omlet yapalım. Ustam ve ben bayılıyoruz. Denemenizi tavsiye ederim. -Olur deneyelim bakalım. Kahvaltıyı hazirladiktan sonra Nadide uyandı. Selim onu görünce gülümsedi. -Oo neler hazırladınız siz öyle ? -Evet bizim spesial kahvaltı tabagimizi yaptım. Selim abi de bana yardim etti. Nadide ile Selim göz göze geldi. Selim ilk ve son kez Nadidenin elinden yemişti. Ta ki Hazan tekrar yapana kadar. Ekip oturduktan sonra tam bi aile sofrası oldu. -Bende çok güzel yapmışım yani. -Serseri seni. -Övsen incilerin dökülür yani. -Tamam ,tamam çok güzel ellerine sağlık kuzum benim. -Rica ederim efendim ne demek emri…