8.BÖLÜM | SAHTE

X : pinklilylza / Ig : ballrosso Keyifli okumalar. ❥ Shawn Mendes • Treat You Better 8.BÖLÜM | SAHTE "Ne yapıyorsun sen?" diye bağırdı Doğu. Fakat sanki kükrüyor gibiydi ses tonu. "Tokat atmak ne? Sen kimsin ki bana tokat atabiliyorsun?" O bağırdıkça ve benimle bu şekilde konuştukça daha da sinirleniyordum. Kendimi de çok zor tutuyordum. Bir tokat daha yapıştırmamak için. "Beni aldatan adama çok geç kalarak bir tokat attım. Bence oldukça hak ediyorsun. O yüzden böyle deli gibi bağırmayı kes. Zaten benimle konuşurken bir daha asla bağırma, yoksa bir dahakine sadece tokat atmakla kalmam." Beni dikkatlice dinledikten sonra dişlerini sıktı. Etrafına baktı. Herkes şu an bize bakıyordu. Hem de bütün gerçekleri bilerek. "Bana iftira atacak kadar düşmüşsün. Bu kadar iğrenç biri olduğunu bilmiyordum. Pardon beni aldattığında anlamıştım ama daha da iğrençleşeceğini tahmin edememiştim." Ben konuştukça daha da sinirleniyordu. Bu da hoşuma gitmişti. Artık beni susturamazdı. "Sana bugün son kez uyarıda bulunuyorum. Bir daha karşıma çıkma, bir daha bana iftira atma, bir daha..." Ona doğru biraz daha yaklaştım. Omzundan işaret parmağımla ittirdim. "Adımı bile ağzına alma. Eğer bunlardan birini bile yaptığını duyarsam, bu defa o çok sevdiğin gitarına elveda edersin. Kendi ellerimle o gitarı kullanılmayacak hale getiririm. Ya da ben yapmam. Kimin benden iyi yapacağını biliyorum. O yüzden kendine gel! Ve benden uzak dur!" Hiçbir şey söyleyemedi. Onun yaptığını da bu şekilde çok net anladım. Benden de oldukça korkuyordu. Çünkü biliyordu o gitarı kullanılmayacak hale getirirdim. Babası ise ona bir daha gitar almazdı. Ya da yaptıklarını söylersem o gitarı babası kendi elleriyle yok ederdi. Çünkü babası gitar çalmasını istemiyordu. "Beni anladığını umuyorum." dedim sorgularcasına ona baktığımda. Doğu ise dişlerini sıkarak ve istemeye istemeye başını salladı. Tam arkamı dönüp gidecekken ise vazgeçtim. Tekrardan ona döndüm. Biraz daha yaklaştığımda fısıldayarak "O dün söylediğin şeyleri de unutmadım. Yarın o yatağı sana postalayacağım. Pislik içinde yat, o yatağın içinde." Daha fazla ona katlanmadan arkamı döndüm ve yürümeye başladım. Yanından her geçtiğim kişi bana bakıyor ve fısır fısır bir şeyler hakkında konuşuyordu. O an saatlerdir hissetmediğim hatta günlerdir yaşamadığım panik atak krizim başladı. Bu sırada arkamdan sesler duyuyordum. İdil, Doğu'ya küfürler ediyordu. En sonunda benim gidişimi görmüş olacak ki arkama takıldı. Fakat bir an da sesi kesildi ve arkamdan gelmediği hissettim. O an ise bir kişi bileğimden tutuğu gibi beni bir yere sürüklemeye başladı. Başımı kaldırıp bileğimi tutam kişiye baktım. Yapancı biri değildi. Koralp beni bileğimden tutmuş bir yere doğru ilerletiyordu. Tutuşu ise yumuşaktı. Canımı acıtmadan beni ilerletirken derin bir nefes aldım. Onun kokusu ciğerlerime dolduğunda az önceki panik atak krizine girmeye başlamam durdu sanki. Onun kokusu bana derin bir nefes daha aldırdı. Normalde panik atak krizindeyken asla nefes alamazdım. Nefesim kesilir gibi olurdu. Fakat şu an bunların hiçbiri yoktu. Ben nefes alıyordum. Onun kokusu ciğerlerime doldukça ise titremem ve göğsümdeki ses kesildi. Kalbim delice çarpmasına bir son verdi. Artık az da olsa rahat hissediyordum. Hepsinin sebebi ise Koralp'di. "Nereye gidiyoruz?" dedim dudaklarımı araladığımda. Koralp bana dönmeden ve beni yürütmeye devam ediyorken konuştu. "Konuşmamız lazım. Neresi sakinse oraya gidiyoruz." Doğru, konuşmalıydık. Resmen adamla sevgili haberim çıkmıştı. Şimdi ne olacaktı? Şu yaz dizilerinde yaşanan klişeyi yaşamayacaktık dimi? Sevgili rolü yapmak gibi. Ben yine düşüncelerim arasında kaybolmuştum ki bir kapıya geldik. Koralp kapıyı açar açmaz benimle beraber içeri geçti. Ben ona dönmeden önce etrafa bakındım. Burası bir çizim odası gibi duruyordu. Birkaç masa ve sandalye vardı. Masanın üstünde ise çizimle alakalı birkaç eşya duruyordu. Duvarlarda da çizimler vardı. "O eski sevgilin dimi bunu yapan?" Diye sordu. Bunun üzerine bende başımı çevirip ona bak…