1.BÖLÜM | PARÇALANMIŞ RAKET

Yorum yapmak için eller hazırsa ve oylar verildiyse bölüme geçiyoruz. Keyifli okumalar!! ❥ Lauv • I Like Me Beter 1.BÖLÜM | PARÇALANMIŞ RAKET Parçalanmış bir tenis raketinden hiçbir şey beklemezsiniz. Çünkü o artık eskisi gibi olmaz. Ne yaparsanız yapın, geriye döndüremezsiniz onu. Aynı bir adama karşı atan kalbinizin, bir daha aynı adama atmayacağı gibi. Dün gece bir adamın tenis raketini kırmıştım. Sabah uyandığımdan itibaren ise aynı kalbim gibi kırık tenis raketine bakıyordum Bir artı bir olan evimde, salondaki L koltuğa oturmuş raketi de karşıdaki tekli koltuğa bırakmıştım. Gece bir süre ise orada kalmıştı. Sabah uyanıp odamdan çıktığımda, salondaki raketle karşılaşınca elimi yüzümü bile yıkamadan öylece koltuğa bıraktım kendimi. Açık olan camdan ve perdeden içeri güneşin vurmasıyla tenis raketinin o hali daha da gözüme çarptı. "Şimdi ben ne yapacağım?" diye sordum kendime. Çünkü dün gece olanlar kafamı çok karıştırmıştı. 𐙚 Dün geceden... Bana doğru birkaç adım daha atarak yaklaştı. "O raketten sadece bir tane vardı." dedi tok bir ses tonuyla. "Ve sen o raketti kırdın, şimdi bana bir raket borçlusun." Burnumu çektim. "Ama... Sen öyle bırakınca." Gözlerini kıstı. "Ne öyle bırakınca? Sen her bırakılan şeyi alır ve kırar mısın?" Bir şey diyemedim. Çok haklıydı, çok. Deli miydim ben? Neden elime raketi almış ve kırmıştım ki? Şimdi ne yapacaktım. Acaba özür dilesem. "Sakin, özür dileyip kurtulmaya çalışma." Aklımı okurcasına konuşunca şaşırdım. Gözlerimi kocaman açtım. "Sen aklımı mı okuyorsun?" "Tam da tahmin ettiğim gibi. Senden de bu beklenirdi zaten." Ne gıcık biriydi bu. Ne vardı yani özür dileseydim ve konu burada kapansaydı. "Bana bir raket alacaksın. Daha doğrusu almak zorundasın çünkü birkaç gün sonra maçım var." Benim param yoktu ki! Şaşkınca ona baktım. Nefesini dışarı verdiğinde kollarını çözdü. "Niye öyle bakıyorsun?" Diye sordu. Başımı iki yana salladım. "Ben sana raket alamam." Bir süre yüzüme baktı. Arkasını dönüp gitmeye başladığında ise bir yandan da konuştu. "O zaman kırmayacaktın, küçük hanım." 𐙚 Bugün sabahtan... "Sanki bilerek kırdık." diye serzenişte bulundum. "Ne yapacağım ben şimdi?" Karşımdaki kırık tenis raketine baktım. "Ne vardı yani sende hemen kırıldın!" Bir anda tenis raketine sinirlenmiştim. "Hayır, yani o kadar da sert vurmadım ki." Gözlerimi kaçırdım."Tamam biraz." Ofladım. "Tamam, çok sert vurdum." "Ama yani sende... Bu kadar çabuk kırılamazsın." Dudaklarımı büzerek koltuğun yanında duran telefonumu elime aldım. Google 'ye girdim. Arama kısmına Tenis Raketi yazdım. Karşıma ilk çıkan sayfadaki raketlere bakmaya başladım. Fakat altlarında duran sayılara bakınca büyük bir şok yaşamıştım. "Yok artık!" Diye bağırdım. "Buraya TC kimlik numaralarını yazmışlar. Yoksa bu bir para olamaz." Her kaydırdığımda fiyat katlanarak çoğalıyordu. Benim ise fiyatlar arttıkça tansiyonum düşmeye başlamıştı. "Gerçekten şimdi ben ne yapacağım." diye sordum kendime. "Babamdan alamam." Daha bu ay bana para atmıştı zaten. Bir daha isteyemezdim. Ne yapacaktım o zaman? Gözlerimi telefondan çektiğimde, salon kapısının girişinde duran tenis raketi çantam gözüme çarptı. "Onu mu vereceğim? Sonra ben ne yapacağım?" Kafamı iki yana salladım. Ayağa kalkarak tenis raketi çantamı aldım. Tekrardan yerime oturduğumda çantayı sanki biri benden alacakmış gibi kollarımla sıkı sıkı sardım. "Veremem seni! Sakin tek kelime bile etme!" Şu an gerçekten bir deli gibi kendi kendime konuşuyordum. Arada yapardım böyle şeyler ama bir gün gerçekten deli olabilirdim. Gözlerimi kapattığımda, aklıma bir şey geldiği gibi gözlerimi açtım. Elimdeki tenis raketi çantasını yanıma bıraktım. "Sen şurada bekle." Diyerek elime telefonumu aldım. Esin İdil!! ( 09.00) Bir süre bekledim çünkü İdil her zaman mesajlara geç cevap yazardı. Saatler geçtikçe bende yerimden kalktım. İlk önce lavaboya geçtim. Dün gece eve gelip duş aldığım için duş almamıştın. Sadece yüzümü birkaç cilt bakım ürünüyle yıkadım ve çıktım. Odama geçtim. Bir elimde telefondan gelecek mes…