15. BÖLÜM | DERGİ KAPAĞI

Yorum ve oylarınızı bekliyorum. X : pinklilylza | Ig : ballrosso Keyifli okumalar. ❥ Dua Lipa • Love Again 15. BÖLÜM | DERGİ KAPAĞI Bugün maç günüydü. Ben ise hâlâ gelen mesaja cevap vermemiştim. Elim hep yazmak için gidiyordu ama ne yazacağımı bilmiyordum. "Ne yazacaksın? Esin..." İdil benim evimdeydi. Dün bende kalmıştı. Güzel vakit geçirmiştik. Bayadır böyle vakit geçirmiyorduk. Hem bende maç günü için çok stresliydim. Koralp için endişeliydim. Bir de tabi yarın buradan gidecektim. Ailemin yanında tatilimi geçirecek sonra ise maça gidecektim. "Bilmiyorum." diyerek ofladım. İdil günlerdir yazmam için beni gazlıyordum. Ondan da bu aralar bir şeyler vardı. Koralp için yapmaz öyle bir şey diyordu. Sanki bildiği şeyler var gibiydi. "Esin yapma işte şunu! Yaz çocuğu belki de her şeyi yanlış anladık. Hem sen demez misin? İnsanların her söylediğine inanmamamız gerektiğini. Şimdi ne oldu? Neden inandın insanların söylemlerine?" Başımı iki yana salladım. "Gözümle gördüm." İdil göz devirdi. "Neyi gördün Allah aşkına? Gördüğün hiçbir şey yok. Hem bu çocuk böyle bir şey yapmaz. Ben en bilirkişiden bilgi aldım." Gözlerimi kısarak ona baktığımda, kendini tutamadan başladı anlatmaya. "Tamam! Anlatıyorum. Biz Furkan ile konuştuk bu durumu çünkü o da Koralp ile konuşmuş. Bazı durumlar yanlış anlaşılmış. Koralp o kızla beraber değilmiş. Kız sadece Koralp'e geri dönmek istiyormuş. O günde konuşmuşlar ama Koralp..." "Ne demiş?" dedim merakla. Cümlesinin bitmesini bile bekleyemedim. "Demişki; Evet, söylediklerin tek doğru olan şey var. O da Esin ve onu öptüğüm. Hatta biliyor musun? Şimdi düşünüyorum da ben bayadır onu görüyordum, gün geçtikçe de ona çekilmişim. Şimdi ise anlıyorum. Ona karşı hislerim oluşmuş. Yani Berna, beni rahat bırak. Seninle bu saatten sonra işim olmaz. Bunu sana o günde söylemiştim. Beni aldattığını öğrendiğim günde ve bu söylediğim şey yalan değil. İşim olmaz seninle. Uzak dur benden." İdil tam konuşmasını bitirecekken ayağa kalktı. Bu defa olayı canlandırdı. "Bir de şöyle yapmış." Arkasını dönüp tam gidecekken tekrardan dönüp arkasına baktı. "Bu arada, Esin'den uzak durmanı söylememe gerek yoktur, diye düşünüyorum. Eğer ona yaklaşıp kafasını saçma sapan şeylerle doldurursan, bu defa yaptıklarına seni pişman ederim." İdil sevinçle yerine zıpladı. "Ay sonunda! Günlerdir içimde tutum sonunda be! Anlattım kurtuldum." Şokla olanları dinledim ama kendime gelemiyordum. İdil hemen başka bir canlandırmaya geçti. "Bu arada Doğu ile karşılaşmış tam sizin dairenin önünde. Evden çıkıyormuş Doğu, böyle pişkin pişkin gülümsemiş. Koralp kafayı yemiş kıskançlıktan!" "O zaman ne olmuş? Bir şey demiş mi Doğu? Çünkü bana saçma sapan şeyler söyledi?" Sorduğum soruyla İdil gülmemek için kendini tutu. "Doğu demiş ki; Benim olan, bana geri döner." "Ne!" dedim şaşkınca. Bunu beklemiyordum. O Doğu bu saatten sonra karşıma çıktığı an sadece bir tokat yemeyecekti. İdil güldü. "Dur kızım! Koralp buna şöyle aşağılayacak şekilde bakmış. O an Furkan'da yanındaymış. Furkan'a dönmüş. Duyuyor musun Furkan? Kadınlarla nasıl konuşulacağını bile bilmeyen adam, aldattığı sevgilisine benim diyor, demiş. " Şaşkınca olanları dinlemek çok garipti. "Doğu'da Koralp böyle deyince kudurmuş. Tabi bir şeyler daha demiş Koralp ama onları bilmiyorum. Sonra ise Doğu kudurup saldırmak istemiş, Furkan tutmuş. Ama Koralp'e görüşeceğiz falan demiş. Koralp gülmüş geçmiş ama eve girdiği an deliye dönmüş. Kıskanmış seni!" İdil son sözlerinden sonra yanıma gelip oturdu. "Anlatmayacaktım aslında yani... Koralp anlatır dedim ama bekleyemedim. Çocuğun mesajına cevap vermemişsin bile hem o gelmeden kaçar gibi gideceksin. Ne ara anlatacak. Ben anlatıyım en azından mesajına cevap yaz. O da sana olan biteni anlatsın." İdil elimi tutu. "Esin bir kere konuş sonra istersen bırak her şeyi ve git buralardan. Hem zaten gideceksin her türlü ama konuş. Hem baksana hisleri var sana karşı. Bunu görmezden gelemezsin." Gelemezdim. Beni öptüğü günü ve bana maçtan sonra çıkma teklifi etmesini görmez…