14. BÖLÜM | SENİ DÜŞÜNMEDEN

Yorum ve oylarınızı bekliyorum. X : pinklilylza | Ig : ballrosso Keyifli okumalar. ❥ Taylor Swift • Hits Different ❥ Taylor Swift • Call It What You Want 14. BÖLÜM | SENİ DÜŞÜNMEDEN "Öpüştünüz mü?" diye bağırdı İdil. Onu susturmak için elimi ağzına doğru uzatacaktım ki beni durdurdu. "Bağırma deme bana! Zaten herkes sizi görmüştür." Doğru söylüyordu. Az önce herkes bizi görmüştü. "Şimdi siz oldunuz o zaman?" diye sorduğunda ne diyeceğimi bilemedim. Öpüştükten sonra birbirimizden ayrılıp konuşmadan konseri izlemeye devam ettik. Şarkılar ard arda çalıyordu. İkimizden de ses çıkmamıştı. Bir süre sonra ben bir şeyler içmek istediğimi söyleyip yanından ayrıldığımda İdil ile karşılaşmıştım. "Bilmiyorum." Gerçekten bilmiyordum. Biz olmuş muyduk? Ne olmuştuk? Maçtan sonrası için birbirimize çıkmak teklifi ettiğimiz doğruydu. Fakat şimdi olanlar için söyleyecek bir şey yoktu. "Bence konuşup bu işin devamını getirmelisiniz. Çıkıyorsanız çıkın. Sevgili olmanız için hiçbir engel yok. Maçı beklemenizin de bir olayı yok." İdil konuştukça. Düşüncelerin arasında boğulup gidiyordum. "Şu kim? Saatlerdir bize bakıyor." dedi İdil. Başımı çevirip arkama baktım. Bir kız gözlerini dikmiş bize bakıyordu. "Bilmem. Tanımıyorum." dediğimde İdil bir süre daha düşünür gibi kıza bakmaya devam etti. Bende önüme dönüp içeceğimden bir yudum aldım. Bu sırada yanımıza bir kız geldi. İdil ile arkadaş olduklarını bildiğin kız çekinerek "İdil şurada ki standa gelir misin benimle?" dediğinde İdil onu kırmadan gülümsedi. "Tabi gelirim. Hadi gel gidelim." Bana döndü. "Ben birazdan gelirim." diyerek yanımdan ayrıldı. Bende etrafa bakarak elimdeki içeceğimi içiyordum. Koralp ortalıklarda yoktu. Aslında İdil yanımdan ayrılınca onun yanına geçmek istedim ama az önce onu bıraktığım yerde değildi. Sadece Furkan ve birkaç arkadaşı orada duruyorlardı. O an gözlerim az önce bana bakan kıza tekrardan döndü ama kızın da orada olmadığını gördüm. Bunu pek umursamadım. Olduğun yerden ayrılarak etrafa bakına bakına yürümeye başladım. Sahnedeki şarkıcı artık yoktu. Bir dj çıkmış gürültülü şarkılar çalmaya başlamıştı. "Koralp'ı gördün mü?" dedi yanından geçtiğim bir kız. "Arka bahçedeler dimi? Şok oldum." diyerek devam etti yanında duran kız. İstemsizce durdum. Kızları dinlemeye devam etti. "Koralp affetmemiştir. Sonuçta sevgilisi var artık. Kızı gördüm kendisi gibi tenis oyuncusuymuş." "Çok yakışıyorlar. Az önce çalan şarkıyla öpüştüklerini gördüm." Bir kız büyük bir kahkaha attı. "Çok safsınız kızlar." "Ne demek şimdi bu?" dedi bir kız alınganlıkla. "Diyorum ki; çok safsınız. Koralp sizce Berna'yı unuttur mu? Kaç yıl birliktelerdi. Hemen öyle sevgi bitmez." "Ne demek şimdi bu? Ben hâlâ anlamadım?" Kız ofladı. "Koralp Berna'yı kıskandırıyor. Amaç bu yani. Koralp'ın O kızla işi olmaz, Berna hâlâ onu seviyorken. Hem baksana başlamışlar buluşmalara. Berna'da ayrılmış o çocuktan. Yakında Koralp'ten de bir ayrılma haber alırsak şaşırmayın." "Ne diyorsun? Büyük olay." Nefesimi yine kontrol edemeye başladığımda elim boynuma gitti. Çok uzun zamandır panik atak geçirmiyordum ama şu an o gün ki gibi hissetmeye başladım. Ayaklarım istemsizce arka bahçeye doğru ilerledi. Burada kimse yoktu. Fakat duyduğum sesleri tanıyordum. Biraz daha yürüdüğümde bahçenin köşesinde duran ikili gördüm. Koralp'ın bana arkası dönüktü. O kız ise ağlayarak Koralp'e bir şeyler anlatıyordu. Biraz daha yaklaştım. Kendimi okul binasının yanına gizledim. Şimdi konuşulanları duyabiliyordum. "Koralp her şeyi biliyorum. Sende biliyorsun. Gerçekleri de görüyorsun." "Ne gerçeği Berna?" Berna... Evet, az önce kızların bahsettiği kız. Kıza biraz daha dikkatli baktım. O an beni izleyen kızın o olduğunu da anladım. "Beni hâlâ seviyorsun. O kızla da beni kıskandırmak için birliktesin. Hatta az önce benim size baktığımı gördün ve o kızı öptün. Yalan değil dimi? Beni kıskandırıyorsun. Benim yaşattığım şeyi şimdi sen bana yaşatmaya çalışıyorsun." Öyle nefes alıp veriyordum ki göğsüm inip kalktıkça başım dönüyordu. "Evet..." O ses e…